|
|
|
|
|
|
|
| معمای آزادسازی قمیت ها |
| ایسکانیوز: مصوبه نمایندگان مجلس نشان میدهد که مجلس در برابر دو گزینه اصلی یعنی «رهاسازی یکباره قیمتها» و «آزادسازی تدریجی» به گزینه دوم رای بدهد. |
 |
|
|
اگر چه دولت با طرح نظریه «مرگ یکبار، شیون یکبار» طرفدار گزینه رهاسازی یکباره قیمتها می باشد؛ اما نمایندگان مجلس ماجرای هدفمندکردن یارانهها را یکسره کردند و پیشنهاد درآمد 40هزار میلیارد تومانی دولت را مبنی بر آزاد سازی قیمت ها را خلاف قانون دانسته و آن را به 20 هزار میلیاردتومان تقلیل دادند.
بعد از تصویب این مقدار خبرهایی از منتفی شدن ارائه این پیشنهاد به گوش میرسد که بر اساس آن دولت در پی آن است که اجرای طرح هدفمند کردن یارانهها را یک سال به تاخیر بیندازد.ولی بهرحال با تصویب این قانون، دولت قانونا ملزم خواهد شد که طرح یارانهها در همان محدودهای که نهاد قانونگذاری تعیین کرده است، حرکت کند و به کارهای پر ریسک و پیشبینیناپذیر اقدام نکند.
در واقع تبعات ناشی از اصلاح قیمتها آنقدر روشن هست که نیاز به توضیح نداشته باشد و اگر کسانی فکر میکنند با پرداخت اندکی پول یا خدمات خاص میتوانند کل اثرات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی آنرا پوشش دهند و مدیریت کنند اندکی در اشتباه هستند. زیرا واقعیتهای اقتصادی و اصلاحات قیمتی با شدت ضعیفتر که در برنامههای گذشته صورت گرفت گستردهتر از آنچه پیشبینی میشد، تبعات تورمی به همراه آورد.
مطالعات نیز نشان می هد که بین حذف سریع یارانهها و خودداری از آثار زیانبار آن بر افراد کمدرآمد ارتباط وجود دارد. تعدیل یکباره قیمتها و حذف یارانهها هرچند منجر به افزایش سریع پسانداز و تصحیح انحراف در تخصیص منابع میشود، اما کاهش استاندارد زندگی به ویژه برای خانوارهای کمدرآمد را به دنبال دارد. بنابراین اگر رشد پسانداز خانوارها بر اثر اصلاح یارانهها کمتر از هزینه کالاهای یارانهای قبل از اصلاحات باشد، باید این کاهش قدرت خرید به نحوی جبران شود.
بعلاوه اصلاح تدریجی یارانهها بدون آثار منفی نیست زیرا منافع اقتصادی آن، زمان بیشتری به طول میانجامد و حتی گاهی این منافع تحقق نخواهد یافت. از طرف دیگر، افزایش اندک قیمتها در چندین مرحله در مقایسه با افزایش یکباره ممکن است موجب اعتراض عموم مردم نسبت به ادامه فرآیند اصلاحات شود.
از سوی دیگر، ادامه پرداخت یارانه در مرحله کاهش و حذف آنها برای کاهش آثار اصلاحات نیاز به مؤسسههایی برای اداره کمکها دارد، به همین علت بعد از پنج سال اصلاح تدریجی یارانه نان در اردن، در سال 1999 پرداخت مجدد یارانه نان شروع شد. با توجه به این موارد بوده که از 23 کشوری که اصلاح یارانهها را انجام دادهاند، فقط دو کشور اصلاح یارانهها را به سرعت انجام داده و بقیه به آرامی و در طول زمان، یارانهها را اصلاح کردهاند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|