به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از هرمزگان؛ نبض تجارت دریایی در راهبردیترین آبراه جهان به پایینترین حد خود در دهههای اخیر رسیده است. در پی تشدید بیسابقه تنشهای منطقهای و اعمال محدودیتهای صریح دریایی از سوی جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به تحرکات متجاوزان، تنگه هرمز اکنون شاهد صحنهای است که در تاریخ دریانوردی مدرن مشابهی ندارد. تجمع عظیم و به صف ایستادن نزدیک به ۳۰۰۰ فروند کشتی تجاری و غولهای نفتکش که در انتظار عبور از این گلوگاه استراتژیک در آبهای پیرامونی سرگردان ماندهاند، حکایت از یک بنبست کامل در قلب انرژی جهان دارد.
گزارشهای میدانی و تصاویر ماهوارهای دریافتی از پایشهای هوایی منطقه نشان میدهد که تردد در این پهنه آبی تقریباً به نقطه صفر رسیده است. آمارهای رسمی و تحلیلهای لجستیکی حاکی از ریزش سهمگین ۹۵ درصدی عبور و مرور شناورها نسبت به دوران پیش از درگیریهاست؛ وضعیتی که عملاً به معنای توقف کامل جریان انرژی و کالا در یکی از حساسترین نقاط جغرافیای سیاسی جهان تعبیر میشود. سکوت سنگینی که بر آبهای نیلگون خلیج فارس حاکم شده، لرزه بر اندام بازارهای بورس و انرژی جهان انداخته است.
در حال حاضر، صدها نفتکش غولپیکر (VLCC) حامل میلیونها بشکه نفت خام، کشتیهای استراتژیک حمل گاز الانجی (LNG) و الپیجی (LPG) که تامینکننده اصلی نیاز نیروگاههای شرق و غرب هستند، به همراه ناوگان بزرگی از شناورهای فلهبر و کانتینری در خلیج عمان و لنگرگاههای بنادر منطقه متوقف شدهاند. بنادری همچون خورفکان در امارات، سوهار در عمان و حتی بندر کراچی در پاکستان، اکنون با ازدحام بیش از حد ظرفیت مواجه شده و به پناهگاهی اجباری برای کشتیهای سرگردانی تبدیل شدهاند که مسیر اصلی خود را مسدود میبینند.
بسیاری از این شناورها با کمبود سوخت و آذوقه برای خدمه خود مواجه شدهاند و هزینههای دموراژ (جریمه توقف) برای شرکتهای بیمه و مالکان کشتیها به ارقام نجومی رسیده است. کارشناسان بینالمللی معتقدند تداوم این وضعیت برای حتی چند روز دیگر، نه تنها قیمت جهانی نفت را به رکوردهای تاریخی جدیدی خواهد رساند، بلکه زنجیره تأمین کالاهای اساسی و قطعات صنعتی را در مقیاس جهانی با فروپاشی مواجه خواهد کرد. هرمز اکنون بیش از هر زمان دیگری ثابت کرده است که کلید اصلی ثبات یا آشوب در اقتصاد بینالملل، در دستان کسانی است که بر این صخرههای استراتژیک نظارت دارند.
خبرنگار: فاطمه بکروی
انتهای پیام/
نظر شما