به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از کهگیلویه و بویراحمد؛ وقتی عقربه‌های ساعت روی عدد هفت شب ایستاد و خنکای پاییزی در حیاط پردیس پیچید، فضای دانشگاه فرهنگیان رنگ‌وبویی دیگر گرفت. در این ساعت که هیاهوی کلاس‌های درس فروکش کرده بود، آیین رونمایی از یادمان شهید با حضور دانشجومعلمان و مسئولان ارشد برگزار شد تا پیوندی تازه میان نسل جدید معلمان و سیره ایثار شکل بگیرد.

برای جامعه دانشگاهی، شهادت تنها یک واژه در کتاب‌های تاریخی نیست، بلکه یک نقشه راه است. انتخاب ساعت هفت شب برای این آیین، انتخابی هوشمندانه بود؛ چرا که در سکوت شبانه محوطه دانشگاه، صدای قدم‌های استوار و نگاه‌های کنجکاو دانشجویان، گویاتر از هر زمانی به گوش می‌رسید. این مراسم با حضور غلام‌حسین علیزاده، مدیرکل امور شاهد و ایثارگران دانشگاه فرهنگیان کشور، برگزار شد تا بار دیگر ضرورت تداوم یاد شهیدان در کالبد نظام تعلیم‌وتربیت کشور مورد تأکید قرار گیرد.

غلام‌حسین علیزاده در بخشی از صحبت‌های خود، پیش از آنکه فضای رسمی مراسم حاکم شود، در جمع دانشجویان حاضر شد.

وی که ترجیح می‌داد به جای حضور در جایگاه، در میان صندلی‌های دانشجویان بنشیند، با نگاهی به نقش کلیدی این دانشگاه در تربیت نسل آینده گفت:«معلمی که قرار است فردا سکان هدایت نسل جوان را در کلاس‌های درس به دست بگیرد، باید با فرهنگ ایثار مانوس باشد. یادمان شهید در دانشگاه فرهنگیان، تنها یک سازه سنگی یا فلزی نیست؛ بلکه چراغ راهی است تا فراموش نکنیم زیربنای امنیت و پیشرفت امروز کشور، با چه قیمتی به دست آمده است.»

وی در ادامه با اشاره به اینکه دانشگاه فرهنگیان باید کانون ترویج فرهنگ شهادت باشد، افزود: حضور فیزیکی این یادمان در صحن پردیس، تلنگری برای استادان و دانشجویان است تا در هیاهوی مباحث علمی، از ارزش‌های بنیادین غافل نشوند. به عقیده علیزاده، وقتی دانشجومعلم در مسیر رفت‌وآمد خود به کلاس‌های درس، نگاهش به نام و یاد شهید گره می‌خورد، درک عمیق‌تری از مسئولیت اجتماعی و رسالت معلمی پیدا می‌کند.

حال‌وهوای دانشجویان در حاشیه مراسم بسیار دیدنی بود. برخلاف تصوراتی که سعی دارند فضای دانشگاه‌ها را نسبت به آرمان‌های انقلابی بی‌تفاوت نشان دهند، اینجا خبری از آن فاصله‌های ادعایی نبود.

بسیاری از دانشجویان که از ساعت‌ها قبل برای آماده‌سازی محوطه تلاش کرده بودند، با شوق و ذوق خاصی مشغول نصب تزئینات ساده اما پرمفهوم بودند. آنان این یادمان را نه یک المان تزئینی، بلکه پناهگاهی برای خلوت‌های شبانه خود می‌دانستند.

یکی از دانشجومعلمان در حاشیه مراسم گفت: «ما در اینجا یاد می‌گیریم که چطور به فرزندان این سرزمین درس ایثار بدهیم. چطور می‌توانیم از مفاهیم مقاومت بگوییم بدون اینکه خودمان با آن پیوند عمیقی داشته باشیم؟ این یادمان به ما کمک می‌کند که در لحظه‌های تنهایی و سختی دوران تحصیل، استقامت را از یاد نبریم.»

رویکرد مسئولان دانشگاه برای تبدیل این مکان به یک پایگاه دائمی فرهنگی بود. برخلاف بسیاری از یادمان‌های مشابه که پس از مراسم رونمایی به حال خود رها می‌شوند، دانشگاه فرهنگیان برنامه‌های منظمی را برای برگزاری نشست‌های هم‌اندیشی، محافل ادبی و جلسات نقدوبررسی پیرامون سیره شهدا در جوار این یادمان تدوین کرده است. این نگاه «ایستا نبودن»، همان چیزی است که به این مراسم جان تازه‌ای بخشیده بود.

وقتی مراسم در ساعت‌های پایانی شب به اتمام رسید، هنوز نورافکن‌های کوچک محوطه روی یادمان روشن بود. دانشجویان دسته دسته در مسیر بازگشت به خوابگاه‌ها، کنار یادمان توقفی کوتاه داشتند؛ فاتحه‌ای می‌خواندند و آرام می‌گذشتند.

این تصاویر نشان می‌داد که رونمایی از این یادمان در آن ساعت شب، بیش از آنکه یک رویداد خبری باشد، یک اتفاق فرهنگی عمیق در بطن دانشگاه فرهنگیان بود. آیین رونمایی تمام شد، اما ردپای آن در نگاه دانشجویانی که فردا باید در کلاس‌های درس، مبلغ ایثار باشند، باقی ماند. دانشگاه فرهنگیان با این اقدام، بار دیگر ثابت کرد که پیوند علم و ایثار، همچنان زنده‌ترین بخش از هویت این مرکز آموزشی است.

خبرنگار: فائزه صداقت نژاد

انتهای خبر/