به گزارش روز شنبه خبرنگار سینمایی باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران" ایسکانیوز"،پس از نمایش فیلم «ریسمان باز» برای خبرنگاران خبرگزاری،حسن گوهرپور مسوول باشگاه سینمایی گفت: فیلم روایتی کاملا متفاوت از سینمای ایران بود. به این معنا که قصه و نوع روایت ایجاد کننده فضایی است که در سینمای ما برای کار شدن بر روی آن کمتر ریسک می شود. به این دلیل که فضا متفاوت است و مخاطب چندان مانوس نیست و نمی شناسد .


گوهرپور افزود: اما سینمای ایران و هر سینمای دیگر برای ادامه بقا نیازمند فضاهای تازه است و از این بابت باید به کسانی که به این نوع سینما می پردازند، توجه ویژه کرد ؛ به این دلیل که آنها به فکرتکامل سینما هستند و بابت این تکامل هزینه می پردازند .


وی خاطر نشان کرد: مهم ایجاد یک حرکت در سینماست ، که کسانی که به این فکر می کنند قطعا موفق و پیروز هم خواهند شد ودر تاریخ سینما قطعا ماندگار خواهند شد .



حسن گوهر پور در ادامه ضمن اشاره به شخصیت «عسگر» در فیلم گفت : نکته جالب حضور «عسگر» و نوع بیان او در فیلم بود.این نوع روایت ها پیرو فیلمی که دو، سه هفته پیش در باشگاه سینمایی نمایش دادیم -«مینای شهر خاموش»- به یک سری آدم نیاز دارد که اینها شخصیت های نیمه کمیکی هستند که روایت را پیش می برند . «عسگر» نیز از مشخصه های خوب فیلم بود که مخاطب را نگه می داشت.



در ادامه مهرشاد کارخانی در خصوص «ریسمان باز» گفت: با وجود جنس خشنونت و فضای رئالیستی فیلم ممکن بود مخاطب عادی را اذیت کند ، اما زمان جشنواره با مخاطب عادی در سینمای آزادی فیلم را دیدم ومخاطب فیلم را تحمل کرد . این جای خوشحالی داشت چون فکر می کردم خیلی ها بخش های کشتارگاه را تحمل نکنند . وی گفت : امروز روز چهارم اکران است و فروش تا به حال هفت میلیون و خورده ای بوده است .


کارگردان «ریسمان باز» در خصوص اینکه چطور از «گناه من» به این فیلم رسیده است ، گفت:من با عکاسی مستند اجتماعی کارم را شروع کردم وبعد ازآن عکاسی فیلم . تاثیری که عکاسی مستند اجتماعی بر من گذاشت و از دوران نوجوانی علاقه ای که به سینما داشتم ، باعث شد عکاسی فیلم را بهانه ای کنم برای ورود به سینما و فیلم «هور در آتش» اولین کار سینمایی ام بود، به عنوان عکاس.



کارخانی ادامه داد: بعد از یک دوره عکاسی و دیدن فیلمهای بزرگان ، تاثیر آنها باعث شد چند فیلم کوتاه بسازم . در مورد «گناه من» در این فکر بودم که فیلمی را برای اولین بار در سینما شروع کنم که بدون ادا و اصول باشد. یک فیلم ساده و صمیمی که نظر مخاطب عادی و خاص را تا 70 درصد جلب کند . فرم فیلم ،هم مربوط به سینمای تجاری است و هم سینمای خاص،فضاسازی های جالبی دارد و برای آن زحمت کشیده شده است .همچنین بخش های عمده از آن در باران ساخته شده است.



وی افزود: داستان فیلم به لحاظ دراماتیکی که مخاطب عادی را جذب کند مهم بود، برای کار اول.قصه خیابانی بود ، شخصیتها شباهت دارند به شخصیتهای ریسمان باز و کاراکتر یغما در گناه من با بازی حمید گودرزی بسیار نزدیک است به شخصیت میکائیل، به لحاظ سکوتها و درون گرایی اش .



