به گزارش خبرنگار بین‌الملل ایسکانیوز، بازی‌های جام جهانی فوتبال 2026 در حالی آغاز شد که تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی خاص و کم‌سابقه به دلیل کارشکنی‌های آمریکا مجبور شد محل استقرار خود را در مکزیک انتخاب کند. این تصمیم حاصل محدودیت‌ها و موانعی بود که از سوی طرف آمریکایی در مسیر حضور و فعالیت کاروان ایران ایجاد شد. این اتفاق بار دیگر نشان داد که حتی عرصه ورزش نیز از تأثیرگذاری مسائل سیاسی و رویکردهای خصمانه دولت آمریکا علیه ایران مصون نمانده است. در همین راستا، موضوعاتی همچون نحوه تردد بازیکنان برای حضور در مسابقات، تمهیدات انجام‌شده برای حفظ آرامش تیم، احتمال تلاش جریان‌های معاند و سلطنت‌طلب برای ایجاد حاشیه و همچنین ابعاد حقوقی و سیاسی این اقدامات، از جمله پرسش‌های مطرح درباره حضور ایران در این رقابت‌هاست.

گروه بین الملل ایسکانیوز در گفت‌وگو با ابوالفضل پسندیده –سفیر جمهوری اسلامی ایران در مکزیک- ضمن بررسی شرایط ویژه‌ای که تیم ملی ایران با آن مواجه شده، درباره اقدامات انجام‌شده برای حمایت از کاروان ورزشی کشورمان، چالش‌های ناشی از رفتار آمریکا و تلاش برخی جریان‌ها برای فضاسازی علیه ایران، ظرفیت‌های روابط تهران و مکزیک، روند توسعه مناسبات دوجانبه و فرصت‌های پیش‌روی دو کشور در حوزه‌های مختلف نیز مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

بیشتر بخوانید:

ایران می‌تواند به مقصد اصلی گردشگران از آمریکای لاتین تبدیل شود

متن کامل گفتگو بدین شرح است:

- لطفا برای شروع گفتگو کمی در مورد وضعیت فعلی تیم ملی، کارهای انجام شده برای دستیابی به نتیجه حداکثری و ... توضیح بفرمایید تا در ادامه به سوالات بعدی برسیم.

من و همه همکارانم بابت میزبانی تیم ملی پرافتخار کشورمان خوشحال هستیم. بعد از تصمیم فیفا، تیم ملی ایران از آریزونا به تیخوانا مکزیک منتقل شد. این شهر حدود 2800 کیلومتر با مکزیکو سیتی فاصله دارد. من و برخی همکارانم برای ورود تیم ملی به آنجا رفتیم. من به دلیل برخی مشغله‌ها به پایتخت برگشتم اما همچنان در رفت و آمد هستم اما یکی از همکاران ما در آنجا مستقر شده و تیم هم تمرینات خود را انجام می‌دهد و مشکل خاصی وجود ندارد.

- مشکل ویزای تمام افرادی که حضورشان برنامه‌ریزی شده بود از جمله کادرفنی، کادر پزشکی و مسئولین تیم حل شد؟

ویزای همه بازیکنان، مربیان و کادرفنی اخذ شده اما برای برخی مدیران اصلی تیم، سرپرست، مسئول رسانه و چند نفر دیگر هنوز ویزا صادر نشده و فدراسیون و وزارت ورزش پیگیر آن هستند. امیدواریم که ظرف چند روز آینده ویزای بقیه هم داده شود.

- آمریکایی‌ها همیشه مدعی الفاظی از جمله حقوق بشر، آزادی بیان و ... هستند اما در عمل شاهد کارشکنی آنها برای حضور تیم ملی ایران در یک رویداد ورزشی هستیم. این تناقض را چطور می‌توان نوجیه کرد؟

واقعیت صحنه بین المللی با آنچه که در قوانین مکتوب نوشته می‌شود، دو مقوله متفاوت هستند. من تحصیلکرده روابط بین الملل هست و می‌دانم که «قانون قدرت» در دنیا حاکم است و سعدی 700-800 سال قبل به درستی تشخیص داد: «برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی – که در نظام طبیعت ضعیف پامال است». در همه جنگ‌ها از جمله جنگ‌های جهانی اول و دوم به همین صورت بوده و کشورها به اندازه قدرتی که دارند، تاثیرگذار هستند.

