به گزارش گروه اجتماعی ایسکانیوز به نقل از ساینس آلارت، خالکوبی فقط یک نقش دائمی روی پوست نیست؛ جوهر آن می‌تواند وارد سیستم ایمنی بدن شود و برای سال‌ها واکنش‌های دفاعی بدن را درگیر کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند ذرات جوهر خالکوبی ممکن است از پوست عبور کنند، وارد سیستم لنفاوی شوند و در غدد لنفاوی تجمع پیدا کنند. این غدد از بخش‌های مهم سیستم ایمنی هستند و با فیلتر کردن مایع لنفاوی، به شناسایی و دفع مواد خارجی، باکتری‌ها، ویروس‌ها و سلول‌های غیرطبیعی کمک می‌کنند. حتی رپر معروف، ام‌جی‌کی، پس از انجام یک خالکوبی بزرگ و سیاه روی بخش زیادی از بالاتنه‌اش، از زرد شدن پوست اطراف و بیمار شدن شدید خود خبر داده است؛ خالکوبی‌ای که بخش‌هایی از بدن نزدیک به غدد لنفاوی زیر بغل و شانه‌ها را نیز پوشانده بود.

وقتی جوهر وارد لایه میانی پوست می‌شود، سلول‌های ایمنی آن را به‌عنوان ماده‌ای بیگانه شناسایی می‌کنند و برای از بین بردنش به محل می‌روند؛ اما ذرات رنگ معمولاً آن‌قدر بزرگ هستند که نمی‌توانند آن‌ها را حذف کنند. همین موضوع باعث ماندگاری خالکوبی می‌شود، اما در عین حال می‌تواند بدن را برای مدت طولانی درگیر واکنش ایمنی کند. جوهرهای امروزی ترکیبی پیچیده از رنگ‌دانه‌ها، مواد حامل، نگهدارنده‌ها و ناخالصی‌ها هستند. برخی از رنگ‌دانه‌های مورد استفاده حتی در ابتدا برای مصارف صنعتی مانند رنگ خودرو، پلاستیک و تونر چاپگر ساخته شده‌اند، نه تزریق به پوست انسان. پژوهشگران مقادیر اندکی از فلزات سنگین مانند نیکل، کبالت، کروم و در موارد نادر سرب را نیز در جوهرها شناسایی کرده‌اند. تجمع زیاد این فلزات می‌تواند به اندام‌های داخلی آسیب بزند، بر سیستم عصبی اثر بگذارد و خطر برخی بیماری‌ها را افزایش دهد.

برخی رنگ‌های خالکوبی، به‌ویژه قرمز، زرد و نارنجی، بیشتر با حساسیت‌های پوستی و التهاب طولانی‌مدت ارتباط دارند. جوهر قرمز ممکن است باعث خارش، تورم و ایجاد گره‌های کوچک التهابی در پوست شود؛ واکنشی که زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی تلاش می‌کند ماده‌ای را که قادر به حذف آن نیست، محصور کند. بخشی از این مشکلات به نمک‌های فلزی و رنگ‌دانه‌های آزو مربوط است؛ ترکیباتی که برای ایجاد رنگ‌های درخشان در جوهر خالکوبی و همچنین در صنایع نساجی و پلاستیک استفاده می‌شوند. این مواد در مواجهه با برخی انواع پرتوها، مانند نور خورشید یا پرتوهای لیزر برای پاک کردن خالکوبی، ممکن است به ترکیبات شیمیایی دیگری به نام آمین‌های آروماتیک تجزیه شوند.

مطالعات آزمایشگاهی این ترکیبات را با سرطان و آسیب ژنتیکی مرتبط دانسته‌اند. جوهرهای سیاه نیز ممکن است حاوی هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای باشند؛ موادی که در دوده، دود خودرو و غذاهای سوخته وجود دارند و بسیاری از آن‌ها سرطان‌زا شناخته شده‌اند. با این حال، هنوز شواهد قطعی و محکمی در انسان وجود ندارد که نشان دهد خالکوبی باعث سرطان می‌شود. یک مطالعه مشاهده‌ای در سال گذشته میلادی، یعنی ۱۴۰۴، از افزایش ۲۹ درصدی خطر ابتلا به ملانوما، نوعی سرطان پوست، در افراد دارای خالکوبی خبر داد؛ اما پژوهش‌های جدید دیگر چنین ارتباطی را تأیید نکرده‌اند.

دانشمندان تأکید می‌کنند که واکنش‌های ایمنی ناشی از خالکوبی و پیامدهای بلندمدت آن هنوز به بررسی بیشتری نیاز دارد. التهاب مزمن می‌تواند به بافت‌های بدن آسیب بزند و خطر برخی بیماری‌ها را افزایش دهد؛ بنابراین افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی یا کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، باید پیش از خالکوبی با پزشک مشورت کنند. از سوی دیگر، سوزن خالکوبی با شکستن سد محافظ پوست، احتمال ورود عوامل عفونی مانند باکتری استافیلوکوک اورئوس و ویروس‌های هپاتیت ب و ث را افزایش می‌دهد. در برخی موارد نادر نیز عفونت‌های ناشی از باکتری‌های غیرمعمول مایکوباکتریایی گزارش شده است.

از آنجا که صنعت خالکوبی در بسیاری از کشورها نظارت و مقررات کافی ندارد، متخصصان توصیه می‌کنند افراد پیش از انجام آن درباره نوع جوهر مصرفی و رعایت اصول بهداشتی با فرد خالکوبی‌کننده صحبت کنند. به گفته مانال محمد، میکروب‌شناس پزشکی، خالکوبی همچنان راهی برای بیان شخصیت و سلیقه افراد است، اما در عین حال به معنای قرار گرفتن مادام‌العمر در معرض ترکیبات شیمیایی است؛ موضوعی که ضرورت نظارت دقیق‌تر و پژوهش‌های بیشتر را نشان می‌دهد.

انتهای پیام/