به گزارش خبرنگار بین‌الملل ایسکانیوز، انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی روز ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ برابر با 6 آبان برگزار و در نتیجه آن ترکیب کنست مشخص خواهد شد. اهمیت انتخابات این دوره از آن جهت است که آینده ائتلاف حاکم، جایگاه بنیامین نتانیاهو و مسیر سیاست داخلی و خارجی این رژیم را تعیین خواهد کرد. با توجه به پارلمانی بودن ساختار رژیم صهیونیستی، نخست‌وزیر به‌طور مستقیم از سوی مردم انتخاب نمی‌شود و شهروندان به فهرست‌های حزبی رای می‌دهند و پس از مشخص شدن ترکیب کنست، رئیس رژیم صهیونیستی مامور تشکیل کابینه را به رهبر حزبی واگذار می‌کند که بیشترین شانس ایجاد ائتلاف را دارد.
کنست ۱۲۰ کرسی دارد و احزاب برای ورود به آن باید از حد نصاب انتخاباتی ۳.۲۵ درصد آرای معتبر عبور کنند. این حد نصاب باعث می‌شود احزاب کوچک نیز در صورت عبور از آن بتوانند چند کرسی به دست آورند، اما شکست یک فهرست در عبور از این مرز، آرای آن را از محاسبات نهایی ائتلاف‌سازی خارج می‌کند. به همین دلیل، رقابت انتخاباتی در اسرائیل تنها بر سر کسب بیشترین رای نیست، بلکه عبور یا عدم عبور احزاب کوچک از حد نصاب نیز می‌تواند سرنوشت تشکیل دولت را تغییر دهد.
بیشتر بخوانید:
پیشتازی آیزنکوت در نظرسنجی‌های انتخاباتی اسرائیل / برخورد با ایران و رابطه با آمریکا دو مسئله اصلی رای‌دهندگان صهیونیست
پس از اعلام نتایج، رئیس رژیم صهیونیستی با رهبران احزاب مشورت می‌کند و سپس یکی از نمایندگان کنست را مامور تشکیل کابینه می‌کند. این فرد معمولا ۲۸ روز فرصت دارد و در صورت نیاز می‌تواند برای دو هفته دیگر نیز مهلت بگیرد. کابینه برای آغاز فعالیت خود باید رای اعتماد کنست را به دست آورد و بنابراین حتی حزبی که در جایگاه نخست قرار می‌گیرد، بدون تشکیل ائتلافی با دست‌کم ۶۱ کرسی قادر به تشکیل دولت نیست.
اهمیت این سازوکار در آن است که پیروز انتخابات لزوما نخست‌وزیر آینده نخواهد بود. در انتخابات‌های اخیر، رقابت میان اردوگاه‌های سیاسی به‌گونه‌ای بوده که هیچ حزب یا جریان واحدی نتوانسته اکثریت مستقل به دست آورد. در نتیجه، مذاکرات پس از انتخابات، توافق‌های ایدئولوژیک و امتیازهایی که احزاب کوچک از رهبران دو اردوگاه مطالبه می‌کنند، نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری دولت دارند.
فعلا هیچ یک از جریان‌های سیاسی برتری قطعی ندارند
آخرین نظرسنجی‌های معتبر منتشرشده تا زمان تنظیم این گزارش نشان می‌دهد رقابت همچنان نزدیک و نتیجه تشکیل ائتلاف قطعی نیست. در بیشتر مدل‌های نظرسنجی، لیکود با حدود ۲۵ تا ۳۰ کرسی وضعیت نسبتا خوبی را نشان می‌دهد اما این حزب به‌تنهایی فاصله زیادی با اکثریت ۶۱ کرسی دارد. در برآوردهای مربوط به بلوک‌ها نیز اردوگاه نتانیاهو معمولا حدود ۵۰ تا ۵۷ کرسی به دست می‌آورد، در حالی که احزاب مخالف او، بدون احتساب برخی احزاب عربی، حدود ۵۵ تا ۶۲ کرسی دارند. تا این لحظه، در رقابت بر سر تشکیل دولت، هیچ اردوگاهی برتری قطعی ندارد و عبور یا عدم عبور احزاب کوچک از حد نصاب ۳.۲۵ درصد می‌تواند نتیجه را تغییر دهد.
