به گزارش ایسکانیوز؛ انتخاب مش هم باید براساس نوع ملات و کاربرد پروژه باشد، نه فقط قیمت مش فایبرگلاس . در ادامه مراحل اجرا را به ترتیب کارگاه بررسی می‌کنیم و در پایان سراغ خطاهایی می‌رویم که کیفیت کار را پایین می‌آورند.

مش فایبرگلاس روی دیوار چه کاربردی دارد؟

مش فایبرگلاس شبکه‌ای از الیاف شیشه است که همراه با پلاستر یا ملات، یک لایه مسلح روی دیوار ایجاد می‌کند. قرار گرفتن این شبکه داخل ملات به کنترل ترک، توزیع تنش در سطح و حفظ یکپارچگی لایه پوششی کمک می‌کند. در سیستم‌های مختلف ساختمانی، مش در نما، اندود دیوار، اطراف بازشوها و بعضی روش‌های مهار دیوار غیرسازه‌ای کاربرد دارد. با این حال، نوع مش و جزئیات اجرا در همه این کاربردها یکسان نیست.

اگر هدف شما مهار دیوار بلوکی باشد، هر توری فایبرگلاس موجود در بازار برای این کار مناسب نیست. مشخصات مکانیکی مش، نوع الیاف، گرماژ، ابعاد چشمه و سازگاری آن با پلاستر باید با طراحی پروژه هماهنگ باشد. برای ملات‌های سیمانی نیز مقاومت مش در محیط قلیایی موضوع مهمی است. شرکت Baumit برای مش StarTex که در سیستم‌های پلاستر تقویت شده استفاده می‌شود، مشخصا ویژگی «Alkaline resistant» یا مقاومت در برابر محیط قلیایی را ذکر کرده است.

نقش مش در کنترل ترک لایه‌های ملات در تحقیقات جدید هم بررسی شده است. در یک پژوهش منتشرشده در سال ۲۰۲۴ درباره پوشش‌های ملات مسلح شده با شبکه تقویتی آمده است:

Reinforced panels showed active control of cracking initiation and propagation.

پنل‌های مسلح شده در کنترل شروع و گسترش ترک عملکرد فعال نشان دادند.

این نتیجه مربوط به شرایط همان مطالعه است، اما نشان می‌دهد جایگذاری درست شبکه در ملات چه نقشی در رفتار لایه پوششی دارد.

در نحوه اجرای مش فایبرگلاس روی دیوار، هدف این نیست که توری فقط به سطح بچسبد. مش باید جزئی از لایه مسلح شود. شرکت Sto نیز در سیستم‌های نمای خود از مش فایبرگلاس به صورت شبکه‌ای یاد می‌کند که داخل لایه تقویتی قرار می‌گیرد، نه اینکه صرفا روی سطح نهایی نصب شود.

مراحل اجرای مش فایبرگلاس روی دیوار

قبل از شروع اجرا، رول مش را باز کنید و از سلامت بافت، یکنواختی چشمه‌ها و نبود پارگی مطمئن شوید. نوع مش و پلاستر هم باید از قبل مشخص باشند. اگر این دو با هم سازگار نباشند، حتی اجرای تمیز هم نتیجه مورد انتظار پروژه را تضمین نمی‌کند. در نحوه اجرای مش فایبرگلاس روی دیوار، ترتیب مراحل اهمیت دارد و بهتر است تیم اجرا قبل از شروع، دیتیل محل نوارها، گوشه‌ها و بازشوها را مرور کند.

مرحله اول. آماده سازی و تمیز کردن سطح دیوار

سطح را از گرد و خاک، ملات سست، چربی و بخش‌هایی که چسبندگی پلاستر را مختل می‌کنند پاک کنید. برجستگی یا فرورفتگی واضح نیز قبل از شروع اصلاح شود تا مش روی سطحی یکنواخت اجرا شود.

مرحله دوم. اجرای لایه اول پلاستر یا ملات

لایه اول پلاستر با ضخامت تعیین شده در سیستم اجرایی روی دیوار پخش می‌شود. ملات باید سطح کافی برای قرار گرفتن مش فراهم کند و هنگام نصب شبکه هنوز شرایط مناسب برای درگیر شدن با الیاف را داشته باشد.

مرحله سوم. نصب و همپوشانی مش فایبرگلاس

مش روی لایه تازه قرار می‌گیرد و با ماله داخل ملات نشانده می‌شود، بدون اینکه چین بخورد یا از مسیر خود خارج شود. مقدار همپوشانی نوارهای مجاور را از دیتیل سیستم یا مشخصات محصول بگیرید و آن را به صورت سلیقه‌ای کم نکنید.