طبیعی است که امریکا با برخورداری از 25 درصد اقتصاد جهان، قدرت نظامی و ارتش بزرگ تلاش می‌کند از قدرت خود استفاده کند. البته آمریکایی‌ها همیشه روحیه ابرقدرتی را داشتند اما در دوره‌ها مختلف شکل آن فرق می‌کرده است. در دوره ترامپ، واقعیت جامعه آمریکا خیلی راحت مشخص شد و پرده پوشی‌ها کنار رفت. در گذشته به اسم آباد کردن کشورها برای استعمار آنها می‌آمدند و از مفاهیمی همچون کمک، توسعه و ... کمک می‌گرفتند.

در شرایط کنونی، آمریکا صراحتا می‌گوید ونزوئلا را اشغال می‌کنیم چون به نفت آن نیاز داریم. کوبا را نیز داریم چون در حال گسترش نفوذ خود هستیم. واقعیت صحنه بین الملل قدرت است و در دنیا کاپ اخلاق به کسی نمی‌دهند و مفاهیم اخلاقی صرفا در کتاب‌ها و منشورها آورده شده است. نمونه بارز آن استفاده آمریکا از بمب اتم و کشتن صدها هزار نفر است اما با پررویی تمام، سایر کشورها از جمله ایران را متهم می‌کند. یا مثلا اسرائیل در دیمونا تاسیسات دارد، عضو آژآنس نیست، «ان پی تی» را نپذیرفته و بازرسی در آن وجود ندارد اما ایران را متهم می‌کند.

واقعیت صحنه بین المللی بر اساس این قوانین نیست و مثال بارز دیگر آن دیوان دادگستری بین المللی در لاهه است که هدف آن برخورد با مجرمین بین المللی است. نتانیاهو به خاطر بحث غزه و قتل عام بیش از 70 هزار نفر در این دادگاه به عنوان مجرم بین المللی محکوم شده اما آمریکا به جای تحسین اقدام دیوان، قاضی‌های آن را تحریم کرد. یعنی قاضی‌ها به جای اینکه مصئونیت داشته باشند، خودشان توبیخ شدند.

لذا هر کشور قدرت داشته باشد، کمتر تحت تاثیر است. البته لازمه این قدرت داشتن این است که سوء استفاده نکنند. جمهوری اسلامی ایران از قدرت، موشک‌ها و ابزارش برای بازدارندگی و دفاع استفاده می‌کند اما آمریکایی‌ها از قدرتشان سوء استفاده می‌کنند. همان نگاه استعماری قدیم را دارند و به دنبال سلطه بر دیگران هستند و هر کشوری در نظام بین الملل حرف مستقلی بزند، متهم به تروریسم می‌شود/

به عنوان مثال، مکزیک یک کشور مستقل است و تصمیمات خود را می‌گیرند اما آمریکایی‌ها به راحتی به آنها اتهام می‌زنند که «کارتل دارند»، «در قاچاق مواد مخدر هستند» و ... به ایران به نوع دیگری اتهام می‌زنند و همه کشورهای مستقل در معرض اتهام آنان هستند.

- جنگ رمضان چه بازتاب‌هایی در مکزیک داشت و دولت و ملت این کشور درباره آن چه می‌گویند؟

ملت مکزیک به طور کلی انسان‌های آزاده‌ای هستند. حدود 100 سال قبل بخش زیادی از خاک مکزیک توسط ایالات متحده اشغال شد و مکزیکی‌ها آمریکا را به عنوان یک اشغالگر سرزمین می‌شناسند. لس‌آنجلس، کالیفرنیا و بسیاری از ایالت‌های غربی آمریکا قبلا به مکزیک تعلق داشت. طبیعتا آمریکا در مکزیک کشور خوشنامی نیست و به دلیل برخورد بد با مهاجران مکزیکی این دید تشدید شده است. حدود 40 میلیون مکزیکی در آمریکای زندگی می‌کنند و رفتار غیرانسانی با آنها انجام می‌شود. چند ماه گذشته، پلیس ضدشورش رفتارهای توهین آمیزی با آنها داشت. به همین دلیل، مکزیکی‌ها آزاده هستند و ایران را هم به عنوان یک کشور مستقل و مقاوم تحسن می‌کنند.