حزب لیکود همچنان یکی از بزرگ‌ترین نیروهای کنست محسوب می‌شود، اما برای تشکیل دولت به حمایت احزاب مذهبی، ملی‌گرا و راست‌گرای افراطی نیاز دارد. در مقابل، مخالفان نتانیاهو نیز برای رسیدن به اکثریت باید میان احزاب میانه‌رو، راست میانه، چپ و احزاب عربی هماهنگی ایجاد کنند اما این ائتلاف‌ها از نظر سیاسی و ایدئولوژیک شکننده هستند.
به نظر می‌رسد در انتخابات کنونی رقابت اصلی میان «گادی آیزنکوت» -رئیس حزب «یشار»- و بنیامین نتانیاهو -رهبر حزب لیکود- باشد که طبق پیش‌بینی‌ها این رقابت بسیار تنگاتنگ خواهد بود. آخرین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد آیزنکوت در چندین شاخص انتخاباتی از نتانیاهو جلو افتاده، اما این برتری هنوز به معنای تضمین تشکیل دولت از سوی اردوگاه مخالف نتانیاهو نیست و معادله ائتلاف‌ها همچنان تعیین‌کننده است.
در اردوگاه نتانیاهو، احزاب مذهبی یهودی و جریان‌های راست‌گرای افراطی همچنان نقش کلیدی دارند. این احزاب در ازای حمایت از نخست‌وزیری نتانیاهو، خواهان امتیازهایی در زمینه بودجه مدارس مذهبی، معافیت طلاب دینی از خدمت نظامی، گسترش شهرک‌سازی و تشدید سیاست‌های امنیتی هستند. همین مطالبات، اختلافات داخلی درباره بودجه، خدمت نظامی و نحوه اداره جنگ را افزایش داده و ائتلاف حاکم را با فشارهای فزاینده روبه‌رو کرده است.
در سوی مقابل، احزاب مخالف تلاش می‌کنند ائتلافی گسترده برای پایان دادن به نخست‌وزیری نتانیاهو تشکیل دهند. این اردوگاه از احزاب راست میانه، میانه‌رو، چپ و نمایندگان عرب تشکیل شده است اما اختلاف بر سر مسئله فلسطین، رابطه با احزاب عرب، سیاست اقتصادی و نحوه مدیریت جنگ، دستیابی به توافق پایدار را دشوار می‌کند. برخی احزاب مخالف ممکن است در مخالفت با نتانیاهو اشتراک نظر داشته باشند، اما درباره آینده روند سیاسی و امنیتی اسرائیل دیدگاه یکسانی ندارند.
آخرین نظرسنجی‌های انتخاباتی چه می‌گویند؟
در تازه‌ترین نظرسنجی منتشرشده از سوی کانال ۱۲، حزب یشار به رهبری آیزنکوت ۲۳ کرسی به دست می‌آورد، در حالی که لیکود نتانیاهو ۲۰ کرسی را کسب می‌کند. در همین نظرسنجی، حزب «با هم» به رهبری نفتالی بنت ۱۲ کرسی، دموکرات‌ها ۱۰ کرسی و اسرائیل خانه ما ۹ کرسی به دست آورده‌اند. این نتایج نشان می‌دهد یشار در حال حاضر یکی از قدرتمندترین احزاب انتخاباتی است و توانسته فاصله خود را با لیکود افزایش دهد.