مرحله چهارم. اجرای لایه دوم پلاستر روی مش

بعد از قرار گرفتن صحیح مش، لایه بعدی پلاستر اجرا می‌شود تا شبکه داخل لایه مسلح قرار بگیرد و روی سطح باقی نماند. ضخامت نهایی باید یکنواخت باشد و قسمت‌هایی از مش نباید بیرون از ملات دیده شوند.

در عمل، نحوه اجرای مش فایبرگلاس روی دیوار فقط همین چهار مرحله نیست. استادکار باید همزمان گوشه‌ها، اطراف در و پنجره، محل اتصال مصالح مختلف و لبه‌های کار را هم کنترل کند. این نقاط تنش بیشتری می‌گیرند و اگر دیتیل اجرایی برای آن‌ها در نظر گرفته شده باشد، باید دقیقا همان جزئیات اجرا شود.

قبل از پوشاندن کامل کار، یک بازبینی ساده انجام دهید. به دنبال چین خوردگی شبکه، قسمت‌های بدون همپوشانی، نقاطی که مش بیرون مانده و تفاوت محسوس ضخامت پلاستر باشید. اصلاح این ایرادها در همین مرحله بسیار ساده‌تر از زمانی است که لایه نهایی اجرا شده باشد.

اشتباهات رایج در نصب مش فایبرگلاس

در ادامه رایج‌ترین اشتباهات در نصب مش فایبرگلاس را بررسی می‌کنیم:

یکی از رایج‌ترین خطاها، خرید مش فقط براساس قیمت است. طبیعی است که قیمت مش فایبرگلاس برای پروژه اهمیت داشته باشد، اما دو رول با ظاهر مشابه ممکن است از نظر نوع الیاف، گرماژ، مقاومت کششی یا پوشش تفاوت داشته باشند. اگر مش برای محیط سیمانی انتخاب می‌شود، مقاومت در برابر قلیا هم باید در مشخصات فنی آن بررسی شود. مش نامناسب ممکن است در زمان اجرا مشکلی نشان ندهد، اما انتخاب آن از نظر فنی قابل دفاع نیست.

خطای بعدی این است که مش روی سطح خشک قرار بگیرد و بعد فقط یک لایه ملات روی آن کشیده شود. در سیستم‌هایی که شبکه باید داخل لایه تقویتی قرار بگیرد، این شیوه باعث نمی‌شود مش به شکل مطلوب در ملات محصور شود. نحوه اجرای مش فایبرگلاس روی دیوار باید مطابق سیستم انتخاب شده باشد و شبکه در محل طراحی شده داخل پلاستر قرار بگیرد.

کم کردن همپوشانی برای صرفه‌جویی در مصرف مش هم اشتباه دیگری است. محل اتصال دو نوار نباید به یک خط ضعیف در لایه مسلح تبدیل شود. عدد همپوشانی در سیستم‌های مختلف ممکن است متفاوت باشد، بنابراین به جای استفاده از یک عدد ثابت برای همه پروژه‌ها، دیتیل اجرایی و مشخصات محصول را ملاک قرار دهید.

چین خوردن مش، کشیدن بیش از حد شبکه، باقی ماندن حباب یا فضای خالی زیر آن و بیرون ماندن قسمتی از توری از پلاستر نیز باید هنگام اجرا کنترل شوند. مش قرار نیست سطح دیوار را ناهموار کند. اگر بعد از کار خطوط شبکه به وضوح روی سطح دیده می‌شوند، ضخامت و نحوه قرارگیری آن را بررسی کنید.

یک اشتباه مهم دیگر، استفاده از یک مش و یک جزئیات ثابت برای تمام نقاط دیوار است. گوشه بازشو، اتصال دو جنس متفاوت و لبه دیوار شرایط یکسانی ندارند. نحوه اجرای مش فایبرگلاس روی دیوار در این نقاط باید طبق نقشه و دیتیل پروژه انجام شود، نه تجربه یک پروژه دیگر.

همچنین، خرید محصول بدون دیتاشیت هم ریسک اجرا را بالا می‌برد. برای پروژه‌های حرفه‌ای، مشخصات فنی مش را قبل از ورود به کارگاه بررسی کنید و مطمئن شوید محصول تحویلی همان چیزی است که در طراحی یا دستور کار پروژه خواسته شده است.

جمع بندی

نحوه اجرای مش فایبرگلاس روی دیوار زمانی نتیجه قابل قبول می‌دهد که انتخاب محصول و اجرای کار با هم درست باشند. سطح تمیز، پلاستر مناسب، قرار گرفتن کامل شبکه داخل ملات و رعایت همپوشانی از نقاط اصلی کنترل هستند. در کنار این موارد، نوع مش باید با کاربرد و شرایط پروژه هماهنگ باشد. اگر اجرا براساس دیتیل مشخص پیش برود، احتمال چین خوردگی، جدا شدن لایه و ایجاد نقاط ضعیف در پوشش دیوار کاهش پیدا می‌کند.