به گزارش خبرنگار بینالملل ایسکانیوز، وزیر کشور پاکستان قصد دارد که مجددا به تهران سفر کند و این سفر علاوه بر محورهای رسمی اعلامشده درباره روابط دوجانبه، میتواند از منظر رایزنیهای اسلامآباد برای احیای تفاهمنامه اسلامآباد نیز مورد توجه قرار گیرد. اسماعیل بقائی -سخنگوی وزارت امور خارجه ایران- اعلام کرده که وزیر کشور پاکستان برای گفتوگو درباره مسائل دوجانبه و اجرای توافقات مشترک میان دو کشور به تهران میآید و تاکید کرده که پاکستان در روندهای دیپلماتیک منطقهای نیز نقش فعالی داشته است.
بیشتر بخوانید:
کشورهای خلیج فارس به حفظ کانالهای ارتباطی با تهران نیاز دارند/ روشن شدن پیامدهای همراهی با آمریکا پس از جنگ 40 روزه
این تحرک دیپلماتیک در شرایطی انجام میشود که پاکستان پیشتر نیز در روند گفتوگوهای ایران و آمریکا نقش میانجی و تسهیلکننده داشته و مقامهای این کشور بر ادامه تلاشها برای یافتن راهکار دیپلماتیک تاکید کردهاند. همزمان، تهران همچنان بر مواضع خود درباره شرایط لازم برای ازسرگیری مذاکرات با واشنگتن اصرار دارد و در همین چارچوب، محسن رضایی -دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران- اعلام کرده است: «۷ شرط ایران برای آغاز هر مذاکرهای به دولت آمریکا اعلام شده است. پیام تهران روشن و بدون ابهام است؛ اگر واشنگتن میخواهد از مخمصهای که خود ساخته خارج شود و بیش از این در آن گرفتار نشود، راهی جز پذیرش حقوق و شروط ایران ندارد».
در چنین فضایی و با توجه به سابقه بدعهدی و زیاده خواهیهای آمریکا مشخص نیست که سفر وزیر کشور پاکستان بتواند فرصتی برای پیشرفت مسیرهای دیپلماتیک ایجاد کند. تلاشهای واشنگتن برای افزایش فشار بر ایران با هدف ایجاد زمینه تسلیم تهران، موضع رسمی اعلامشده ایران تاکنون بر تحقق شروط تعیینشده پیش از آغاز هر گفتوگوی جدید استوار بوده است.
ماشاالله شاکری-سفیر پیشین ایران در پاکستان- در گفتگو با خبرنگار ایسکانیوز به سوالاتی در این ارتباط پاسخ داد.
پاکستان نتوانست برای اجرای تفاهمنامه اسلام آباد ضمانت اجرایی مؤثری ایجاد کند
وی در خصوص تلاشهای مقامات پاکستانی برای به نتیجه رساندن مسیر دیپلماتیک میان ایران و آمریکا گفت: درباره تفاهمنامه اسلامآباد باید توجه داشت که این تفاهمنامه در شرایطی شکل گرفت که طرف آمریکایی و همچنین پاکستانیها تصور میکردند میزبانی از هیئتهای دو کشور میتواند به حل یک موضوع مورد مناقشه منجر شود و به نظر من این نگاه، بیش از اندازه خوشبینانه بود و با واقعیتهای موجود تناسب نداشت.
شاکری با بیان اینکه آسیبی که جمهوری اسلامی ایران از جنگ ۱۲ روزه و سپس جنگ ۴۰ روزه متحمل شده، موضوعی نیست که بتوان انتظار داشت با چند میانجیگری و اقدامات دیپلماتیک کماثر و به سرعت حلوفصل شود، تصریح کرد: با این حال، جمهوری اسلامی ایران با حسن نیت وارد موضوع تفاهمنامه شد، مفادی را برای آن تعریف کرد و با میزبانی پاکستان، این تفاهمنامه به امضا رسید اما مسئله مهم این است که پاکستان نتوانست برای اجرای مفاد تفاهمنامه، ضمانت اجرایی مؤثری ایجاد کند.
به گفته سفیر پیشین ایران در پاکستان، این وضعیت هم برای هیئت حاکمه آمریکا نوعی ناکامی و هم برای پاکستان نشانهای از ناتوانی در ایفای نقشی جدی، دقیق و اثربخش بود. بنابراین اگر قرار است بار دیگر درباره بازگشت به مسیر تفاهمنامه صحبت شود، باید روشن باشد که صرف برگزاری نشست و میزبانی از هیئتها نمیتواند تضمینکننده نتیجه باشد.
فشار آمریکا به پاکستان برای بازگرداندن ایران به مذاکره
وی افزود: پاکستان چند دغدغه دارد؛ نخست اینکه به نظر من اسلامآباد در این موضوع لزوما یک میانجی بیطرف نیست و به نظر میرسد آمریکاییها از پاکستان خواستهاند در این زمینه نقش ایفا کند و به نوعی تلاش کند این رشته گسیخته را دوباره به هم پیوند دهد.
از نظر این دیپلمات سابق، پاکستانیها حتی نمیتوانند با صراحت و بدون ملاحظه با آمریکاییها صحبت کنند و در بسیاری از موارد وزن مسئله را به سمت جمهوری اسلامی ایران منتقل میکنند.
