وی در گفتگوی اختصاصی خود با خبرنگار گروه علمی فرهنگی ایسکانیوز، در مورد جوانان و موسیقی سنتی گفت: هم اکنون شاگردان جوانی دارم که عاشق موسیقی هستند و چون عاشقند، فکر پول و مال نیستند و من هم به طور کامل در اختیار آنها هستم. دلم می خواهد هر چه دارم در اختیار آنها بگذارم. مانند: شاد روان صبا و موسی خان معروفی که هر چه داشتند، برای شاگردانشان می دادند. پیشکسوت موسیقی سنتی در مورد موسیقی پاپ ادامه داد، من موسیقی پاپ را اگر روی اصول باشد، بسیار دوست دارم، و حتی از موسیقی چینی و ژاپنی هم لذت می برم ولی به شرط آنکه روی اصول نواخته شود. استاد حافظی از علاقه خاص خود به دستگاه همایون گفت و ادامه داد: اولین آهنگی هم که توسط من از رادیو پخش شد، در دستگاه همایون بود و آهنگ اسیر غم ها را هم که بسیار به آن علاقه دارم در دستگاه همایون کار کرده ام. وی در مورد تغییر سلیقه جوانان در زمینه موسیقی گفت: صدا و سیما رکن بزرگی برای عادت دادن گوش به انواع موسیقی است و این کار باید توسط صدا و سیما صورت بگیرد، اگر به موسیقی اصیل توجه کافی شود، مطمئناً سلیقه مردم نیز به همان سو تغییر خواهد کرد، البته من موافق با تحول در موسیقی ایرانی هستم به شرط اینکه این تغییر به صورت اصولی و با قاعده خاص صورت گیرد. حافظی در مورد علاقه فرزندانش به موسیقی نیز چنین گفت : من صاحب 2 دختر هستم که هر دو علاقه خاصی به موسیقی دارند، دختر کوچک من دوره کارشناسی دانشکده موسیقی را طی کرده و هم اکنون نوازنده پیانو و سنتور است، دختر بزرگ من هم استاد پیانو است. وی در ادامه از تلفیق شعر و موسیقی گفت و آنرا بسیار مهم شمرد و ادامه داد: ابتدا باید آهنگ ساخته شود، سپس شعر روی آن گذاشته شده و بعد دوباره تنظیم شود تا ترکیب خوبی بین آن دو برقرار شود، در هر صورت تلفیق شعر و موسیقی بسیار مهم است و باید با دقت تمام انجام شود. حافظی از چند اثر خود که در حال آماده شدن برای پخش است خبر داد و افزود: سه آهنگ آماده پخش دارم، یکی از آنها به نام « خانه کعبه » است که شعر آن از جامی است و مهیار فیروزبخت آن را به زیبایی تنظیم کرده است، کار دوم من به نام « همدم آه» است که مرحله ضبط آن صورت گرفته و آقای پژوهشگر آن را تنظیم کرده است و آهنگ سوم هم کاری است که در روز 29 فروردین ماه سال 86 برای اولین بار در برنامه سلام ایران پخش شد. پیشکسوت موسیقی سنتی در ادامه در مورد فعالیت های خود چنین گفت: سعی کردم در نواختن تار از سبک عبدالحسین خان شهنازی پیروی کنم، چون بیشتر از هر چیز دیگر بر دلم می نشست، اوایل، صفحه های نوازندگی مرتضی خان نی داود را گوش می دادم، بعد از آنکه عبدالحسین خان در رادیو نوازندگی می کرد، گوش می کردم و سبک او می نواختم. حافظی ادامه داد: من هم مانند: مرحوم مجد خودم ساز زدن را آموختم و بعد از عبدالحسین خان و مرتضی نی داود و مرحوم مجد، من چهارمین نفری بودم که وارد رادیو شدم و به طور زنده شروع به ساز زدن کردم. زمانیکه در هنرستان شبانه، مشغول ساز زدن برای قبولی در هنرستان بودم، من را برای نواختن در رادیو انتخاب کردند؛ ولی من باورم نمی شد، دقیقاً در روز سوم آذر سال 1323 ساعت 7-45/6 در ساختمان رادیو اولین برنامه خودم را اجرا کردم، جالب