کارگردان «ریسمان باز»ادامه داد: داستان «ریسمان باز» به سالهای قبل از انقلاب بر می گرد، محله ای به نام کشتارگاه بود که در آنجا قصد داشتند گاوی را سر ببرند که از کاروانسرا فرار میکند و خیلی ها به دنبالش میروند تا مهارش کنند.من این ماجرا را در حد تعریف از پدرم شنیده بودم ،ضمن اینکه خودم فضا را در دوره کودکی و نوجوانی کاملا لمس کرده بودم؛ چون مسیر مدرسه و رفت آمد به مغازه پدرم از آن مسیر بود .این داستان با من مانده بود تا به این فکر افتادم که چگونه آن را به روز کنم. همیشه این ماجرا در حد همین یک خط برایم جذاب بود که چه طور میشود دو تا آدم یک گاو را از پایین شهربیاورند بالای شهر، بکشند یا قربانی کنند.



مهرشاد کارخانی اظهار داشت: فیلم بعضی اوقات به ظاهر ساده است ولی فیلم سختی است و بعضی وقتها فکر می کنم در همه این سکانس ها خواب بوده ام ، مخصوصا سکانس های شهرک غرب و کشتارگاه که دشواری خاصی داشت .آن فضای بدوی برای اعضا گروه و بازیگران دشوار بود و تا عادت کنند یک هفته ای طول کشید.



وی ادامه داد: دو بخش فیلم یکی شهرک غرب و دیگری کشتارگاه بسیار دشوار بود.این شکل داستان ها خیلی سر راست است، اما فرم ، ساختار،دکوپاژ ،میزانسن و اینگونه مسائل در فیلمهای روایت گونه نقش اساسی دارد، چون قصه کلاسیک نیست و خیلی سر راست و یک خطی است.


کارخانی در پاسخ به این سوال که آیا متأثر از فیلم دیگری بوده است یا نه، گفت: فیلم های تاریخ سینما مورد علاقه من هستند و من از همه فیلمسازها یک یا چند فیلم دیده ام که آنها روی من اثر گذاشته اند .اما تحت تاثیر یک کارگردان خاص در دنیا نبوده ام ،چه ایرانی و چه خارجی اما در هر صورت سینمای وسترن در این فیلم بی تاثیر نبوده است .



وی خاطر نشان کرد: اینطور نبوده است که از فیلمی مستقیم وام گرفته باشم ،به لحاظ ساختار و پوشش بازیگران از این لحاظ که فضا آرتیستیک باشد و کارکترها به قهرمان فیلمهای مورد علاقه ام شباهت داشته باشند، برایم در فیلم خیلی مهم بود.این تاثیرات از فیلمهای گوناگون بوده است و من این کلاژ کردن را من دوست دارم و در عکاسی هم انجام می دادم و این ترکیب بندی ها از عکاسی می آید، میخواستم در این فضای خشن لحظه هایی مخاطب از خستگی در بیاید و فضا سنگین نشود .


کارگردان «گناه من» در پاسخ به این نظر یکی از شرکت کنندگان که بود و نبود دختر بر کل فیلم تاثیری نمی گذارد و به نظر می رسد که بیشتر برای کشش ماجرا بوده است، گفت: تاثیرش زیاد نیست اما لازم است به این دلیل که فیلم، فیلم عسگر و میکائیل است ودیگر اینکه کاراکترهایی که می آیند شاخ و برگ های فیلم هستند تا کمک کنند به روابط عسگر و میکائیل .



وی ادامه داد: من احساس کردم بین راه باید کس دیگری وجود داشته باشد که من عمدا دختر انتخاب کردم و کنترا ست دختر با آن دو و یک گاو زخمی و یک دختر زخمی به لحاظ گرافیکی هم، جذاب است و مخاطب به فکر فرو می رود.


مهرشاد کارخانی خاطر نشان کرد:به عمد دختر را شخصیت چهره نگذاشتم تا مخاطب فکر نکند ماجرای عشقی قراراست به وجود بیاید و به عمد چهره انتخاب نکردم که زمانی که حضور پیدا می کند میکائیل و عسگر را از دست ندهیم و تنوعی این بین باشد.به طور کلی تمام ریزه کاری ها به خاطر میکائیل و عسگراست.