زمانی که برای سخنرانی در بسیاری از محافل دیپلماتیک، دانشگاه‌ها و رسانه‌ها می‌روم، این آزادگی را مشاهده کرده‌ام و آنها سخنرانی‌ها را به صورت زنده پخش می‌کنند و در کشورهای اروپایی که مدعی آزادی هستند، به این اندازه نیست. آنها در قضیه فلسطین حمایت‌های بسیار خوبی از مردم این کشور دارند و بزرگترین تجمعات حمایت از فلسطین در مکزیک برگزار می‌شود. در مجموع، جنگ رمضان بازخورد خوبی در مکزیک داشت و به عنوان ایستادگی یک ملت در برابر زوزگویی امپریالیسم توجیه شد.

- اصطلاحی که در رسانه‌ها به عنوان «ویزای ساعتی» یا «ورود محدود زمانی» مطرح شده، دقیقاً به چه معناست؟ این یک برداشت رسانه‌ای است یا واقعاً در مکاتبات رسمی چنین محدودیتی وجود دارد؟

طبق قوانین فیفا تیم‌ها 48 ساعت قبل از بازی باید در محل حاضر باشند و مصاحبه انجام دهند. اگر تیمی حاضر نشود، جریمه خواهد شد. در ویزاهایی که صادر شده چیزی تحت عنوان 48 ساعت نیامده و ویزای «مولتی» صادر شده است. رئیس جمهور مکزیک چند روز پیش در یک مصاحبه تلویزیونی گفت که آمریکایی‌ها به آنها گفته‌اند که نمی‌خواهند تیم ملی فوتبال ایران شب‌ها در آنجا بخوابند. ویزای ساعتی برداشتی از صحبت‌های ایشان بود و احتمالا به گونه‌ای برنامه ریزی می‌شود که زیاد در آنجا حضور نداشته باشند.

ممکن است فیفا بتواند این مشکل را حل کند که تیم ایران یک یا دو روز جلوتر بروند اما هنوز قطعی نشده است. همه چیز به برخورد آمریکایی‌ها بستگی دارد که چقدر بخواهند واقع بین باشند؛ قصد آنها کمک است یا اخلال. اقدام اخیر آنها در قضیه لغو سهمیه بلیط هواداران ایران کاملا غیرقانونی بود. فدراسیون فوتبال تعدادی بلیط برای طرفداران تیم ملی فروخته بود که همگی لغو شد. در مورد ویزا هم همین مشکل هست و خیلی نمی‌توان پیش‌بینی کرد.

واقعیت این است که تیم ایران ویزا دارد و هر زمان که بخواهد می‌تواند به آمریکا برود. اما ترامپ قابل پیش‌بینی نیست و ممکن است با وجود داشتن ویزا، جلوی بازیکنان برای ورود گرفته شود.

- اگر قرار باشد تیم ملی ایران فقط در بازه‌ای نزدیک به مسابقه وارد خاک آمریکا شود، آیا این تصمیم شامل بازیکنان است یا کادر فنی، پزشکی، رسانه‌ای و مدیران تیم را هم در بر می‌گیرد؟

همه اعضایی که ویزا دارند می‌توانند با هم بروند. الویت اول این است که تیم با پرواز سفر کند تا بازیکنان خسته نشوند و انرژی خود را از دست ندهند اما اگر کارشکنی در این زمینه اتفاق بیافتد، فاصله زمینی هم زیاد نیست و حداکثر 3 ساعت طول می‌کشد و تیم می‌تواند یک یا دو روز جلوتر سفر کند.

- آیا برای تیم ملی ایران، مثل سایر تیم‌های حاضر در جام جهانی، امکان ورود زودتر برای اردو، هماهنگی، ریکاوری و سازگاری با شرایط شهر میزبان وجود دارد؟

سایر تیم‌ها غالبا در کشور میزبان هستند. تیم ایران هم قرار بود در آریزونا باشد و اگر آنجا بودند که طبیعتا مشکلی وجود نداشت. اما الان تیم در کشور دیگری مستقر شده و جزئیات بستگی به تفاهم فیفا با آمریکا دارد. از نظر فیفا تیم ایران می‌تواند زودتر برود و مثل سایر کشورها کمی استراحت کند. فیفا طرف ایران است و زحمات زیادی کشیده اما مشکل اینجاست که آمریکایی‌ها برخلاف قول‌های خود، موضوع سیاست را از ورزش جدا نکرده‌اند. قرار بود به همه ویزا داده شود، تسهیلات قانونی فراهم شود و حتی به هوادارن ایران هم که برای تشویق می‌آیند، ویزا دهند اما زیر قول خود زدند.

شاید فیفا بتواند آنها را متقاعد کند که تیم یک یا دو روز جلوتر برود؛ زیرا اگر تیم مخواهد همان روز برود، کار بسیار سخت می‌شود.

- با توجه به نزدیکی جنابعالی با تیم ملی و ارتباط احتمال با دفتر حافظ منافع ایران در آمریکا، چه تمهیداتی برای جلوگیری از فضاسازی احتمالی علیه تیم ایران در روزهای مسابقه اندیشیده شده است؟ زیرا پیش‌بینی می‌شود برخی گروه‌های معاند و سلطنت‌طلب با هدف فشار بر تیم ایران اقداماتی انجام دهند.

من چون در مکزیک حضور دارم، مستقیم درگیر این موضوع نیستم ولی مطمئن هستم دوستان ما در دفتر حفاظت منافع ایران در واشنگتن و سفارت در نیویورک ارتباط خوبی با ایرانی‌ها دارند. 1.5 میلیون ایرانی در آمریکا حضور دارند و 500 هزار نفر هم در کانادا هستند. در سوئیس هم 3000 نفر حضور دارند. ایرانی‌ها هر کجا که باشند، روی تیم ملی تعصب دارند و حتی اگر مخالفتی هم با حکومت داشته باشند، هیچ وقت روبروی کشور خود قرار نمی‌گیرند. متاسفانه اقلیتی هیاهو ایجاد می‌کنند.

فکر می‌کنم خود ایرانی‌ها با حرکات خودجوشی که خواهند داشت، از تیم ملی حمایت می‌کنند. علاوه بر این، انسان‌های آزاده دیگر هم از ایران حمایت خواهند کرد. حدود 70 درصد مردم آمریکا سیاست‌های آمریکا را قبول ندارند. ما از دیروز یک نمایشگاه در مکزیکوسیتی افتتاح کردیم و چندین آمریکایی دیروز اینجا آمدند و از ما به خاطر رفتار کشورشان عذرخواهی کردند. ضرورتا رفتار جامعه آمریکا همسو با سیاست‌های ترامپ نیست. علاوه بر این، حدود 40 میلیون مکزیکی هم در آمریکا حضور دارند و از کشورهایی مثل ایران، فلسطین و همه کشورهای آزاده حمایت می‌کنند. تلقی من این است که برخلاف برخی هیاهوها، اکثریت جمعیت مشتاقان و هوادارن تیم ملی ایران خواهند بود.

با توجه به ارتباطی که من با جامعه ایرانی‌های در مکزیک دارم، برخی احتمالا در تلاش هستند تا برای بازی‌های ایران بروند. فاصله زیادی هم از تیخوانا تا لس‌آنجلس نیست و با ماشین 3 ساعت طول می‌کشد. احتمالا جمعیت قابل توجهی هم از مکزیک و هم شهرهای مخالف آمریکا برای تشویق تیم ملی ایران خواهند رفت.

