به گزارش گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز، در شرایط ناآرام، جنگ و بحران یا حوادث غیرمترقبه، مفهوم «سفر» کاملاً متفاوت از آن چیزی است که در ذهن ما از تعطیلات، گردشگری و تفریح نقش بسته است. در سفرهای عادی، افراد برای استراحت، لذت بردن از طبیعت یا بازدید از جاذبههای فرهنگی و تاریخی برنامهریزی میکنند، اما در سفرهای اضطراری و جنگی، هدف اصلی تنها یک چیز است: حفظ جان و تأمین امنیت خانواده. به همین دلیل، آمادگی برای چنین شرایطی نیازمند برنامهریزی دقیق، پیشبینی خطرات و جمعآوری وسایل ضروری است.
تفاوت سفر در شرایط جنگی با سفر تفریحی و گردشگری، مقصد از پیش تعیین شده است، محل اقامت رزرو میشود، برنامه بازدید تنظیم میگردد و تمرکز بر آسایش و سرگرمی است. اما در شرایط جنگی یا بحران، ممکن است مقصد صرفاً مکانی امنتر باشد؛ شاید خانه اقوام در شهری دیگر، روستایی دور از منطقه درگیری یا حتی یک پناهگاه موقت. در چنین سفرهایی خبری از چمدانهای بزرگ لباس، وسایل تفریحی یا برنامهریزی دقیق گردشگری نیست. آنچه اهمیت دارد، سرعت عمل، سبکی بار و همراه داشتن ملزومات حیاتی است.
در چنین شرایطی اظطراری پیش از ترک خانه انجام برخی اقدامات ایمنی بسیار حیاتی است. این کارها علاوه بر حفظ اموال، از بروز خطرات ثانویه مانند آتشسوزی یا نشت گاز جلوگیری میکند. نخستین اقدام، بستن شیرفلکه اصلی گاز است. در زمان جنگ یا بمباران، احتمال آسیب دیدن لولههای گاز وجود دارد و باز ماندن جریان گاز میتواند منجر به انفجار یا آتشسوزی شود. پس از آن باید شیر اصلی آب بسته شود تا در صورت ترکیدگی لولهها یا آسیب به شبکه آبرسانی، از هدررفت آب و خسارت به منزل جلوگیری شود.
قطع کردن برق از طریق فیوز اصلی نیز اقدامی هوشمندانه است، بهویژه اگر احتمال نوسان شدید برق یا آسیب به شبکه وجود داشته باشد. همچنین باید از خاموش بودن تمامی وسایل برقی و گازی اطمینان حاصل کرد.
از نظر امنیتی، بررسی دقیق قفل بودن دربها و پنجرهها اهمیت زیادی دارد. پنجرهها باید کاملاً بسته باشند و در صورت امکان، پردهها کشیده شوند تا داخل خانه در معرض دید قرار نگیرد. بهتر است اشیای قیمتی در محل امن قرار داده شوند و همسایگان مورد اعتماد در جریان خروج شما قرار گیرند.
در شرایط بحران، توصیه میشود هر خانواده یک «کیف اضطراری» آماده داشته باشد تا در صورت نیاز به خروج فوری، زمان را از دست ندهد. این کیف باید سبک، قابل حمل و شامل اقلام ضروری مانند نخ و سوزن، سوت، تیغ، فندک یا کبریت، چراغ فوه، باتری، رادیو شارژی، سارژر اضافه، چاقوی چندکاره، انبردست و پیچ گوشتی و... باشد.
ذخیره آب آشامیدنی مهمترین نیاز انسان است. برای هر نفر حداقل چند بطری آب آشامیدنی سالم باید در نظر گرفته شود. در صورت امکان، قرصهای تصفیه آب یا فیلترهای قابل حمل نیز میتواند مفید باشد، زیرا در شرایط جنگی ممکن است دسترسی به آب سالم محدود شود. مواد غذایی باید سبک، فاسدنشدنی و پرکالری باشند؛ مانند بیسکویت خشک، کنسروها، خرما، مغزها، شکلات، نان خشک و غذاهای آماده بستهبندی شده. این نوع خوراکیها نیاز به نگهداری در یخچال ندارند و میتوانند انرژی لازم برای چند روز را تأمین کنند. پتوی مسافرتی و زیرانداز در شرایط جنگی ضروری است زیرا شاید افراد ناچار شوند شب را در خودرو، پناهگاه یا فضای باز سپری کنند. همراه داشتن پتوی مسافرتی سبک و یک زیرانداز مناسب میتواند از سرمازدگی و بیماری جلوگیری کند. حتی در فصول گرم نیز شبها ممکن است هوا سرد شود. در صورت امکان، وسایل گرمایشی کوچک و ایمن مانند چراغهای سفری یا کیسههای گرمکن میتوانند مفید باشند. البته باید در استفاده از آنها نکات ایمنی رعایت شود تا خطر آتشسوزی ایجاد نشود.