کارخانی در پاسخ به این سوال که چرا فیلم با غروب شروع و با غروب به پایان می رسد، گفت : یک فیلم وقتی ساخته میشود، تک تک عکسهایش موثراست و معنی و مفهوم خودش را دارد. فیلم چون در دو روز میگذرد و در غروب روز دوم ماجرا تمام میشود و در این غروب ماجرای غم انگیزی را می بینیم با موسیقی تاثیر گذارکه با چند تصویر که کات به کات میشود به این طریق تم فیلم را معرفی می کنیم .




وی افزود: با غروب تمام می کنیم و درست است که این آدمها به تلخی رسیده اند و گاو را نتوانسته اند به سرانجام برسانند، ولی غروب نشانه امید است و با تلاشی که می کنند همیشه امیدوارند. المانهایی هم که از شهر می بینید،شلوغی شهر و... بیانگر این است که زندگی درجریان است .آنها در بالا قرار دارند ونمی نشینند بلکه می ایستند اند و به غروب تماشا می کنند و از این مفاهیم هر کس برداشت خودش را می کند.


کارگردان «ریسمان باز»در پاسخ به این سوال که مفهوم «ریسمان باز» در این فیلم چیست ، گفت: همه آدم ها سر ریسمانی در دستشان است و آن را به هر طرف می کشند و خیلی وقتها ریسمان از دستسشان در می رود. ریسمان زندگی است که در دست این آدم هاست و رها می شود ، من دنبال پیام نیستم و فیلم من قرار نیست که پیامی داشته باشد، سلیقه من این است؛ فیلم نمی سازم که پیام بدهم، فیلم می سازم که مخاطب را تحت تاثیر قرار دهم.




نشانه هایی در فیلم وجود دارد اما اگر کسی بخواهد حرفی بزند، مقاله می نویسد. فیلمسازی از نگاه من یعنی تصویری که بر مخاطب تاثیربگذارد و به آن فکر کند.


کارخانی در خصوص دلیل انتخاب برج میلاد و نزدیکی اش به گاو در سکانس آخر گفت: برج میلاد فقط نسبت به همه چیز بزرگتر است و به این دلیل بزرگ دیده می شود.



وی اظهار داشت: چقدر باید کادرهای معمولی شیک یا شلوغ و به هم ریخته را ببینیم، باید به شعور مخاطب احترام بگذاریم.وقتی کارگردانهای بزرگ دنیا ساعتها می ایستند تا فلان پلان را بگیرند،تاثیرزیبایی بصری این پلان مهمتر از چیزهای دیگر است.و برای من مهم بود که در قابی که می بندم برج حتما رو به غروب باشد، وقتی تصویر تاریک میشود یعنی زمان گذشته و غروب شده است.می شد گاو جای دیگری هم کشته شوداما زیبایی این را نداشت.


در ادامه گوهر پور گفت:گاو وقتی از پایین شهر بیاید بالای شهر،از یک طبقه به یک طبقه دیگر می آید. بخشی از آن «سنت »هاست ، البته نه سنت ها به معنای معنوی کلمه بلکه به معنای روند زندگی ، که اگرچه جایی هم در می رود اما در یکی از مدرن ترین مکان های شهر کشته میشود و من احساس کردم که سنت بلاخره آنجا از بین رفت.


کارخانی در خصوص اینکه سرنوشت دختر فیلم و یا صحبت هایش مشخص نیست، گفت:دختر کمی مبهم پرداخت شده است که مقداری از آن به عمد بوده است. در واقع انگار از یک ماجرا آمده و خیلی در فیلم دارای هویت نیست،چون شخصیتش گذراست .


وی در خصوص شخصیت درونی میکائیل اظهار کرد: آدمهای مثل میکائیل آدمهای خسته و تنهایی اند.کاملا از زندگی نبریده چون به کارش ادامه می دهد ولیکن به خاطر شرایط زندگی اش و درونگرایی و کم حرفی اش مخاطب حس می کند او در زندگی اش خسته شده است.


