داریوش پیرنیاکان روز یکشنبه در گفتگو با خبرنگار موسیقی گروه فرهنگی هنری باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران "ایسکانیوز"گفت : به غلط در میان ما ایرانیان جا افتاده که اگر موسیقی مان ارکسترال شود ، می توانیم آن را به جهانیان معرفی کنیم در صورتی که این فکر بسیار اشتباهی است مثل این است که بخواهیم برای معرفی غزل به دنیا آن را به زبان انگلیسی بسراییم ، این امکان پذیر نیست ، به اعتقاد من راه درست را هندی ها انتخاب کردند ، موسیقی هندی ها از طریق تکنوازی در تمام دنیا شناخته شده است، آیا هندی ها آهنگساز برجسته ندارند؟ پاسخ این است که به طور قطع دارند اما به درستی دریافته اند که راه رسیدن به جهانی شدن موسیقی شان در تک نوازی ست . علی اکبر خان و پسرش ، راوی شانکا ، سلطان خان ، امجد خان و.. از نمونه های این تک نواز ها هستند . از برآیند این اتفاقات می تواند بازگو کننده این مساله باشد ماهیت و غایت موسیقی ایرانی هم بر اساس تکنوازی و بداهه نوازی است.

* من همیشه منتقد رسانه بوده ام

این عضو هیئت مدیره خانه موسیقی با بیان اینکه جایگاه موسیقی در کتاب و دانشگاه بسیار خوب است خاطرنشان کرد: در حال حاضر تدریس موسیقی در دانشگاه و معرفی آن در کتاب ها بسیار خوب است اما متاسفانه رسانه ملی برخورد درستی با موسیقی ما ندارد ، من همیشه منتقد رسانه ملی بوده و مسوولین امر هم همیشه از من شاکی بودند ، اما من به حق می گویم که رسانه ملی لطمه بزرگی به موسیقی ما زده است ، بعضی ها فکر می کنند من با موسیقی پاپ مخالفم ، اما اصلا اینطور نیست ، من می گویم موسیقی پاپ را هم می بایست درست به مردم عرضه کنیم . هر موزیکی جایی دارد به عنوان مثال اگر قرار است من –نوعی- با دوستانم جایی کنار هم بنشینیم قطعا یک موسیقی سبک( لایت ) انرژی بیشتری به ما خواهد داد و ما در آن لحظه موسیقی سنگین و کلاسیک و یا ساز و آواز یک استاد را گوش نمی دهیم چرا که آن هم به شرایط خاص خودش نیاز دارد. سخنگوی خانه موسیقی درباره نشریات مکتوب در حوزه موسیقی افزود: در ایران مجله ای وزین آنگونه که شایسته موسیقی ایرانی ست در این حوزه نداریم ، فقط فصلنامه "ماهور" است که نگاه تخصصی به موسیقی دارد و همین امر باعث شده خود من بر آن نقد داشته باشم . به نظر من روندی که در این نشریه پیش گرفته شده بیش از حد تخصصی است و باید کمی نگاهش نیمه تخصصی شود برای آنکه مخاطبان بسیاری را جذب خود کند . وی در پاسخ به این سوال که آیا خانه موسیقی با خانه سینما ارتباط دارد ، تصریح کرد: دغدغه ما در این هشت سال تاسیس خانه موسیقی شکل دادن بدنه اصلی و ساختار این خانه بودیم . به همین دلیل رابطه ما با ارگان های دیگر هنوز خیلی مستحکم نشده است .

*اسناد مکتوب موسیقی ایرانی

پیرنیاکان مولف و موسیقیدان در خصوص ثبت اسناد مکتوب موسیقی در ایران خاطرنشان کرد: تئوری موسیقی ما از زمان های بسیار دور در دوره فارابی و ابن سینا یعنی قرن چهارم تئوری موسیقی ثبت و بر روی موسیقی ما به صورت بسیار عمیق و گسترده کار شده است ، کتاب "شفا"ی ابن سینا در باره تئوری موسیقی است و از نظر فیزیکی موسیقی ، از قرن هشتم عبدالقادر مراغی و صفی الدین ارموی بحث هایی خوبی درخصوص تئوری موسیقی وجود دارد همچنین درباره فواصل پژوهش های خوبی انجام گرفته است . سخنگوی خانه موسیقی تاکید کرد : ما به لحاظ تئوری موسیقی بسیار غنی هستیم تا زمان صفویه علم موسیقی با عمل موسیقی توام بوده به این صورت که نوازندگان عالم بر موسیقی و تئوریستین بودند از جمله عبدالقادر مراغی که آهنگ هایی ساخته که خودش هم دانشمند موسیقی فقه و اصول بوده است متاسفانه در زمان صفویه برخوردهای متعصبانه با موسیقی علم موسیقی از عمل موسیقی جدا شده است. در زمان قاجاریه موسیقی مهجور شد . در اواخر این دوره هم با ورود سازهای غربی و با آمدن موسیو لومر برای ارکستر شاهی و نظامی خط نت هم وارد ایران شد. بعد از صفویه رساله مهم "بنایی" را داریم و بعد در دوره فرصت الدوله شیرازی در زمان قاجار برای موسیقی کار کردند و رسالت بسیاری از دوره صوفیه باقی مانده که مولفانشان هنوز معلوم نیستند. وی با اشاره به اینکه زیربنای هر کار فرهنگی قطعا نوشتارها است ، خاطرنشان کرد : امکان ندارد فرهنگی که روزگاری ساختمانی مثل تخت جمشید را می سازد بدون فیزیک ، هندسه و ریاضی زیست کرده ، و در همین راستا این فرهنگ بعید است که مکتوباتی در حوزه های مختلف نداشته باشد . زمانی که گام های ایرانی را بررسی می کنیم با موسیقی سنتی ( موسیقی باستان ایران ) ما مطابقت دارد و این روند نمی تواند بدون تاثیر فرهنگ ها باشد .

