علی خواجه، تهیه‌کننده فیلم سینمایی "من جا سوزنی نیستم" در گفت‌وگو با ایسکانیوز با اشاره به مفهوم جهان کودک در سینما اظهار کرد: وقتی از جهان کودک صحبت می‌کنیم، الزاماً منظورمان مسائلی نیست که خودشان کودکانه هستند؛ گاهی مسئله کاملاً بزرگسالانه است، اما مواجهه کودک با آن مسئله، کودکانه است.

وی ادامه داد: بچه‌ها در دنیای ما زندگی می‌کنند و طبیعتاً با مسائل بزرگسالان نیز مواجه می‌شوند؛ از مشکلات اقتصادی و از دست دادن عزیزان گرفته تا مشکلات خانوادگی و حتی مسائل اجتماعی و جنگ. آنها این مسائل را می‌بینند، درباره آنها فکر می‌کنند و به اندازه فهم و تجربه خودشان برایشان راه‌حل پیدا می‌کنند.

تهیه‌کننده «من جا سوزنی نیستم» با بیان اینکه کودک در چنین شرایطی تلاش می‌کند در حل مسئله نقش داشته باشد، گفت: فرض کنید خانواده‌ای با مشکل مالی مواجه شده است.

بزرگترها در حال فکر کردن و پیدا کردن راهی برای حل این مشکل هستند، اما کودک هم می‌خواهد به اندازه خودش نقشی داشته باشد. ممکن است چیزی که برای او بسیار ارزشمند است، مثلاً یک اسباب‌بازی یا حتی یک وسیله شخصی، در ذهنش تبدیل به راهی برای کمک به خانواده شود.

خواجه افزود: اینجا خود مسئله، کودکانه نیست؛ مسئله‌ای بزرگسالانه است که کودک از زاویه نگاه خودش با آن مواجه می‌شود. راه‌حلی که پیدا می‌کند شاید از نظر یک بزرگسال، راه‌حل اساسی و منطقی نباشد، اما برای کودک جدی، واقعی و ارزشمند است؛ چون او با تمام توان و با منطق خودش تلاش می‌کند بخشی از بار مسئله را به دوش بکشد.

وی خاطرنشان کرد: حتی در مواجهه کودک با مسائل بسیار بزرگی مانند جنگ نیز همین اتفاق رخ می‌دهد. کودک ممکن است از ابزارها و فناوری‌هایی که در اختیار دارد استفاده کند تا به تصور خودش از خانواده، جامعه یا آدم‌هایی که دوستشان دارد، محافظت کند. ممکن است راه‌حلی که به ذهنش می‌رسد از نگاه بزرگسالان ساده یا حتی اشتباه باشد، اما پشت آن یک دغدغه اخلاقی و انسانی وجود دارد.

تهیه‌کننده فیلم سینمایی «من جا سوزنی نیستم» تصریح کرد: کودک می‌خواهد کمک کند، اما این کمک کردن را با نگاه خودش انجام می‌دهد. ممکن است برای جلوگیری از یک اتفاق، کسی را بترساند، محدود کند یا راهی را امتحان کند که از نظر ما کودکانه باشد؛ با این حال، اصل ماجرا این است که او بدون اینکه لزوماً بخواهد به کسی آسیب بزند، تلاش می‌کند کاری انجام دهد.

خواجه با تأکید بر اهمیت توجه سینما به این زاویه نگاه گفت: به نظرم در روایت‌های کودک و نوجوان نباید همه‌چیز را به مسائل ساده و صرفاً کودکانه محدود کنیم. کودک امروز با مسائل بسیار جدی‌تری روبه‌روست و مهم این است که ببینیم او این مسائل را چگونه می‌فهمد، چگونه درباره آنها فکر می‌کند و با چه منطق و تخیلی به دنبال راه‌حل می‌گردد.

وی ادامه داد: همین تفاوت زاویه نگاه است که می‌تواند یک مسئله بزرگسالانه را به یک روایت کودکانه تبدیل کند؛ نه اینکه خود مسئله را کوچک کنیم، بلکه آن را از چشم کودکی ببینیم که در همان جهان زندگی می‌کند و می‌خواهد سهم خودش را در مواجهه با اتفاقات اطرافش پیدا کند.

خبرنگار: فاطمه فرنام

انتهای خبر/