سفیر پیشین ایران در اسلام آباد با اشاره به اینکه ما به عنوان یک کشور همسایه پذیرای هیئت پاکستانی هستیم، اظهار کرد: اینکه اکنون گفته میشود محور سفر وزیر کشور پاکستان مسائل دوجانبه است، از نگاه من میتواند یک سیگنال نیز در خود داشته باشد. جمهوری اسلامی ایران دیگر در موضوع جنگ با آمریکا اعتماد سابق را به قول و قرارهای واشنگتن ندارد و نمیتواند پیامهایی را که از سوی آمریکا منتقل میشود را بپذیرد.
تلاش اسالام آباد برای وارد کردن ایران به عنوان میانجی بین عربستان و یمن
به گفته شاکری، مسائل دوجانبه ایران و پاکستان کم نیست و موضوعاتی از جمله تجارت و سازوکارهای مرتبط با مبادلات اقتصادی دو کشور از مسائلی هستند که میتواند مورد گفتگوی طرفین قرار بگیرد.
به اعتقاد این دیپلمات ایرانی، مسئله دیگر نیز ناامنیهایی است که در نوار جنوب شرقی ایران رخ میدهد و نیروهای امنیتی پاکستان در مهار عوامل و گروههای فعال در مناطق مرزی با مشکلاتی مواجه هستند. بنابراین حتی اگر موضوع جنگ و مذاکرات ایران و آمریکا را کنار بگذاریم، مسائل مهم و واقعی میان تهران و اسلامآباد وجود دارد که نیازمند گفتوگو و همکاری است.
وی افزود: یکی دیگر از دغدغههای پاکستان تلاش برای وارد کردن ایران به عنوان میانجی میان عربستان و یمن است و از آنجایی که اسلامآباد اخیرا یک پیمان دفاعی با عربستان اجرا کرده و طبیعتا نمیخواهد وارد یک منازعه نظامی شود که مجبور باشد در آن به نفع عربستان وارد عمل شود.
به گفته سفیر پیشین ایران در اسلام آباد، حضور هیئت پاکستانی در ایران میتواند از این منظر نیز برای آنها اهمیت داشته باشد و شاید بتواند بخشی از فشار موجود بر عربستان را کاهش دهد.
بی ثباتی منطقه فشارهای اقتصادی پاکستان را تشدید کرده است
از نظر شاکری، دغدغه دیگر پاکستان، بیثباتی و بههمریختگی احتمالی در منطقه است و ادامه این وضعیت در نهایت به زیان پاکستان خواهد بود.
سفیر پیشین ایران در اسلام آباد تاکید کرد: هم اکنون نیز هزینههای معیشتی، انرژی، برق و گاز در این کشور افزایش پیدا کرده و بیثباتی بیشتر منطقه میتواند فشارهای اقتصادی موجود بر پاکستان را تشدید کند. بنابراین طبیعی است که اسلامآباد تمایل داشته باشد این وضعیت هرچه سریعتر به سمت نوعی تعادل حرکت کند.
شاکری در خصوص موضع اسلام آباد در قبال سیاست طرد اقتصادی ایران توسط دولت آمریکا گفت: پاکستان اتکای قابل توجهی به تجارت با ایران دارد و این کشور اکنون در مرز با افغانستان با مشکلات جدی مواجه است و تجارت در آن منطقه تقریبا متوقف شده است.
اسلامآباد باید مناسبات خود با جمهوری اسلامی ایران را قدر بداند
وی افزود: در سایر مرزها نیز به دلایل تاریخی و مشکلات موجود، محدودیتهایی وجود دارد. بنابراین اگر پاکستان بخواهد تجارت اقتصادی با ایران را متوقف یا محدود کند، خودش نیز متضرر خواهد شد.
دیپلمات ارشد پیشین ایران در اسلام آباد با اشاره به اینکه بخش قابل توجهی از معیشت مردم مناطق مرزی و استانهای همجوار پاکستان با ایران از طریق دادوستد تجاری و اقتصادی با ایران تأمین میشود، تصریح کرد: اگر پاکستان بخواهد خودش را قربانی سیاست فشار اقتصادی آمریکا کند، به نظر من با منطق و عقلانیت اقتصادی سازگار نخواهد بود و چنین تصمیمی میتواند مستقیما بر زندگی مردم مناطق مرزی پاکستان اثر بگذارد.
شاکری در پایان گفت: به نظر من حاکمیت در اسلامآباد باید مناسبات خود با جمهوری اسلامی ایران را قدر بداند و تحت تأثیر وسوسه کشورهای معاند و دشمنی که کیلومترها از پاکستان فاصله دارند، قرار نگیرد. ما همسایه یکدیگر هستیم و همسایهها برای یکدیگر ماندگارند. کشورهایی که در آن سوی مرزها قرار دارند ممکن است در مقاطع مختلف منافع و محاسبات خودشان را دنبال کنند، اما ایران و پاکستان به دلیل همجواری جغرافیایی و پیوندهای تاریخی و مردمی، ناگزیر از ادامه ارتباط و همکاری با یکدیگر هستند.
انتهای پیام/
نظر شما