 *سازهای محلی ما از اعماق تاریخ می آیند

داریوش پیر نیاکان درخصوص سازهای ایرانی و محلی گفت: آنچه در دیوان شاعران و سنگ نوشته ها (شوش ، چغازنبیل ، بیستون ) به جا مانده مانند نی ، کمانچه ؛ قیچک ، نزهه ، چنگ ، بربط (عود) سه تار و سنتور ( سنتور در چین هم نواخته می شود ) سازهایی بوده اند که از پیشترها در تاریخ ما بوده است . در تصویری از بهرام گور در کشتی هم که از دوران قدیم به جا مانده می بینیم که عده ای ساز به دست در عرشه کشتی ایستاده اند . نکته جالب توجه در این تصویر این است که نوازندگان زن هستند و در حال نواختن "سه تار" و "داریه" اند . یکی از سازهایی که در این میان تاریخ اش از صفویه قبل تر نمی رود "تار " است . این ساز تکامل یافته چند ساز است . تنها کسی که در آن دوران از او اسم برده می شود " ملا عبدالجواد خالق اصفهانی" ست . سازهای محلی قدیمی زیادی هم داریم که شکل و ساختمان آن نشان می دهد که به دوره های عمیقی از تاریخ بر می گردد . "تنبور خراسان و کرمانشاه" از جمله این سازهاست که فارابی "عود " را بر اساس پرده بندی "تنبور خراسان" طراحی کرده است . وی در پایان ضمن تشکر از تلاش های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خاطرنشان کرد: ما تعامل بسیار دوستانه ای با وزارت ارشاد داریم و همیشه حامی ما در اجرای برنامه ها بوده اند.

 کوتاه درباره پیرنیاکان :

 داریوش پیر نیاکان در سال 1334 در بخش گرگر آذر بایجان شرقی به دنیا امد . او پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و علاقه به موسیقی و نواختن تار به خدمت استاد محمد حسن عذاری در امد ومقدمات موسیقی را نزد او فرا گرفت . او به تدریج با استادانی همچون غلامحسین بیگجه خانی ، محمود فرنام و سپس با استاد بزرگ تار حاج علی اکبر خان شهنازی اشنا شد و از محضر این بزرگان بهرمند شد . با ورود به دانشکده هنرهای زیبا در رشته موسیقی با دکتر داریوش صفوت اشنا شد و پس از اتمام دانشگاه در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی مشغول کار گردید و در این مرکز با اساتید بزرگی همچون برومند ، فرتن ، هرمزی و کریمی اشنا شده و در نواختن سه تار از محضر استاد احمد عبادی استفاده کرد . داریوش پیر نیاکان یکی از بهترین شاگردان استاد علی اکبر خان شهنازی در ارائه شیوه کلاسیک و فاخر اوست و از جهت نوانس ، صدا دهی ، رنگ امیزی به تجربیات متفاوتی دست یافته است . در تکنوازی و جواب اواز ساز او به انسان احساس غرور می دهد و تواناییش در انتقال این حس کم نظیر است . از او آثار ارزشمندی در دست است که می توان به تکنوازی تار به یاد استاد شهنازی در ماهور و سه گاه ، مجموعه کنسرت های او با اواز استاد محمد رضا شجریان در خارج از کشور به نامهای پیام نسیم ، سرو چمان یاد ایام دل مجنون دستان و بسیاری اثار ارزشمند دیگر اشاره کرد . وی در حال حاضر عضو هیئت مدیره و سخنگوی خانه موسیقی استاد موسیقی دانشکده هنر دانشگاه تهران ، عضو شورای مرکز حفظ و پژوهش صدا و سیما و مدرس موسیقی دیگر مراکز هنری در امزش ردیف اقا حسینقلی می باشد .یکی از کارهای بزرگ او تدوین و اوانگاری ردیف میرزا حسین قلی است که در اختیار علاقمندان قرار گرفته است./120