میانگین ۱۰ نظرسنجی اخیر در یک پایگاه تجمیع نظرسنجی‌ها، یشار را با حدود ۲۱.۷ کرسی در برابر ۲۱ کرسی برای لیکود قرار می‌دهد. در این میان، دامنه پیش‌بینی‌ها برای یشار بین ۲۰ تا ۲۶ کرسی و برای لیکود بین ۱۸ تا ۲۹ کرسی بوده که نشان می‌دهد رقابت دو حزب اصلی همچنان بسیار نزدیک است و تغییرات چند کرسی می‌تواند بر محاسبات تشکیل دولت اثر بگذارد.
با این حال، مهم‌ترین شاخص برای تعیین نخست‌وزیر آینده تنها تعداد کرسی‌های حزب آیزنکوت یا نتانیاهو نیست، بلکه توانایی هر دو اردوگاه برای دستیابی به حداقل ۶۱ کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی کنست است. در این زمینه، نظرسنجی‌ها همچنان وضعیت پیچیده‌ای را نشان می‌دهند. میانگین‌های اخیر، بلوک نتانیاهو را در محدوده حدود ۵۲ کرسی و بلوک مخالفان او را حدود ۵۱ کرسی قرار می‌دهد و احزاب عرب نیز حدود ۱۳ کرسی در اختیار دارند. بنابراین هیچ‌یک از دو اردوگاه در وضعیت فعلی به تنهایی اکثریت لازم برای تشکیل دولت را در اختیار ندارد.
آیزنکوت رقیب اصلی نتانیاهو در انتخابات کنونی اسرائیل
در سطح فردی آیزنکوت توانسته فاصله خود با نتانیاهو را افزایش دهد. یک نظرسنجی اخیر نشان می‌دهد ۴۵ درصد از شرکت‌کنندگان آیزنکوت را برای نخست‌وزیری مناسب‌تر می‌دانند، در حالی که این رقم برای نتانیاهو ۳۵ درصد است. این وضعیت برای نتانیاهو اهمیت دارد، زیرا رقابت انتخاباتی در حال حاضر تنها میان دو حزب نیست و به تدریج به رقابتی شخصیتی میان نخست‌وزیر فعلی و فرمانده پیشین ارتش اسرائیل تبدیل شده است.
آیزنکوت که سابقه ریاست ستاد ارتش اسرائیل را دارد، در کارزار انتخاباتی خود تلاش کرده تصویری متفاوت از نتانیاهو ارائه کند و خود را گزینه‌ای برای تغییر شیوه اداره داخلی اسرائیل معرفی کند. با این حال، در مسائل امنیتی و ایران نمی‌توان میان دو سیاستمدار فاصله‌ای بنیادین ترسیم کرد. آیزنکوت نیز مواضع سختگیرانه‌ای در قبال حماس و ایران دارد و سابقه نظامی او باعث شده بخش مهمی از جذابیت سیاسی‌اش برای رای‌دهندگان اسرائیلی به توانایی او در مدیریت مسائل امنیتی گره بخورد.
دیدگاه جریان‌های سیاسی مختلف اسرائیل در قبال ایران
به نظر می‌رسد با توجه به شرایط کنونی منطقه و پیامدهای جنگ با ایران، این مسئله بسیار مورد تمرکز قرار دارد. در سطح کلی، تقریبا همه جریان‌های اصلی اسرائیل ایران را تهدیدی راهبردی می‌دانند و درباره ضرورت آنچه «جلوگیری از دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای» می‌نامند، موضعی سخت‌گیرانه دارند. تفاوت اصلی میان آنها بیشتر در روش، زمان‌بندی و میزان اتکا به اقدام نظامی مستقیم است. نتانیاهو معمولا بر نمایش قدرت، تهدید نظامی و فشار حداکثری علیه ایران تاکید می‌کند، در حالی که برخی رقبای او بر هماهنگی نزدیک‌تر با آمریکا، تقویت ائتلاف‌های منطقه‌ای و استفاده همزمان از ابزارهای دیپلماتیک، اطلاعاتی و اقتصادی تاکید دارند.
