فاصله‌ای که با گفت‌وگو کم می‌شود، نگاهی به ضرورت حضور دانشجویان در جلسات تصمیم‌سازی

در حالی‌که مسئولان استانی بر ضرورت تقویت سرمایه اجتماعی و استفاده از ظرفیت نخبگان دانشجویی تأکید دارند، غیبت نمایندگان دانشجویان در جلسات مرتبط با تصمیم‌سازی، پرسشی جدی درباره میزان تحقق گفت‌وگوی واقعی و مشارکت مؤثر این قشر در فرآیندهای مدیریتی ایجاد کرده است.

به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از قزوین، برگزاری جلسات مرتبط با مسائل دانشجویی در سطح مدیریت استان، بی‌تردید گامی مثبت در جهت توجه به مطالبات این قشر اثرگذار و تقویت سرمایه اجتماعی به شمار می‌رود. تأکید اخیر شهرام احمدپور بر بهره‌گیری از ظرفیت نخبگان دانشجویی، نشان‌دهنده درک اهمیت نقش دانشگاه و دانشجو در تحولات اجتماعی است، نقشی که همواره در بزنگاه‌های مختلف، خود را به‌خوبی نشان داده است.

دانشجویان، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گروه‌های آینده ساز در جامعه، نه‌تنها تولیدکنندگان اندیشه و تحلیل هستند، بلکه می‌توانند به‌عنوان پل ارتباطی میان مردم و حاکمیت نیز ایفای نقش کنند. از همین رو، هرگونه سیاست‌گذاری در حوزه سرمایه اجتماعی بدون در نظر گرفتن نگاه و صدای این قشر، با چالش‌هایی جدی مواجه خواهد شد.

با این حال، در کنار قدردانی از برگزاری چنین جلساتی، به نظر می‌رسد یک نکته مهم همچنان نیازمند توجه بیشتر است و آن، حضور مستقیم نمایندگان دانشجویان در همین نشست‌هاست. اگر هدف، کاهش فاصله مدیریتی و تقویت اعتماد عمومی است، این مسیر بیش از هر چیز از دل گفت‌وگوی بی‌واسطه می‌گذرد.

برگزاری جلساتی درباره دانشجویان، بدون حضور خود آنان، ممکن است به نوعی بازتولید همان فاصله‌ای منجر شود که قرار است کاهش یابد. در حالی‌که حضور نمایندگان دانشجویی، تشکل‌ها و حتی فعالان مستقل این حوزه، می‌تواند به غنای بحث‌ها، واقع‌بینی بیشتر تصمیمات و افزایش حس مشارکت در میان دانشجویان کمک کند.

از سوی دیگر، دانشگاه‌ها نیز می‌توانند نقش فعال‌تری در این زمینه ایفا کنند نه‌فقط به‌عنوان مجری سیاست‌ها، بلکه به‌عنوان بستری برای شکل‌گیری گفت‌وگوهای واقعی. حضور مسئولان در جمع‌های دانشجویی، شنیدن بی‌واسطه دغدغه‌ها و پاسخ‌گویی شفاف به پرسش‌ها، می‌تواند بیش از هر اقدام دیگری در ترمیم و تقویت سرمایه اجتماعی مؤثر باشد.

پیشنهاد دعوت از صاحب‌نظران و تحلیل‌گران برای حضور در دانشگاه‌ها، اقدامی قابل توجه است اما شاید گام تکمیلی آن، فراهم کردن فضایی برای بیان دیدگاه‌های خود دانشجویان باشد. چراکه سرمایه اجتماعی، تنها با گفتن ساخته نمی‌شود، بلکه با شنیدن شکل می‌گیرد.

در نهایت، باید گفت مسیر تقویت سرمایه اجتماعی، مسیری دوطرفه است. از یک سو نیازمند سیاست‌گذاری و حمایت مدیریتی است و از سوی دیگر، نیازمند مشارکت واقعی و مؤثر جامعه هدف. دانشجویان، نه صرفاً مخاطب این سیاست‌ها، بلکه شریک اصلی آن هستند.

شاید امروز، بیش از هر زمان دیگری، نیاز باشد که برای دانشجویان تصمیم گرفتن به با دانشجویان تصمیم گرفتن تبدیل شود تغییری کوچک در ظاهر، اما عمیق در نتیجه است.

خبرنگار: مهدیه بتویی

انتهای پیام./

کد مطلب: 1303505

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha