اکبر یزدان‌منش، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی، در گفت‌وگو با خبرنگار استانی ایسکانیوز از کهگیلویه و بویراحمد گفت: شعر آیینی در بستر تاریخ ادبیات فارسی، همواره فراتر از ابزاری برای بیان عواطف شخصی، رسانه‌ای مؤثر برای بازتاب‌ اندیشه‌های بلند انسانی و مفاهیم متعالی بوده است و با نگاهی به کارکردهای این شاخه از ادبیات، آن را آینه‌ای تمام‌ نما از پیوند میان سنت‌های کهن و دغدغه‌های معاصر می‌داند.
یزدان‌ منش با اشاره به این نکته که شعر آیینی نباید تنها در لایه‌های سطحی و احساسی باقی بماند، تصریح کرد: شعر آیینی موفق، شعری است که بتواند با بهره‌گیری از پشتوانه غنی متون دینی و تاریخی، مضامین اخلاقی را در کالبد زبان هنری بگنجاند. این نوع از ادبیات، اگر با شناخت دقیق از ظرفیت‌های زیبایی‌شناسی همراه باشد، قادر است جان مخاطب را با مفاهیمی همچون عدالت‌خواهی، ایثار و حقیقت‌جویی گره بزند و تصویری روشن از ارزش‌های انسانی ارائه دهد.
به اعتقاد این مدرس دانشگاه، یکی از چالش‌های مهم پیش روی شعر آیینی امروز، فاصله گرفتن از فرم‌های نوآورانه و در عین حال، تنزل به شعارهای مستقیم است. وی در این‌ باره گفت: جوهر شعر، تخیل و تصویرسازی است. اگر شاعر آیینی‌سرا تنها به دنبال بیان مستقیم آموزه‌ها باشد، از رسالت هنری خود فاصله گرفته است. نگاه عمیق به مقوله آیینی نیازمند نگاهی تازه است؛ به‌ طوری که شاعر بتواند با استفاده از نماد ها و استعاره‌های چند لایه، پیامی جهانی را از بطن یک واقعه یا مفهوم دینی استخراج کند و آن را با نیاز های روز تطبیق دهد.
یزدان‌منش همچنین تأکید کرد: شعر آیینی می‌تواند نقشی کلیدی در هویت‌ بخشی به نسل جوان ایفا کند. جوانان امروز در مواجهه با سیل محتوای فضای مجازی، تشنه معانی ریشه‌دار هستند. ادبیات آیینی اگر از لاک کلیشه‌ها خارج شود و با زبان معیار و در عین حال فاخر امروز سخن بگوید، می‌تواند به یک پناهگاه فکری تبدیل شود. هنر شاعر در این میان، پیوند زدن تجربه‌های زیسته انسان معاصر با آموزه‌هایی است که در طول تاریخ، راهگشای بشر بوده‌اند.
وی در بخش دیگری از تحلیل خود به ضرورت آسیب‌شناسی این حوزه پرداخت و بیان کرد: نباید اجازه داد نگاه‌های سطحی و دور از واقعیت، به اعتبار شعر آیینی لطمه وارد کند. شعر آیینی باید از استحکام زبانی و غنای محتوایی برخوردار باشد تا بتواند در برابر موج‌های ادبی فاقد عمق، ‌ایستادگی کند.
یزدان‌ منش خاطرنشان کرد: پویایی شعر آیینی در گرو مطالعه مستمر و پیوند میان حوزه‌های علمی، دانشگاهی و عرصه هنر است. با برگزاری نشست‌های تحلیلی و نقد اصولی بر آثار تولید شده در این حوزه، می‌توان جریان فکری منسجم‌ تری ایجاد کرد که نه‌تنها به حفظ سنت‌ها کمک کند، بلکه افق‌های تازه‌ای را پیش‌روی مخاطبان جست‌وجوگر بگشاید.
این مدرس دانشگاه در پایان اشاره کرد: پاسداشت شعر آیینی، در واقع پاسداشت بخشی از هویت فرهنگی است که همواره در پیچ‌وخم‌های تاریخی، چراغ راه فهم بهتر حقیقت بوده است و وظیفه اهالی ادب آن است که با درک اقتضائات عصر جدید، این چراغ را روشن و پرفروغ نگاه دارند.

خبرنگار: سعیده صداقت‌نژاد

انتهای خبر/