- از مدت‌های پیش یک حاشیه سازی برای بازی ایران و مصر انجام شده بود و گفته شده که بازیکنان دو تیم باید از بازوبندهای خاص استفاده بکنند که برای هر دو کشور مغایر موازین شرعی هست. چه اقداماتی برای جلوگیری از این مسئله انجام شده است؟

تیم ملی ایران رسما درخواست داده که از بازوبند مشکی استفاده کند؛ زیرا آان بازی یک روز بعد از عاشوراست. اما به هر حال آمریکایی‌ها از شرایط سوء استفاده می‌کنند و می‌خواهند در بازی دو کشور اسلامی بحث‌های حاشیه‌ای ایجاد کنند. تلاش فدراسیون این است که حداکثر امکانات و انرژی خود را برای گرفتن مجوز بازوبند مشکی به کار بگیرد.

- شما با فدراسیون فوتبال مکزیک یا علاقمندان به فوتبال در این کشور در مورد تیم ملی ایران صحبتی داشتید؟ چه دیدگاهی در مورد تیم ملی ایران چه در بعد سیاسی و چه بعد فنی برای صعود ایران به دور دوم دارند؟

اکثر هوادارن این دید را دارند که تیم ایران ظرفیت صعود را دارد. ما همیشه اول یا دوم آسیا بوده‌ایم و در جایگاه 20‌ام جهان قرار داریم. هفت بار به جام جهانی صعود کرده‌ایم. بازیکنان شاخصی داریم. مکزیکی‌ها پیش‌بینی می‌کنند که ایران یکی از تیم‌های صعود کننده به دور دوم بازی‌ها خواهد بود.

- شما توضیح دادید که برخی فضاسازی‌ها در رسانه‌ها انجام می‌شود اما می‌خواهم مجددا در مورد مسائلی که در ارتباط با امنیت تیخوانا مطرح می‌شود، صحبت کنیم. برخی از احتمال وجود تهدیداتی علیه تیم ملی ایران صحبت کرده‌اند.

چون مکزیک با سیاست‌های آمریکا همسو نیست، تصویری منفی از آن ساخته می‌شود. اگر در فیلم‌های هالیوودی یا نتفلیکس ببینید، تصویری منفی از ایران ساخته می‌شود که 100 سال عقب مانده است، بر شتر سوار می‌شوند و ... هیچ وقت از پیشرفت‌های ایران صحبت نمی‌کنند. در فیلم‌های آمریکایی، معمولا اشخاص منفی از بین مکزیکی‌ها انتخاب می‌شوند و یک سوء نیتی نسبت به ملت مکزیک دارند. به همین خاطر در مورد وضعیت تیخوانا هم یک بزرگنمایی انجام شد.

شاید بیست سال پیش برخی از این مشکلات وجود داشت اما الان واقعا اینطور نیست. این شهر دو میلیون و 300 هزار نفر جمعیت دارد و از نظر جمعیتی مثل اصفهان و مشهد است. یکی از قطب‌های صنعتی مکزیک و مراکز دانشگاه محسوب می‌شود. بزرگترین نقطه مرزی جهان است و روزانه 100 هزار نفر از این مرز عبور می‌کنند و پایتخت فرهنگی-مرزی مکزیک است. من چند روز آنجا حضور داشتم و هیچ مشکلی مشاهده نکردم و به راحتی در خیابان‌های این شهر بدون اسکرت تردد کرده‌ام.

من هیچ حاشیه‌ای در آنجا مشاهده نکردم و با ایرانی‌های آن شهر که صحبت می‌کردم و برخی از آنها در مصاحبه‌ها گفته‌اند که بیش از 10 سال در آنجا زندگی کرده و هیچ مشکلی مشاهده نکرده‌اند. حتی شب‌ها در آنجا تردد می‌کنند و هیچ مشکلی برایشان رخ نداده است. مشکل در همه جای دنیا وجود دارد اما بزرگنمایی در مورد تیخوانا از روی عناد انجام شده است. تیخوانا شهر امن، توسعه یافته و زیباست. از هم مهمتر اینکه ایرانی‌ها را بسیار دوست دارند. من در این کشور 130 میلیونی حتی یک مقاله علیه حضور تیم ملی ایران ندیده‌ام و همه ابراز خوشحالی می‌کنند. فضای دوستانه تیخوانا به مراتب از آریزونا بهتر است که می‌توانست هر روز یک حاشیه برای ما درست کند.

