تهران – ایسکانیوز: از دیرباز زنان ایرانی در عرصه های مختلف همگام با مردان در جوامع انسانی حضوری پررنگ داشتند.

به گزارش خبرنگار حقوقی ایسکانیوز، موضوع قضاوت زنان همواره یکی از مباحث چالشی بوده و هست. عده‌ای آن را اجتناب ناپذیر و برخی هم امری محال دانسته‌اند و در این بین مسوولان عالی قضایی از پایان انحصار آقایان و آغاز به کارگیری زنان درمناصب قضایی در آینده‌ای نزدیک خبرداده‌اند.

پیش از انقلاب اسلامی، زنان نیز مانند مردان می‌توانستند متصدی شغل قضاوت شوند. در ماده نخست قانون «استخدام حُکام محاکم عدلیه و صاحب‌منصبان پارکه» مصوب سال 1302 آمده بود: «حکام محاکم عدلیه و صاحب‌منصبان پارکه باید دارای شرایطی چون 1. تابعیت ایران؛ 2. معتقد به دین اسلام؛ 3. سن که حداقل آن سی سال است؛ 4. دادن امتحان مطابق مقررات قانون یا داشتن تصدیق‌نامه فراغت تحصیل در علوم قضایی مطابق پروگرامی‌که قانوناً مقرر می‌شود، باشند.»

در اصلاحیه‌هایی که در سال‌های 1315 و 1329 در قانون فوق صورت گرفت، در مورد اشتغال و استخدام زنان برای سمت قضاوت محدودیتی ایجاد نگردید و این وضع تا پیروزی انقلاب اسلامی ‌در ایران ادامه داشت.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی‌در ایران و تأکید قانون اساسی جدید بر لزوم انطباق کلیه قوانین و مقررات با موازین اسلامی ‌و نـیـز فرمان امام خمینی(ره) در خصوص بی‌اعتباری قوانین مغایر با شرع، قوانین موجود مورد بازبینی قرار گرفت و قوانین مغایر با شرع حذف یا اصلاح گردید. از جمله قوانین مورد اصلاح، مقررات مربوط به استخدام قضات دادگستری بود و در ماده واحده «قانون شرایط انتخاب قضات دادگستری»، مصوب 1361/2/14 تأکید شد که قضات باید از میان مردان واجدالشرایط انتخاب شوند.

این قانون تنها ناظر به جذب و گزینش قضات آینده نبود و قضات شاغل در دستگاه قضایی را نیز شامل شد و بدین ترتیب آن دسته از زنانی که قبل از انقلاب به استخدام قوه قضائیه درآمده و به عنوان قاضی مشغول به کار بودند نیز از سمت قضاوت برکنار شده و پس از آن قضات تنها از میان مردان واجد شرایط برگزیده شدند.

در اصلاحیه سال1363 این قانون تبصره‌های به آن اضافه شد که بر طبق آن زنان دارنده «پایه قضایی واجد شرایط مذکور در بندهای ماده واحده می‌توانند در دادگاه‌های مدنی خاص و اداره سرپرستی صغار به عنوان مشاور خدمت نمایند» و پایه قضایی خود را داشته باشند.

در اصلاحیه سال 1374 تبصره فوق مجدداً اصلاح گردید و بر این اساس قوه قضائیه می‌توانست زنانی را هم که واجد شرائط انتخاب قضات دادگستری مصوب 1361/2/14 هستند «با پایه قضائی جهت تصدی پست‌های مشاورت دیوان عدالت اداری، دادگاه‌های مدنی خاص، قاضی تحقیق و دفاتر مطالعات حقوقی و تدوین قوانین دادگستری و اداره سرپرستی صغار و مستشاری اداره حقوقی و سایر اداراتی که دارای پست قضائی هستند، استخدام نماید» و بر اساس این اصلاحیه، صلاحیت زنان برای قضاوت در حد «قاضی تحقیق» پذیرفته شد.

