به گزارش خبرنگار خبرگزاری ایسکانیوز از زنجان؛ سینما فراتر از یک ابزار سرگرمی، قدرت آفرینشگری است؛ جادویی که در آن میتوان از «هیچ»، دنیایی «خیالی» ساخت و در عین حال، واقعیتها را به چالش کشید. این بخشی از نگاه «میلاد ندرلو»، کارگردان جوان زنجانی است که معتقد است مسیر فیلمسازی نه در روزهای پرهیاهوی ضبط، بلکه در سکوت و دقت مرحله «پیشتولید» رقم میخورد.
این هنرمند دانشجو که در کنار فعالیتهای سینمایی، به تحصیل در رشته میکروبیولوژی نیز اشتغال دارد، بهتازگی نخستین تجربه کارگردانی خود را به سرانجام رسانده است. در آستانه اکران این اثر هنری، گفتوگوی ما را با این کارگردان درباره چالشهای مدیریت گروه، نگاه متفاوت به آسیبهای اجتماعی و مسیر دشوار پیوند «علم و هنر» میخوانید.
شاید تصور عمومی این باشد که کارگردانی یعنی مدیریت صحنه در روز فیلمبرداری، اما حقیقت چیز دیگری است. ندرلو در این باره میگوید: «پیشتولید سختترین و در عین حال جذابترین بخش فیلمسازی است. ما در این مرحله مشغول ساختن یک ساختمان خیالی هستیم که باید جزئیاتش را با وسواس کامل ترسیم کنیم؛ چرا که تمام خلاقیت و هنر کارگردان در همین مرحله است که خود را نشان میدهد.»
وی با اشاره به اهمیت پیشتولید میافزاید: «کارگردانان بزرگ دنیا معتقدند فیلم در مرحله پیشتولید ساخته میشود و روز ضبط، صرفاً زمان ثبت آن است. کیفیت نهایی اثر، وابستگی مستقیمی به دقتی دارد که در مرحله پیشتولید برای فیلمنامه، انتخاب بازیگر و طراحی جزئیات صرف شده است.»
مدیریت عوامل، بهویژه در گروههای جوان، نیازمند هوشمندی خاصی است. ندرلو با بیان اینکه عوامل گروه او را نسل جوانی با هیجان و انرژی بالا تشکیل میدادند، تأکید میکند: «مدیریت این انرژی بالا، نیازمند صداقت و شفافیت در کار بود. ما در تمام مراحل، از بحث بازیگردانی تا اجرای سکانسها، شنونده ایدههای عوامل بودیم. تلاش کردیم دلیل ساخت فیلم، عقیده پشت اثر و چرایی هر پلان را برای همه روشن کنیم. وقتی همه عوامل بدانند هدف غایی چیست، مدیریت گروه به امری هماهنگ و لذتبخش تبدیل میشود.»
این کارگردان جوان که نگاهی تحلیلی به سینما دارد، رشته تحصیلیاش (میکروبیولوژی) را به ابزاری برای نقد سینمای امروز تبدیل کرده است. او معتقد است: «در علم میکروبیولوژی میآموزیم که شناسایی عامل بیماری، تنها نیمی از مسیر است و نیم دیگر، یافتن داروی درمان است. متأسفانه سینمای امروز ما در مرحله “تشخیص بیماری” یا همان به تصویر کشیدن آسیبهای اجتماعی و وضعیتهای خاکستری جامعه، عالی عمل کرده است؛ اما جای خالی “درمانگر” در سینما حس میشود.»
وی در ادامه تصریح میکند: «معتقدم زمان آن رسیده است که از نمایش صرف درد، به سمت ارائه راهکار و فرهنگسازی حرکت کنیم. سینما باید مخاطب را به امید و آگاهی برساند و در فیلمهایمان به دنبال راه چاره باشیم.»
بزرگترین چالش ندرلو در مسیر یادگیری کارگردانی، ایجاد تعادل میان دنیای علم و دنیای هنر بوده است. او میگوید: «ذهن علمی من در میکروبیولوژی یاد گرفته است همه چیز را دقیق و چهارچوبمند پیش ببرد، اما جنس سینما از «شهود» و «احساس» است. بالانس کردن این دو دنیای متفاوت برای من چالشی بزرگ و در عین حال جذاب بود.»
او سابقه فعالیت در حوزه بازیگری تئاتر را نقطه عطفی در مسیر ورود به کارگردانی میداند و میگوید: «آنچه مرا ترغیب کرد، نه صرفاً یک تصویر یا بازیگر، بلکه درک این قدرت بود که یک نفر میتواند پشت دوربین بنشیند و جادویی خلق کند. فیلمسازی برای من، «قدرت آفرینش» است؛ توانایی ساختن چیزی تأثیرگذار از هیچ.»
این کارگردان درباره تجربه اولین اثر خود میگوید: «تجربه کارگردانی ترکیبی از ترس و لذت بود. وقتی پشت مانیتور قرار میگیری و فرمان “صدا، دوربین، حرکت” را میدهی، ناگهان سنگینی مسئولیت گروهی ۲۰ نفره را روی شانههای خود حس میکنی. اما وقتی پس از ماهها تلاش، ایدهای که در ذهن داشتی جان میگیرد و به ثمر مینشیند، لذتی وصفناپذیر نصیب انسان میشود؛ لذتی که پاداش تمام آن زحمتهاست.»
این کارگردان در پایان از تمام علاقهمندان به هنر سینما دعوت کرد تا برای تماشای این اثر که حاصلِ ماهها تلاشِ دغدغهمندانه است، روز شنبه ساعت ۱۰ صبح به سالن مطهری بیایند. حضور در این اکران برای عموم علاقهمندان آزاد است و ندرلو امیدوار است این اثر بتواند دریچهای برای گفتوگوهای هنری بیشتر در شهر ایجاد کند.
خبرنگار: علی صالحی
انتهای پیام./
نظر شما