به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از همدان؛ یک بازدید شبانه از بیمارستان‌های نهاوند، فراتر از یک نظارت معمول بر عملکرد مراکز درمانی، مسئله‌ای مهم درباره کیفیت ارائه خدمات سلامت در شهرستان‌ها را آشکار کرد؛ مسئله‌ای که در آن فضای فیزیکی، نیروی انسانی، کرامت بیماران و استانداردهای تخصصی درمان باید همزمان مورد توجه قرار گیرد.

در جریان این بازدید، وضعیت بخش‌های مختلف درمانی، اورژانس، تریاژ، بستری و روند ارائه خدمات در بیمارستان‌های آیت‌الله علیمرادیان و شهید قدوسی بررسی شد و یکی از مهم‌ترین تصمیم‌ها، تعیین ضرب‌الاجل یک‌ماهه برای تفکیک بخش روان از بخش داخلی بیمارستان شهید قدوسی بود؛ اقدامی که هدف آن کاهش تداخل خدمات، حفظ حریم بیماران و ایجاد شرایط مناسب‌تر برای درمان تخصصی عنوان شده است.

موضوع تفکیک بخش‌های روانپزشکی از سایر بخش‌های عمومی بیمارستان، تنها یک تغییر ساختمانی نیست، بلکه بخشی از استانداردهای نوین ارائه خدمات سلامت محسوب می‌شود. بیماران دارای اختلالات روانی، مانند دیگر بیماران، نیازمند محیطی هستند که علاوه بر مراقبت پزشکی، آرامش، امنیت روانی و حفظ شأن انسانی آنها را تضمین کند.

در بسیاری از نظام‌های سلامت پیشرفته، طراحی فضاهای درمانی به عنوان بخشی از فرآیند درمان دیده می‌شود. محیط نامناسب، تداخل بیماران با شرایط متفاوت و نبود فضای تخصصی کافی می‌تواند بر تجربه بیمار، همراهان و حتی کارکنان درمانی اثر منفی بگذارد. از این منظر، مسئله بخش روان بیمارستان قدوسی نهاوند بخشی از یک بحث گسترده‌تر درباره کیفیت زیرساخت‌های سلامت در شهرستان‌هاست.

نهاوند به عنوان یکی از شهرستان‌های مهم جنوب استان همدان، جمعیتی قابل توجه و گستره جغرافیایی وسیعی دارد و بیمارستان‌های آن نقش مهمی در تأمین خدمات درمانی مردم منطقه ایفا می‌کنند. در چنین شرایطی، هرگونه ضعف زیرساختی در مراکز درمانی می‌تواند باعث افزایش فشار بر بیمارستان‌های مرکز استان و دشوارتر شدن دسترسی مردم به خدمات تخصصی شود.

یکی از نکات مطرح‌شده در این بازدید، کمبود نیروی خدماتی و کمک‌پرستار در بیمارستان شهید قدوسی بود. این مسئله نشان می‌دهد توسعه سلامت تنها به ساخت ساختمان یا تأمین تجهیزات محدود نمی‌شود؛ نیروی انسانی ماهر، خدمات پشتیبانی، پرستاران و کارکنانی که در خط مقدم مراقبت قرار دارند، بخش اصلی کیفیت درمان را تشکیل می‌دهند.

تجربه بسیاری از مناطق کشور نشان داده است که بیمارستان‌های شهرستانی معمولاً با دو چالش همزمان روبه‌رو هستند؛ از یک سو نیاز روزافزون مردم به خدمات تخصصی و از سوی دیگر محدودیت در تأمین نیروی انسانی و منابع. مدیریت این فاصله نیازمند برنامه‌ریزی بلندمدت از سوی دانشگاه‌های علوم پزشکی و سیاست‌گذاری دقیق در توزیع امکانات درمانی است.

در سال‌های اخیر، موضوع عدالت سلامت به یکی از محورهای مهم توسعه منطقه‌ای تبدیل شده است. عدالت سلامت به معنای آن نیست که همه خدمات فقط در مراکز بزرگ شهری متمرکز باشند، بلکه باید امکان دسترسی مردم شهرهای کوچک‌تر و مناطق روستایی به خدمات باکیفیت نیز فراهم شود.

نهاوند با توجه به فاصله جغرافیایی از مرکز استان، نیازمند آن است که مراکز درمانی آن علاوه بر حفظ ظرفیت‌های موجود، به سمت ارتقای کیفیت و تخصصی‌تر شدن خدمات حرکت کنند. تفکیک بخش روان بیمارستان قدوسی می‌تواند یک اقدام کوچک اما مهم در مسیر همین نگاه باشد؛ به شرط آنکه پس از تعیین ضرب‌الاجل، اجرای آن با تأمین منابع و نظارت مستمر همراه شود.

از سوی دیگر، حوزه سلامت روان در سال‌های اخیر بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. افزایش آگاهی جامعه درباره اهمیت سلامت روان، نیاز به خدمات تخصصی‌تر را افزایش داده و بیمارستان‌ها نیز باید متناسب با این تغییر اجتماعی، فضا و امکانات خود را توسعه دهند.

مسئله سلامت روان تنها به بیمارستان محدود نمی‌شود و نیازمند زنجیره‌ای از خدمات شامل پیشگیری، مشاوره، درمان، حمایت اجتماعی و بازتوانی است. با این حال، وجود فضای استاندارد در مراکز درمانی یکی از حلقه‌های مهم این زنجیره محسوب می‌شود.

آینده سلامت نهاوند در پنج تا ۱۰ سال آینده به میزان موفقیت در تبدیل تصمیم‌های مقطعی به برنامه‌های پایدار بستگی دارد. اگر اصلاح فضاهای درمانی، تأمین نیروی انسانی و توسعه خدمات تخصصی در کنار هم دنبال شود، بیمارستان‌های شهرستان می‌توانند نقش مؤثرتری در کاهش نابرابری درمانی ایفا کنند.

پرونده تفکیک بخش روان بیمارستان قدوسی، در ظاهر درباره یک بخش درمانی است، اما در عمق خود درباره نوع نگاه به سلامت در شهرستان‌هاست؛ اینکه آیا مراکز درمانی صرفاً محل ارائه خدمات هستند یا باید به محیط‌هایی استاندارد، انسانی و متناسب با نیازهای پیچیده بیماران تبدیل شوند. پاسخ به این پرسش، مسیر آینده نظام سلامت نهاوند را مشخص خواهد کرد.

خبرنگار: مبینا شریفی

انتهای پیام./