- اگر اجازه بدهید از این فرصت برای گفت و گو در مورد مسائل دوجابنه هم استفاده کنیم. روابط دو کشور در حوزه‌های اقتصادی، تجاری و سیاسی در چه سطحی قرار دارد؟

مکزیک و ایران شباهت‌های زیادی با یکدیگر دارند. رنگ‌های پرچم دو کشور خیلی شبیه به هم است. هر دو کشورهای باستانی هستند. مکزیک در قاره آمریکا مرکز تمدن «مایا» و «آزتک‌ها» بوده و مانند ایران چند هزار سال تاریخ تمدنی دارد. اشتراکات فرهنگی زیادی وجود دارد. آنها هم مثل ما خانواده دوست هستند. خانواده‌های شلوغی هستند و تعداد زیادی بچه دارند. به خانواده، بزرگترها از جمله پدر و مادر احترام می‌گذارند. برخلاف کشورهای غرببی که خانواده‌ها در حال فروپاشی هستند، در مکزیک به خانواده خیلی توجه می‌شود.

تعارفات مکزیکی‌ها هم مثل ایرانی‌هاست و موقع خداحافظی تا جلوی درب مهمان را بدرقه می‌کنند. روحیات آنها شبیه ماست، خونگرم، مهمان نواز و خارجی دوست هستند. کسانی که به اینجا آمده‌اند -حتی اگر غیرقانونی بوده- با آنها مدارا می‌کنند. برخلاف امریکایی‌ها که با خارجی‌ها ستیز دارند، در مکزیک این حالت وجود ندارد. جامعه اینجا با ایران شباهت‌های زیادی دارد اما مشکل بزرگ، ناشناخته بودن دو کشور برای یکدیگر است.

دو کشور با یکدیگر 13000 کیلومتر فاصله دارند. اختلاف ساعت 9:30 بین آنها وجود دارد. زبان دو کشور متفاوت است و همه این عوامل سبب شده که شناخت کافی وجود نداشته باشد. قدمت روابط به 124 سال قبل باز می‌گردد. اولین موافقت دوستی و تجارت بین دو کشور در سال 1902 امضاء شد که دو کشور به آن افتخار می‌کنند. روابط دو کشور در طول سال‌ها نوسان داشته و حجم مبادلات در برخی سال‌ها بیش از 100 میلیون دلار بوده اما در سال‌های اخیر به علت تحریم‌ها خیلی کم شده و به زیر 5 میلیون دلار رسیده که عدد بسیار ناجیزی است.

بخشی از واردات ایران که از برزیل انجام می‌شود را می‌توان از مکزیک تامین کرد. مشکل دیگر این است که روابط ایران و مکزیک تابع روابط مکزیک با امریکاست. 80 درصد صادرات مکزیکی‌ها به آمریکا تعلق دارد و 45 درصد واردات آنها هم از آمریکا انجام می‌شود. این امر سبب شده که خیلی دنبال کشورهای دیگر نروند. سیاست ما این است که بخش‌های خصوصی دو کشور را به هم نزدیک کنیم. یک قرارداد اوره بین بخش خصوص دو کشور امضا شده و در حال دنبال کردن همکاری‌های فرهنگی هستیم.

امیدوار هستیم ظرف یکی دو سال آینده جایگاه حقیقی روابط دو کشور ارتقا یابدو در بخش فرهنگی ظرفیت‌های زیادی وجود دارد.

- برنامه‌ای برای دیدارهای دوجانبه و سفرهای مسئولین دو کشور در آینده وجود دارد؟

برای سال آینده برنامه‌ریزی شده که یکی از مقامات وزارت خارجه مکزیک به ایران سفر کند و همکاری‌ها افزایش یابد. در حوزه پارلمانی همکاری‌های خوبی وجود دارد و قرار است یک گروه دوستی پارلمانی ایران به زودی به مکزیک سفر کنند. انجمن دوستی ایران و مکزیک تشکیل شده و گروه دوستی پارلمانی هم در حال تشکیل است. میزبانی تیم ملی توسط مکزیکی‌ها فرصت خوبی بود. اگر بتوان گردشگری را راه انداخت، منافع خوبی دارد. با برخی آژانس‌های خصوصی صحبت شده تا گردشگری بین دو کشور افزایش یابد.

