به گزارش گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز، شوخی با رئیس جمهور به ویژه به این شکل که حتی اسم برده شود و به یک شخص واقعی و نه انتزاعی اشاره شود پیش از این در تلویزیون نبوده است. «صفا با خانواده» در قسمت شب گذشته از سریال، بارها از رئیس‌جمهور پزشکیان اسم می برد و او را با همان ویژگی های مثبت مردمی بودنش هم یاد می کند. در این قسمت از رئیس جمهور نه به عنوان یک شخصیت دور از دسترس و محصور در تشریفات اداری، بلکه به عنوان چهره‌ای نزدیک به زندگی مردم به تصویر می‌کشد؛ فردی که حتی احتمال یک تماس تلفنی از سوی او می‌تواند زندگی یک خانواده معمولی را برای ساعاتی دچار هیجان، انتظار و البته سوءتفاهم‌های خنده‌دار کند.

در این قسمت، صفا با بازی احمد مهرانفر در انتظار تماس رئیس‌جمهور لحظه‌شماری می‌کند. همین انتظار به موتور محرک داستان تبدیل می‌شود و مجموعه‌ای از موقعیت‌های طنز را برای او و اعضای خانواده‌اش رقم می‌زند. از برداشت‌های اشتباه گرفته تا برنامه‌ریزی‌های عجولانه و واکنش‌های اغراق‌آمیز، همه چیز دست به دست هم می‌دهد تا مخاطب با موقعیتی کمیک روبه‌رو شود که ریشه در یک اتفاق ساده دارد.

نکته قابل توجه اینجاست که سریال در عین شوخی، از مرز تخریب عبور نمی‌کند. طنز این قسمت نه قرار است خدشه ای به جایگاه ریاست جمهوری وارد کند و نه در پی ساختن تصویری کاریکاتوری از رئیس‌جمهور است. اتفاقا شوخی‌ها بر پایه همین تصور شکل می‌گیرد که رئیس‌جمهور فردی در دسترس‌تر از آن چیزی است که معمولا در ذهن مردم ساخته می‌شود. به همین دلیل نیز خنده‌ای که از دل داستان بیرون می‌آید، بیشتر متوجه رفتارهای اغراق‌آمیز شخصیت‌هاست تا خود رئیس‌جمهور. اتفاقا شخصیت رئیس جمهور هم به شخصیت مسعود پزشکیان نزدیک است و همان فضای مرام گونه او را دارد. وقتی که به شصخیت صفا زنگ می زند و او را سرباز وطن می نامد و با او حال و احوال می کند. این رویکرد با سنتی که سال‌ها در تلویزیون وجود داشته شاید همخوانی نداشته باشد که سراغ مابه ازاهای واقعی در شخصیت های اول سیاسی برود اما اینجا هم نوعی تابوشکنی شده هم به درستی موقعیت درآمده است. طنز با نوعی صمیمیت همراه می‌شود و سریال تلاش می‌کند فاصله میان ساختار قدرت و زندگی روزمره مردم را کاهش دهد و آن را به بستری برای روایت‌های انسانی تبدیل کند.

از سوی دیگر، این قسمت در امتداد مسیر کلی «صفا با خانواده» قرار می‌گیرد؛ مسیری که در هر اپیزود به یکی از اتفاقات و تجربه‌های مرتبط با جنگ دوازده روزه می‌پردازد. با این تفاوت که به جای تمرکز صرف بر جنبه‌های سیاسی یا نظامی ماجرا، دوربین خود را متوجه روابط انسانی، دغدغه‌های خانوادگی و واکنش‌های مردم عادی کرده است.

یکی از نقاط قوت مجموعه نیز همین انتخاب است. جنگ و بحران معمولا با تصاویر تلخ و روایت‌های سنگین به یاد آورده می‌شوند، اما این سریال نشان می‌دهد که حتی در دشوارترین روزها نیز زندگی جریان دارد؛ آدم‌ها نگران یکدیگر می‌شوند، سوءتفاهم‌ها شکل می‌گیرد، روابط خانوادگی پررنگ‌تر می‌شود و گاهی در دل همین نگرانی‌ها، موقعیت‌هایی شیرین و لبخندآور متولد می‌شود.

«صفا با خانواده» در قسمت جدید خود نشان می‌دهد که طنز می‌تواند بدون عبور از خطوط تخریب، به سراغ شخصیت‌های مهم سیاسی برود و از آنها برای خلق موقعیت‌های جذاب نمایشی استفاده کند. نتیجه نیز اثری است که هم لبخند بر لب مخاطب می‌آورد و هم تصویری انسانی‌تر از مناسبات میان مردم و مسئولان ارائه می‌دهد؛ تصویری که بیش از هر چیز بر نزدیکی، ارتباط و امکان گفت‌وگو تأکید دارد.

انتهای پیام/