ایلان ماسک می‌گوید حتی او هم گاهی در استخدام اشتباه می‌کند. مدیرعامل تسلا در گفت‌وگویی طولانی توضیح داد که سابقه‌ کاری در شرکت‌هایی مثل گوگل یا اپل لزوماً تضمین موفقیت نیست و نباید فریب رزومه‌های پرزرق‌وبرق را خورد. ماسک می‌گوید اگر گفت‌وگو با یک فرد بعد از ۲۰ دقیقه «چشمگیر» نباشد، باید به همان گفت‌وگو اعتماد کرد، نه به کاغذ رزومه.

ماسک تأکید می‌کند استخدام درست یعنی تمرکز روی استعداد، انگیزه، قابل‌اعتمادبودن و مهم‌تر از همه «خوب‌بودنِ ذات فرد.» او می‌گوید زمانی این ویژگی را دست‌کم گرفته، اما حالا معتقد است اگر فردی قابل‌اعتماد، باهوش و پرتلاش باشد، دانش تخصصی را می‌توان بعداً به او اضافه کرد. از نگاه ماسک، نشانه‌های واقعی توانایی، مثال‌های مشخص و حتی غیرمعمول از دستاوردهای چشمگیر هستند.

او همچنین به چالش حفظ نیروها اشاره می‌کند و می‌گوید در دوره‌های موفقیت تسلا، رقبا به‌شدت به‌دنبال جذب کارکنان این شرکت بوده‌اند؛ تا جایی که اپل در زمان پروژه‌ خودرو برقی، پیشنهادهایی با حقوق دو برابری و بدون مصاحبه به مهندسان تسلا می‌داد.

در دنیای امروز که رقابت شغلی هر روز فشرده‌تر می‌شود، توصیه‌های مدیران موفق می‌تواند راهنمای ارزشمندی برای کارجویان و کارفرمایان باشد. نگاه ایلان ماسک به استخدام، فقط یک توصیه مدیریتی ساده نیست؛ بلکه هشداری جدی درباره خطر اعتماد به ظاهر، عنوان و مدرک است. او یادآوری می‌کند که انسان‌ها فراتر از یک رزومه هستند و ارزش واقعی آنان در رفتار، تفکر و تلاش‌شان نمایان می‌شود.

این نگاه، وقتی به ساختارهای اداری و مدیریتی بسیاری از کشورها تعمیم داده می‌شود، معنایی عمیق‌تر پیدا می‌کند. در بسیاری از سازمان‌ها، «کاغذ» بر «کارآمدی» غلبه دارد. رزومه‌های پرطمطراق، مدرک‌های رنگارنگ و توصیه‌نامه‌های پشت‌پرده، جای سنجش واقعی توانمندی را گرفته‌اند. افراد نه به‌واسطه شایستگی، بلکه از مسیرهای پیچیده اداری و گزینشی وارد چرخه‌های حساس صنعت، اقتصاد و مدیریت می‌شوند؛ چرخه‌هایی که قرار است موتور پیشرفت باشند، اما گاه به میدان آزمون افراد ناتوان تبدیل شده‌اند.

تلخ‌تر آنجاست که بسیاری از این افراد، از درگاه‌های حفاظت و حراست عبور می‌کنند، اما از یک آزمون ساده‌ تخصص، اخلاق و مسئولیت‌پذیری ناتوان‌اند. مدیرانی که در بحران‌ها سردرگم می‌شوند، پروژه‌هایی که نیمه‌کاره رها می‌شوند، منابعی که هدر می‌رود و اعتماد عمومی که فرسوده می‌شود، حاصل همین نگاه سطحی به استخدام است. ظاهر جای باطن را می‌گیرد، شعار جای عمل را و نمایش جای تعهد را.

در چنین فضایی، سخن ماسک معنایی عمیق‌تر پیدا می‌کند: استخدام، انتخاب یک «رزومه» نیست، انتخاب یک «انسان» است. انسانی با وجدان کاری، شجاعت یادگیری، صداقت رفتاری و پایبندی اخلاقی. اگر این ویژگی‌ها نباشد، هیچ ساختار نظارتی، هیچ فیلتر امنیتی و هیچ فرم اداری‌ای نمی‌تواند مانع سقوط شود.

شاید زمان آن رسیده که به جای مهر و امضا و پوشه‌های رنگی، به گفت‌وگوی واقعی، ارزیابی عملی و سنجش شخصیت بازگردیم. توسعه با کاغذ ساخته نمی‌شود، با انسان ساخته می‌شود. جامعه‌ای که نیروی انسانی را بر اساس ظاهر انتخاب کند، دیر یا زود هزینه این خطا را با عقب‌ماندگی، بی‌اعتمادی و مهاجرت سرمایه انسانی خواهد پرداخت و این یادداشت دعوتی به بازنگری و بازگشت به شایسته‌سالاری می‌باشد.

نویسنده: مجتبی صفابخش - فعال دانشجویی

انتهای پیام./