پیگیر راه اندازی دفتر ایرنا در مکزیک هستیم تا یک خبرگزاری ثابت در اینجا حضور داشته باشد. مکزیکی‌ها هم به دنبال این هستند که یکی از رسانه‌هایشان به ایران بیاید. اگر این اتفاق بیافتد، شاهد رخدادهای خوبی خواهیم بود. بزرگترین مشکل، عدم شناخت است. تصویر موجود از ایران بر اساس آنچه رسانه‌های امریکایی گفته‌اند، ایجاد شده و در ایران هم همه فکر می‌کنند در مکزیک کارتل‌ها فعالیت می‌کنند و صرفا خشونت و ناامنی وجود دارد.

تا زمانی که این تصویر از دو کشور وجود داشته باشد، کار خاصی نمی‌توان انجام داد اما ما تلاش می‌کنیم در هماهنگی با سفیر مکزیک در ایران، واقعیت‌های را به ملت‌های یکدیگر بشناسانیم تا تجار به راحتی و بدون احساس ناامنی به دو طرف سفر کنند. مکزیک دوازدهمین اقتصاد جهان است و اکثر شرکت‌های خودروسازی جهان در اینجا به صورت شهرکی یک منطقه را گرفته و تولید دارند. در بحث‌های فرهنگی و رسوم اینجا خیلی جای کار وجود دارد.

برای رسانه‌های اینجا دنیایی از خبر وجود دارد. 32 استان در اینجا هستند که هر کدام با دیگری متفاوت است. چون به صورت مستقل و فدراسیونی اداره می‌شوند، هر ایالت وزیر و تشکیلات مستقل خود را دارد.

- کالاهای ایرانی چقدر در مکزیک هستند و ظرفیت برای صادرات وجود دارد؟

بزرگترین نیاز مکزیکی‌ها اوره و مواد کشاورزی است. ایران 12 درصد اوره جهان را تولید می‌کند و در این زمینه علاقمندی وجود دارد. وسعت مکزیک نزدیک به 2 میلیون کیلومتر مربع است و حدود 130 میلیون جمعیت دارد. در مقابل، آنها یکی از بزرگترین صادرکنندگان ذرت هستند. قهوه و کاکائو در این کشور کشت می‌شود. در اینجا بازار خوبی برای کالاهای ایرانی وجود دارد و شرکت‌های دانش بنیان با توجه به پیشرفت‌های ما در حوزه نانو تکنولوژیو بیوتکنولوژی می‌توانند در اینجا فعالیت خوبی داشته باشند.

برخی تجار ایرانی به من گفته‌اند که مکزیک ناامن است و نمی‌خواهند ریسک کنند. طرف مقابل هم همینطور است. پارسال یک نمایشگاه ساختمانی در ایران بود و من دو بازرگان مکزیکی را تشویق به حضور کردم. ابتدا کمی نگران بودند و من به آنها اطمینان دادم که مشکلی وجود ندارد. الان آنها اشتیاق زیادی برای سفر به ایران دارند و منتظرند تا جنگ تمام شود و مجددا به ایران سفر کنند.

اگر وزارت گردشگری در این زمینه کمک کند و تسهیلات اختصاص دهد، دریایی از ظرفیت و فرصت در مکزیک وجود دارد و بسترهای همسو با ایران در اینجا وجود دارد. برای ایرانی‌ها احترام خاص قائل هستند و آن را صاحب یک تمدن بزرگ می‌دانند. لذا ظرفیت‌های اقتصادی زیادی به خصوص برای بخش خصوصی وجود دارد. امیدواریم ظرف یک سال آینده پیشرفت‌های زیادی در این زمینه رخ دهد.

انتهای پیام/