با این حال، پیروزی مخالفان نتانیاهو لزوما به معنای تغییر بنیادین سیاست اسرائیل در قبال ایران نخواهد بود. اختلاف‌ها بیشتر بر سر نحوه اجرای سیاست است تا اصل تقابل با جمهوری اسلامی. دولت آینده، چه به رهبری نتانیاهو و چه یکی از رقبای او، احتمالا ادعاهایی همچون برنامه هسته‌ای ایران، نفوذ منطقه‌ای تهران و توان موشکی و پهپادی آن را در اولویت امنیتی خود نگه خواهد داشت.
حمایت تمام عیار ترامپ از نتانیاهو در آستانه انتخابات
در همین چارچوب، پیام حمایت تمام عیار روز گذشته دونالد ترامپ از نتانیاهو در شبکه اجتماعی «تروث سوشیال» که در آن صراحتا از مردم اسرائیل خواست به نتانیاهو رای دهند، می‌تواند بر فضای انتخاباتی اثر بگذارد. حمایت ترامپ برای نتانیاهو از نظر سیاسی اهمیت نمادین دارد، زیرا او می‌تواند این پیام را نشانه‌ای از تداوم حمایت جریان محافظه‌کار آمریکا از سیاست‌های خود معرفی کند. با این حال، میزان اثرگذاری چنین حمایتی بر رای‌دهندگان اسرائیلی به شرایط داخلی، عملکرد دولت، وضعیت امنیتی و نگرانی‌های اقتصادی بستگی دارد و الزاما به انتقال مستقیم رای منجر نمی‌شود.
شکست نتانیاهو پیامدهای مهمی برای آینده سیاسی او خواهد داشت. در کوتاه‌مدت، او ممکن است رهبری لیکود را حفظ کند، اما اگر حزبش نتواند دولت تشکیل دهد، فشارهای داخلی برای تغییر رهبری افزایش خواهد یافت. علاوه بر این، پرونده‌های قضایی و اتهام‌های فساد که سال‌هاست سایه سنگینی بر فعالیت سیاسی او انداخته، می‌تواند در صورت خروج از قدرت با فشار بیشتری دنبال شود.
سرنوشت دولت اسرائیل را ائتلاف‌ها تعیین می‌کنند نه انتخابات
شکست انتخاباتی همچنین می‌تواند به پایان دوره طولانی نخست‌وزیری نتانیاهو و بازآرایی جناح راست منجر شود. برخی احزاب راست‌گرا ممکن است پس از انتخابات همچنان برای حفظ نفوذ خود با لیکود همکاری کنند، اما در صورت تشدید اختلاف‌ها، رهبران جدیدی در این اردوگاه برای جانشینی نتانیاهو مطرح خواهند شد. در مقابل، اگر نتانیاهو بتواند بار دیگر ائتلافی با اکثریت شکننده تشکیل دهد، دولت آینده نیز با همان چالش‌های پیشین، از جمله اختلاف بر سر خدمت نظامی، بودجه، جنگ و روابط با آمریکا روبه‌رو خواهد بود.
به نظر می‌رسد انتخابات پیش‌رو بیش از آنکه صرفا رقابتی میان چند حزب باشد، همه‌پرسی سیاسی درباره ادامه رهبری نتانیاهو، آینده ائتلاف راست‌گرا و نحوه مدیریت بحران‌های امنیتی و اجتماعی اسرائیل است. بر اساس آخرین نظرسنجی‌های معتبر، لیکود فعلا پیشتاز حزبی است، اما هیچ اردوگاهی اکثریت قطعی ندارد و نمی‌توان از پیروزی نهایی نتانیاهو یا مخالفان او سخن گفت. نتیجه نهایی به آرای احزاب کوچک، میزان مشارکت، عبور فهرست‌ها از حد نصاب و توان رهبران برای ساختن ائتلافی دست‌کم ۶۱ کرسی بستگی دارد. از همین رو، حتی پس از بسته شدن حوزه‌های رای‌گیری نیز ممکن است سرنوشت دولت آینده برای چند روز یا چند هفته در هاله‌ای از ابهام باقی بماند.
انتهای پیام/
نظر شما