سید مصطفی هاشمی‌طبا در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی ایسکانیوز، با انتقاد شدید از عملکرد دولت چهاردهم در مدیریت بحران و معیشت، اظهار داشت: رویکرد «وفاق مدیریتی» در تشکیل کابینه، نه تنها به نتیجه ملموسی نرسیده، بلکه در بسیاری از موارد، تخصص و شایسته‌سالاری را فدای توافقات سیاسی کرده است.

وی در ادامه افزود: برخی از مدیرانی که تحت عنوان وفاق منصوب شده‌اند، حتی رئیس‌جمهور را به‌طور کامل نمی‌پذیرند و دستورات خود را از منابعی غیر از مقام ریاست دریافت می‌کنند، که این امر منجر به ایجاد یک ساختار مدیریتی ضعیف و ناکارآمد شده است.

هاشمی‌طبا با اشاره به وضعیت امنیتی و سیاسی کشور و شرایط فعلی و جنگی کشور گفت: تمام ارکان مملکت باید بر اساس این واقعیت تنظیم شوند؛ اما متأسفانه دولت همچنان اصرار دارد با سیستم‌های نئولیبرالی و لیبرالی مدیریت کند که در چنین شرایطی کاملاً پاسخگو نیستند.

این فعال سیاسی ناتوانی دولت در تصمیم‌گیری‌های کوچک اما حیاتی ناراحت کننده و غیر قابل قبول دانست و خاطرنشان کرد: دولت حتی در مورد مسئله بنزین نمی‌تواند تصمیم درست بگیرد؛ در حالی که ما در شرایط جنگی هستیم، شاهد صف‌های طولانی و افت شدید کیفیت بنزین هستیم که نشان‌دهنده عدم تطبیق سیاست‌ها با واقعیت‌های موجود است.

وی با تأکید بر اینکه ادعای بهبود معیشت در شرایط محاصره دریایی، تحریم‌های شدید و حملات خارجی، یک ادعای نادرست است تصریح کرد: دولت باید با مردم صادقانه صحبت کند و بپذیرد که در شرایط جنگی، معیشت به سادگی درست نمی‌شود. متأسفانه تورم ماهانه بسیار بالا است و دولت به جای پذیرش واقعیت‌ها و ارائه راهکار، با لبخند زدن سعی در پوشاندن مشکلات دارد.

این فعال سیاسی با نقد تضادهای مدیریتی دولت، بیان داشت: بسیار متناقض است که از یک سو بحث جنگ و تحریم مطرح باشد و از سوی دیگر شاهد اسراف، تبذیر و واردات خودروهای لوکس باشیم.

وی تأکید کرد: با این سیاست‌ها، یعنی در حالی که کشاورزی داخلی را رها کرده‌ایم و به واردات ماشین‌های لوکس روی آورده‌ایم، هر دولتی، چه راست و چه چپ، قادر به بهبود معیشت مردم نخواهد بود.

سید مصطفی هاشمی‌طبا در پایان، ارزیابی کلی از عملکرد دولت چهاردهم، را مطلوب و مثبت ندانست و گفت: سیاست‌های این دولت رضایت بخش نیست و می‌توان گفت در حوزه‌های کلیدی کم گذاشته‌ است. د هرچند شاید هر دولتی دیگر هم در این شرایط دشوار نتوانسته عملکرد بهتری داشته باشد، اما مشکل اساسی در شلختگی مدیریتی و عدم تطبیق سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی با واقعیت‌های شرایط جنگی است.

انتهای پیام/