یکی از مهمترین و ضروری ترین اقلام در سفرهای اضطراری، جعبه کمکهای اولیه است. این جعبه باید شامل باند، گاز استریل، چسب زخم، محلول ضدعفونیکننده، داروهای ضروری، مسکن، تببر و داروهای اختصاصی بیماران خانواده باشد. اگر فردی بیماری خاص دارد، باید داروهای مورد نیاز حداقل برای چند روز همراه او باشد.
مدارک شناسایی و اسناد مهم مانند کارت ملی، شناسنامه، گذرنامه، دفترچه بیمه و اسناد ضروری باید در یک پوشه ضدآب نگهداری شود. در شرایط جنگی، ایستهای بازرسی یا مراکز امدادی ممکن است برای ارائه خدمات، مدارک شناسایی درخواست کنند. بهتر است از مدارک مهم نسخه کپی نیز تهیه شود یا تصویر آنها در تلفن همراه ذخیره گردد.
در بحرانها ممکن است سیستم بانکی یا دستگاههای خودپرداز از کار بیفتند. بنابراین همراه داشتن مقداری پول نقد برای خرید مایحتاج ضروری بسیار مهم است. مبلغ آن باید متناسب با تعداد افراد خانواده و مدت زمان احتمالی دوری از خانه باشد. وسایل ارتباطی و شارژر تلفن همراه شارژ شده، پاوربانک و در صورت امکان رادیوی باتریخور برای دریافت اخبار رسمی ضروری است.
اطلاع از وضعیت مناطق درگیر و مسیرهای امن میتواند جان افراد را نجات دهد. برنامهریزی مسیر و مقصد پیش از حرکت باید مسیرهای خروجی شهر بررسی شود. بهتر است از مسیرهای اصلی و پرترافیک در زمان اوج ازدحام پرهیز شود. داشتن نقشه کاغذی در کنار مسیریاب تلفن همراه مفید است، زیرا ممکن است اینترنت یا شبکه تلفن همراه دچار اختلال شود. همچنین باید از قبل با اعضای خانواده هماهنگ شود که در صورت جدا شدن، محل مشخصی برای ملاقات داشته باشند. این هماهنگی ساده میتواند از سردرگمی و اضطراب شدید جلوگیری کند.
آمادگی روانی در کنار آمادگی فیزیکی و تجهیزاتی، نیز اهمیت دارد. در شرایط جنگی، استرس و اضطراب طبیعی است، اما حفظ آرامش و انتقال حس امنیت به کودکان و سالمندان بسیار مهم است. توضیح شرایط به زبان ساده و اطمینانبخش میتواند از بروز ترس شدید جلوگیری کند.
سفر در زمان جنگ و بحران، سفری برای بقاست، نه برای تفریح. در حالی که در سفرهای گردشگری هدف لذت بردن از طبیعت، دیدن آثار تاریخی و تجربه فرهنگهای جدید است، در سفرهای اضطراری هدف اصلی حفظ جان، تأمین امنیت و عبور سالم از شرایط خطرناک است. به همین دلیل، نوع وسایل، شیوه برنامهریزی و حتی نگرش افراد کاملاً متفاوت است.
آماده بودن به معنای ترسیدن نیست؛ بلکه نشانه عقلانیت و مسئولیتپذیری است. با داشتن یک برنامه مشخص، جمعآوری وسایل ضروری مانند ذخیره آب، جیره غذایی خشک، پتوی مسافرتی، زیرانداز، وسایل گرمایشی، جعبه کمکهای اولیه، پول نقد و مدارک شناسایی، و انجام اقدامات ایمنی پیش از خروج از منزل مانند بستن شیرفلکه گاز و آب و اطمینان از قفل بودن درب و پنجرهها، میتوان خطرات را به حداقل رساند و از خانواده در برابر شرایط پیشبینینشده محافظت کرد.
انتهای پیام/
نظر شما