به گزارش گروه دانشگاه ایسکانیوز، علی اکبر ولایتی رئیس هیات مؤسس و هیأت امنای دانشگاه آزاد اسلامی طی پیامی به مراسم اولین سالگرد شهادت دانشمند شهید دکتر طهرانچی در دانشگاه آزاد اسلامی گفت: شهید دکتر طهرانچی تلاش خود را بر بازآفرینی مجدد علمی این مرزوبوم معطوف ساخته بود.
پیام ولایتی توسط مهدی نویدادهم دبیرکل هیات موسس و هیات امنای دانشگاه آزاد اسلامی قرائت شد.
متن پیام به شرح زیر است:
«بسم الله الرحمن الرحیم
وَلَا تَحْسَبَنَ الَّذِینَ قُتِلوا فیسبیل الله أمواتاً بل أحیاء عند ربهم یرزقون
پایداری، ثبات و موازنه اقتدار هر تمدنی در طول تاریخ، بیش از آنکه به وسعت مرزهای جغرافیایی آن وابسته باشد، به عمق ریشههای هویت ملی و ساختار حکمرانی علمی آن متکی است. سرزمین بزرگ و پرافتخار ایران، در طول هزارهها نشان داده است که هرگاه در معرض هجوم، بحران یا تحریمهای سخت قرار گرفته، پویایی استقامت و احیای خود را از مسیر «تولید دانش و سازماندهی نخبگان» بازیافته است. در این فرهنگ کهن، فقدان
دانشمندان نه انسداد جریان دانایی بلکه تکلیفی تازه برای استمرار مکتب علم و استقامت است. امروز در شرایطی سالروز عروج آسمانی جمعی از اندیشمندان و نخبگان برآمده از دل ملت را گرامی میداریم که جامعه علمی ایران در میانه نبردهای ژئوپلیتیک اخیر، بار دیگر در خط مقدم ایستادگی و موازنه قدرت در برابر شرارتهای رژیم های استکباری و صهیونیستی قرار دارد؛ همان طواغیتی که فریاد «هیهات من الذله» این ملت، خواب را از چشمان پلیدشان ربوده است. ما در وضعیتی یاد و راه این عزیزان را پاس میداریم که در سحرگاه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، خانواده بزرگ دانشگاه آزاد اسلامی شاهد شهادت رئیس فقید خود، دانشمند متعهد شهید دکتر محمد مهدی طهرانچی بود؛ شخصیتی که تلاش خود را بر بازآفرینی مجدد علمی این مرزوبوم معطوف ساخته بود و با تلاشی خستگی ناپذیر برای اعتلای علمی دانشگاه و کشور طرحها و برنامههای مختلف و متنوع را برنامهریزی و اجرا نمود.
هم زمانی این مناسبت با نشست شورای دانشگاه آزاد اسلامی و حضور روسای محترم استانها از سراسر کشور، فراتر از یک هم آرایی اداری، تجلی عینی و بازخوانی نوین همان «شبکه مویرگی دانش» است که پیشینه تاریخ تمدن ما به آن بالیده است. تاریخ علم در ایران گواهی میدهد که فرآیند تولید و حکمرانی دانش، هرگاه ساختاری توزیع شده، مستقل و شبکه ای داشته به بالاترین سطح کارآمدی و اثر بخشی رسیده است. به عنوان مثال، سه نمونه از مواریث گرانسنگ علمی و پژوهشی تمدنی ایران عبارتند از :
۱_ نظریه خواجه نصیرالدین طوسی در مراغه: در قرن سیزدهم میلادی(هفتم هجری) خواجه نصیرالدین با یک دیپلماسی علمی بینظیر، نهاد دانش را در میانه بحرانها نجات داد و مراغه را به بزرگترین دانشگاه میان رشتهای جهان تبدیل کرد. او با درکی راهبردی، متوجه شد که توسعه علمی نیازمند زیرساختهای تجربی است؛ لذا در کنار رصدخانهای با ۴۰۰ هزار نسخه خطی، کارگاههای بزرگ ابزار سازی فنی و مهندسی دایر کرد تا «نظریه» را با «کاربرد و ابزارسازی و مهارتآموزی»، تلفیق کند و دانشمند را مصلحی جریانساز در ساختار جامعه قرار دهد.
-۲- مکتب جامع و چندرشتهای ربع رشیدی: خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی در تبریز، نخستین شهر- دانشگاه»، جهان را بنیان گذاشت. ربع رشیدی بر اساس وقفنامه تاریخیاش، ساختار آموزشی را به چهار دانشکده مجزا (پزشکی، داروسازی، فلسفه و علوم طبیعی) تقسیم کرد و با اتکا به موقوفات پایدار، دانشمندان را از اقصی نقاط جهان (از چین و هند تا شام و مصر) با سیستم تبادل مویرگی دانش گرد هم آورد و برای نخستینبار، نظام نظارت بر کیفیت تدریس اساتید را پایهگذاری کرد.
۳_ نظام آموزشی مأموریتمحور مدرسه خان شیراز: در عصر صفویه، اللهوردی خان با درک نیازهای مهندسی کشور، دژ علمی جدیدی بنا نهاد و ملاصدرای شیرازی را بر کرسی تدریس آن نشاند. ویژگی متمایز مدرسه خان این بود که برنامه درسی را مأموریتمحور و منطبق بر نیازهای زمانه چید؛ تدریس ریاضیات کاربردی، مهندسی آب، نجوم و فیزیک طبیعی در کنار حکمت، الگویی عملی برای حل مسائل واقعی جامعه بود.
و اما امروز شورای استانی دانشگاه آزاد اسلامی با الگوبرداری از همین هویت ملی و تمدنی، مظهر یک شبکه گسترده و پویاست که توانسته بستر توزیع عادلانه دانش و فناوری را در تمام نقاط کشور پیادهسازی کند. این ساختار، دانشگاه را به عنوان نمادی زنده از متن جامعه به بازوی علمی، نخبگانی و پویایی تمدنی در کل جغرافیای کشورهای حوزه مقاومت مبدل کرده است.
جنگ اخیر به روشنی ثابت کرد که خطوط مقدم دفاعی، از خاکریزهای فیزیکی به آزمایشگاههای تحقیقاتی و اتاقهای پردازش فناوری منتقل شده است و د