به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از همدان؛ یکی از بزرگترین مراکز اصلاح نژاد، تکثیر و تولید قزلآلا در غرب کشور، در نهاوند با فاصله قابل توجهی از ظرفیت اسمی خود فعالیت میکند. این مجموعه پس از حدود ۹ سال رکود دوباره فعال شده است، اما به گفته مصطفی کزازی، مسئول شیلات مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان، اکنون تنها حدود ۱۰ درصد توان آن در مدار تولید قرار دارد.
کزازی با اشاره به اهمیت این مرکز، خواستار پیگیری دستگاههای مسئول برای رفع گرههای پیشروی فعالیت آن شد. او تأکید کرد که افزایش ضریب بهرهبرداری و دستیابی به سطح مطلوب تولید، نیازمند توجه متولیان است. بازگشت مجموعه به فعالیت، آغاز مسیری است که نتیجه آن به فراهم شدن شرایط استفاده بیشتر از زیرساختهای موجود وابسته خواهد بود.
پیشینه این مجتمع به اواخر دهه ۶۰ بازمیگردد و پروانه رسمی فعالیت آن در اوایل دهه ۷۰ صادر شده است. ظرفیت اسمی مجموعه، پرورش سالانه هزار تن ماهی، تولید ۲۰۰ میلیون عدد تخم چشمزده و ۸۰ میلیون قطعه بچهماهی حد واسط را در بر میگیرد. همچنین سابقه تولید سالانه ۱۰۰ میلیون عدد تخم چشمزده در این مرکز ثبت شده است.
این ظرفیتها، جایگاه مجتمع را به حلقههای آغازین زنجیره تولید قزلآلا پیوند میدهد. تخم چشمزده و بچهماهی، نهادههای پایه پرورش هستند و کیفیت و استمرار عرضه آنها بر برنامه مزارع اثر میگذارد. از این رو، فعالیت مرکز تکثیر تنها به تولید ماهی محدود نیست و میتواند در تأمین مطمئن نیاز واحدهای پرورشی و تداوم فعالیت آنها نقش داشته باشد.
نوسان در دسترسی به این نهادهها یا وابستگی در تأمین آنها، برنامه تولید مزارع را تحت تأثیر قرار میدهد و ریسکهای اقتصادی و بیماریزا را افزایش میدهد. در مقابل، تقویت توان داخلی تکثیر میتواند به امنیت زیستی زنجیره و کاهش وابستگی به واردات کمک کند. احیای کامل ظرفیت نهاوند نیز از همین منظر، اهمیتی فراتر از افزایش تولید یک واحد دارد.
فعالیت مراکز تخصصی تکثیر با مدیریت مولدین و فرایندهای فنی مرتبط است. انتخاب ژنتیکی مولدها، بهینهسازی لقاح و تفریخ و تأمین بچهماهی سالم با رشد مناسب، از قابلیتهایی است که بر عملکرد مراحل بعدی پرورش اثر میگذارد. دانش و امکانات انباشتهشده در مجتمع نهاوند، بخشی از ظرفیت موجود برای پشتیبانی از این زنجیره تخصصی به شمار میرود.
با این حال، فاصله میان ظرفیت اسمی و فعالیت کنونی نشان میدهد بازگشت به تولید، بهتنهایی معادل بهرهبرداری کامل نیست. برای تبدیل امکانات موجود به فعالیتی پایدار و اقتصادی، باید وضعیت فنی، موانع بهرهبرداری، سرمایه در گردش و جایگاه مجموعه در زنجیره ارزش، همزمان بررسی شود. این موضوع، ضرورت پیگیری مورد تأکید مسئول شیلات شهرستان را روشنتر میکند.
بهرهگیری گستردهتر از ظرفیت مجتمع میتواند علاوه بر تأمین نهادههای اولیه، فرصت توسعه اشتغال تخصصی را فراهم کند و تابآوری صنعت آبزیپروری را افزایش دهد. در شرایط فعلی، مطالبه مطرحشده، رفع موانع و افزایش سهم ظرفیت فعال است تا زیرساختهای مهندسیشده و دانش فنی مجموعه، نقش مؤثرتری در پایداری تولید قزلآلای کشور ایفا کنند.
خبرنگار: نازنین مولائی منظر
انتهای پیام/
نظر شما