این بود که یک میکروفون به اندازه گوشی تلفن در آنجا بود، ولی همه در مقابل همان میکروفون می نواختند و با بهعرین کیفیت پخش می شد، حتی ارکسترهای بزرگ ملی هم به رهبری مرحوم خالقی ومرحوم صبا در همان جا اجرا می شد. بعد از اجراهای مکررم در رادیو، مرحوم مهدی خالدی که از بهترین شاگردان صبابود، ارکستر جوانی تشکیل داده بود و از من دعوت کرد تا برای نواختن تار به ارکستر بپیوندم و من دوران جدیدی را در آن زمان شروع کردم. وی افزود: کتاب آواهای ایرانی، که نتیجه 70 سال ساز زدن من و بیش از 80 سال عمرم است، هم اکنون در انتظار گرفتن مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد است. نگارش این کتاب، 5 سال طول کشید. البته پیشنهاد نگارش آن را یکی از شاگردانم داد، در نتیجه، من درس هایی که به شاگردانم می آموختم و به صورت چندین جزوه در آورده بودم را جمع کردم و پس از تنظیم به وزارت فرهنگ و ارشاد دادم. پیشکسوت موسیقی سنتی که سابقه نیم قرن تدریس را دارد در مورد نحوه تدریس خود گفت: پس از یاد دادن دو کتاب مقدماتی تار و سه تار مرحم خالقی که قطعاتی از موسی خان معروفی و زرین پنجه و نوازندگان قدیمی در آن ذکر شده است، جزوه های خودم را که حدود 13 سال پیش چاپ شده است، درس می دهم و بعد به سراغ آوازها و تصنیف ها و پیش در آمدها و رنگ ها می روم. حافظی افزود: بعد از مدتی که در رادیو تک نوازی می کردم از میان دانشجویان کرد، که به تهران می آمدند، خوانندگان برتر آنها را انتخاب می کردم و روزهای جمعه از 12-30/11 به همراه خوانندگان کردی به اجرای موسیقی کردی می پرداختم که این برنامه، از پرطرفدار ترین برنامه های آن زمان بود و این کار تا سال 1329 که برای خدمت وظیفه به دانشکده افسری رفتم ادامه داشت، التبه در همان زمان خدمت هم ارکسترهای بزرگی ترتیب دادم و در آن زمان هم از موسیقی غافل نشدم. بعد از آن وقتی به تهران آمدم فقط به تک نوازی و آهنگ سازی پرداختم. وی افزود: بعد از آن به مدت 4 سال به اروپا رفتم و در آن دوران اپرا کار کردم؛ البته به دلیل اینکه تحصیلات من در ایران اقتصاد و حقوق بود، در آنجا هم به ادامه تحصیل پرداختم وموفق شدم مدرک دکترای خودم را در رشته اقتصاد بگیرم. البته قبل از سفر به اروپا به پیشنهاد برخی از دوستان مدتی به شغل وکالت پرداختم؛ ولی به دلیل اینکه به هیچ وجه با روحیه من سازگاری نداشت، نتوانستم ادامه دهم؛ ولی برای مدتی به تدریس تعلیمات مدنی ، دینی و تاریخ در هنرستان عالی موسیقی پرداختم. پیشکسوت موسیقی سنتی در خصوص فعالیت های خود بعد از انقلاب گفت: بعد از انقلاب ، مدتی کار نکردیم به دلیل اینکه انقلاب اسلامی رخ داده بود و اصولاً هیچ چیز در جای خودش نبود، بعد از مدتی صدا و سیما از تعدادی نوازندگان درجه 2 و 3 استفاده کردند که باعث افول کامل موسیقی اصیل ما شد، البته همیشه افرادی وجود دارند که می خواهند کاری بکنند و اگر فعالیت های آنها نبود امروز موسیقی اصیل ایرانی از یاد ها رفته بود. فریدون حافظی در سال 1305 در کرمانشاه، در خانواده ای هنر دوست به دنیا آمد. پدرش مردی درویش و وارسته بود. فریدون از همان دوران کودکی شروع به نواختن تار کرد و بعد به رادیو و ارکسترهای بزرگ راه یافت./120/06