علی زمان‌پور، دکتری علوم سیاسی در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرنگار استانی ایسکانیوز از کهگیلویه و بویراحمد؛ زیر ساخت‌های حیاتی کشور را ستون فقرات بقا و توسعه ملی دانست و با تشریح ابعاد تهدیدات نوین، بر ضرورت تقویت همه‌جانبه این زیرساخت‌ها برای تضمین امنیت و تاب‌آوری در برابر فشارهای خارجی تأکید ورزید.

وی گفت: زیرساخت‌های اساسی و حیاتی، شریان‌های حیاتی هر جامعه مدرنی می باشند و نقش آن‌ها در حفظ استقلال، امنیت و رفاه ملی غیرقابل انکار است. این مجموعه گسترده شامل شبکه‌های انرژی، سیستم‌های ارتباطی و فناوری اطلاعات، زیرساخت‌های حمل‌ونقل، شبکه‌های تأمین آب و تأسیسات بهداشت و درمان، ابزارهای بنیادینی می‌باشند که چرخ‌های اقتصاد، حیات اجتماعی و حتی توانمندی‌های دفاعی یک کشور بر آن‌ها استوار است. هرگونه خدشه یا اختلال در این شبکه‌های به‌هم‌پیوسته، می‌تواند پیامدهای زنجیره‌وار و بعضاً غیرقابل جبرانی را به دنبال داشته باشد.

وی افزود: پیچیدگی تهدیدات در دنیای امروز، ماهیت این حملات را نیز دگرگون ساخته است. دیگر تنها حملات نظامی کلاسیک، تهدید اصلی محسوب نمی‌شوند؛ بلکه تهدیدات سایبری، ابزاری قدرتمند در دست بازیگران مخرب برای ضربه زدن به پیکره یک ملت شده است. حملات سایبری علیه سیستم‌های کنترل صنعتی (ICS) در مراکز تولید انرژی، اختلال در شبکه‌های مالی، از دسترس خارج کردن سامانه‌های اطلاع‌رسانی حیاتی و حتی نفوذ به شبکه‌های فرماندهی و کنترل، نمونه‌هایی از این تهدیدات نوین می‌باشند که می‌توانند فلج‌کننده باشند. این حملات، صرفاً به معنای قطعی برق یا از کار افتادن یک سرور نیست؛ بلکه می‌تواند منجر به توقف چرخه تولید، بحران در خدمات عمومی، از دست رفتن اطلاعات حیاتی و ایجاد آشوب اجتماعی و اقتصادی گردد.

زمان‌پور گفت: زیرساخت‌ها از دو منظر اهمیت می‌یابند نخست، به عنوان هدف مستقیم حملات دشمنان که به دنبال فلج کردن توانمندی‌های یک کشور هستند؛ و دوم، به عنوان ابزار دفاعی و بازدارنده که استحکام و پایداری آن‌ها، توانایی کشور را در برابر انواع فشارها افزایش می‌دهد. بنابراین، سرمایه‌گذاری مستمر و هدفمند در جهت ارتقاء فناوری، افزایش ضریب امنیتی، ایجاد سامانه‌های پشتیبان و مقاوم‌ سازی زیرساخت‌ها در برابر آسیب‌های فیزیکی و سایبری، یک ضرورت استراتژیک حیاتی است. این امر صرفاً یک اقدام فنی نیست، بلکه یک مولفه کلیدی در حوزه امنیت ملی و حفظ تمامیت ارضی و استقلال کشور به شمار می‌رود.

وی در پایان اشاره کرد: تقویت «پدافند غیرعامل» در بخش زیرساخت‌ها، نقشی محوری در این راستا ایفا می‌کند. این رویکرد شامل مجموعه‌ای از اقدامات از جمله، افزایش استحکامات فیزیکی، ایجاد لایه‌های امنیتی چندگانه در فضای سایبر، توسعه توانمندی‌های شناسایی و واکنش سریع در برابر حوادث، آموزش و بومی‌سازی دانش فنی و همچنین پراکنده کردن و ایجاد مراکز پشتیبان برای جلوگیری از تمرکز آسیب‌پذیری است. درک این واقعیت که زیرساخت‌های حیاتی، خط مقدم دفاعی کشور در برابر طیف وسیعی از تهدیدات ترکیبی هستند، به سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان امکان می‌دهد تا با دیدی جامع‌تر و آینده‌ نگرانه‌ تر، منابع و تدابیر لازم را برای تضمین تاب‌آوری ملی تخصیص دهند.

خبرنگار: آسیه طاهرمنش

انتهای خبر/