در ادامه کارخانی در پاسخ به این نظر و سوال یکی از شرکت کنندگان که نگاه شما رئالیستی بود و این نگاه باید پشتوانه ای داشته باشد و میخواهم بدانم از کجا نشئت گرفته است، گفت: بخش زیادی ازآن برمی گرد به نوع زندگی من و بخش دیگر آن به اینکه سینمای مورد علاقه من، سینمای رئالیستی است که جنس خیابانی دارد و البته با نگاه جدید و مدرن تر.



وی ادامه داد: سینمای اجتماعی خیابانی دهه پنجاه را خیلی دوست دارم اما در حال حاضر باید به روزش کنیم. نسل جدید که میخواهد فیلم اجتماعی ببیند ،میخواهد فضای تازه ای را ببیند.شخصا به دنبال یک سینمای جدید اجتماعی هستم که در این فیلم نسبت به گناه من، تا حدودی سعی کردم این اتفاق بیفتد.


در ادامه یکی از حاضرین گفت: مشخصه های زندگی شهری که برای عسگر جای تعجب داشتند، زمخت بود و سکانس ها خیلی طولانی بود. مشخصه های زندگی شهری خیلی زمخت وانگار در کنار این زندگی سنتی قرار نمی گیرد. تعداد آنها خیلی زیاد است.



کارخانی در پاسخ به اینکه این تعدد به نظرش چطور است گفت:من فکر می کنم نیمه دوم فیلم،مخاطب خسته نمی شود به خاطر تنوع آدم ها و برخورد شیرینی که عسگر دارد و در واقع او طنز خودش را دارد .این آدمها در ماجرای عادی زندگی که در کنارشان قرار میگیری کارهایی می کنند که ناخودآگاه خنده ات می گیرد.می خواستیم کنتراست آدمهای شهر را با این آدمها بدون اغراق نشان دهیم و این طبیعی به نظر می رسد روی این پلانها فکر شده و به نظر من شبیه به هم نیست واز مخاطب عادی این موضوع را نشنیده ام.


کارگردان «گناه من» در پاسخ به این سوال که چرا پایین شهر در مسیر آنها به سمت بالا قدری گم شده بود،گفت:چون ساختار زیبایی فیلم به هم می ریخت و من به لحاظ بافت تصویری نمی خواستم فضای تکراری فقیرانه ای که بارها و بارها در فیلمهای دوره های قبل دیده ایم نشان دهم. میخواستم از تصویر امروز تهران نشان دهم که بیشتر فضاهای مدرن است. وقتی فیلم می سازیم کلیت فضا مهم است و نباید خیابان به خیابان فیلمبرداری شود و این فقط بخشی از تهران است.


وی در پاسخ به این سوال که آیا این سبک فیلمسازی را ادامه خواهد داد یا نه خاطر نشان کرد: من این سبک فیلمسازی را دوست دارم ،منتها خیلی به دنبال سینمای قصه گو نیستم و اینجا هم سعی کردم از کمترین دیالوگ بهره ببرم .


کارخانی در پاسخ به این سوال که آیا محتاط نبودید برای اینکه گیشه را از دست ندهید ابراز کرد:نه ،به هر صورت علاقه دارم که هم سینمای گیشه را داشته باشم هم سینمای خاص هنری را و خیلی علاقه به سینمای گیشه ندارم.


در این جلسه مهدی قلی پور ، راضیه غنجی ، حسین نجاتی ، مریم اطیابی ، فاطمه محمدکمالی ،عطیه کاوند ، میثم محمدی ، فاطمه حاجی محمد علی ،علی رضا نصیری، زهرا پورزادی و ... حضور داشته و سوالاتی را مطرح کردند .


گزارش باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران حاکیست در این فیلم پژمان بازغی،بابک حمیدیان،کرامت رودساز و نرگس محمدی... نیزبه ایفای نقش می پردازند .


لازم به ذکر است روز دوشنبه هفته جاری ساعت 17 فیلم «همخانه» به کارگردانی مهرداد فرید در باشگاه سینمایی ایسکانیوز با حضور کارگردان به نمایش در می آید .




گزارش : کاوند