در اصلاحیه سال 1376 قانون تشکیل «دادگاه خانواده» به صورت ماده واحده‌ای به تصویب رسید. در تبصره (3) این ماده واحده چنین آمده است: «هر دادگاه خانواده حتی‌المقدور با حضور مشاور قضایی زن، شروع به ‌رسیدگی نموده و احکام پس از مشاوره با مشاوران قضایی زن صادر خواهد شد.

 

حضور زنان در جامعه باعث رشد و تکامل آنها چه در خانواده و چه جوامع بشری است.

زنان در سراسر جهان نقش بسیار مهم و تعیین کننده ای در اداره امور خانواده و جامعه دارند . آنان برای تسریع روند تغییر و تحقق هدف های توسعه پایدار ، می توانند مسؤولیت بسیارجدی و مهمی را برعهده گیرند.

آموزش زنان و مشارکت آنان در بازارکار نقش به سزایی در توسعه کشور داشته به گونه ای که حدود نیمی از جمعیت شاغلین درکشور را زنان تشکیل می دهند . از سوی دیگر ، در هرجامعه ای پرورش نسل آینده به دست زنان است و حتی اگر آنها جذب بازار کار شوند ، آموزش می تواند آنها را در پرورش بهتر فرزندان یاریگر باشد. در کشور ما طی سال های اخیر زنان هم در بحث اشتغال فعالیت عمده ای داشته اند و در این زمینه باید فعالیت های فرهنگی را در جهت بهبود نقش سنتی مادران انجام دهیم تا موقعیت زنان در جامعه بهبود یابد و زنان با تزریق فکر و ایده به کالبد اقتصادی جامعه ، مسیر رشد و توسعه را هموارتر سازند.

آنها می توانند در تمام قسمت های اقتصادی بازوی اصلی و قدرتمندی برای پیشبرد اهداف باشند . "به عنوان مثال در بسیاری از نواحی کشورهای در حال توسعه ، رشد زنان در اداره امور کشاورزی ، آب ، جنگل داری و منابع انرژی افزایش یافته است ." زن به عنوان یک مادر و یا به عنوان شخصی که در زندگی اجتماعی و شغلی با افراد مختلف در ارتباط است و به خاطر ویژگی های روحی و عاطفی به خصوص خود می تواند یک حامی و نگهبان در جامعه و در نتیجه حافظ توسعه پایدار است.

زنان باید به خود اهمیت و ارزش خاصی دهند تا بتوانند در تمام زمینه ها مدیران خوبی باشند . در دنیا زنانی وجود دارند که با همت و سعی خود توانسته اند مدیران موفقی شوند . از جمله مسؤول برنامه ریزی اقتصادی شرکت نوکیا که با سیاست های خاص خود شرکت را در سطح جهانی مطرح کرده است و البته از اینگونه افراد در جامعه زیاد داریم و در واقع اعتماد به نفس در هر شخصی رمز موفقیت است. زنان بایستی هنجارهای رفتاری مشخص و تعیین کننده ای را در زمینه های مختلف بپذیرند و آنها را ترویج دهند ولی اجرای این برنامه ها احتیاج به یک محیط سالم در جامعه دارد ولی با این وجود هنوز در جامعه ایرانی نرخ مشارکت زنان کم است.

براساس آمار به دست آمده در سال ۱۳۸۰نرخ مشارکت زنان بین ۲۴ ۱۵ فقط ۱۳ درصد بوده است و براساس سرشماری سال ۱۳۷۵ در ایران بیش از ۱۳ میلیون زن ایرانی شغل خود را خانه داری توصیف کرده اند البته این تعداد به منزله پایین بودن چشمگیر نرخ مشارکت زنان در بازار کار است و علت این امر هم نقش دوگانه زن در خانواده و اجتماع است . زن با بهره مندی از خصایل ، استعدادها و روح لطیف انسان گرایی در پی ایجاد آرامش برای هردو محیط است.

بنابراین می توان نتجه گرفت حضور زنان در جامعه می تواند نقش به سزایی در جامعه داشته باشد.

گزارش از سحرآرام