به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از اصفهان؛ سکوت‌های پر از تأمل و سخنان راهگشای رهبر معظم انقلاب اسلامی، همواره تابلوی روشنی برای عبور از گردنه‌های تاریخی بوده است. پیام اخیر ایشان در سوگ رهبر شهید، اگرچه حامل پیام‌های متعددی است، اما یک عبارت در آن می‌درخشد و بر پیشانی این برهه حک می‌شود: «اتحاد مقدس». این تأکید، صرفاً یک توصیه اخلاقی نیست؛ بلکه حاصل یک تحلیل دقیق و واقع‌بینانه از میدان سخت نبرد امروز ایران است.

اتحاد، اصلی‌ترین راهبرد برای بقای موجودیت هر کشوری است. به‌ویژه در شرایطی که ایران عزیز درگیر جنگی چندوجهی و پیچیده با دشمنان دیرینه‌ای است که از هیچ جنایت و نیرنگی رویگردان نیستند. دشمنان به خوبی درک کرده‌اند که تنها با شکاف‌افکنی در اجتماع و تضعیف سرمایه‌ی اجتماعی این سرزمین می‌توانند به هدف شوم خود برسند.

شورش خیابانی که پس از شهادت رهبر معظم پیشین و با طراحی مستقیم موساد کلید خورد، دقیقاً در همین چارچوب قابل تحلیل است. اما آنچه برای دشمنان غیرقابل پیش‌بینی بود، حماسه عظیم و تاریخی تشییع میلیونی و حضور آگاهانه و مسئولانه ملت ایران بود که همه معادلات آنان را بر هم زد. این وحدت و حضور، بزرگترین سد در برابر زیاده‌خواهی دشمنان است.

اما چرا دشمن، خود را بر سر این مسأله متمرکز کرده است؟ زیرا آنها به خوبی می‌دانند که قدرتمندترین ارتش‌های جهان نیز در برابر مردمی متحد، شکننده و ناتوان هستند.

بنابراین تمام توان خود را به کار گرفته‌اند تا از طریق شبکه‌های اجتماعی، جنگ روانی و فضاسازی‌های رسانه‌ای، بین اقشار مختلف مردم و یا بین مردم و مسئولان، تفرقه بیندازند. در چنین شرایط دشوار و منحصربه‌فردی، هرگونه اختلاف‌افکنی و برجسته‌سازی تفاوت‌های اجتماعی، عملاً خدمت به دشمن و تیراندازی در سنگر خودی محسوب می‌شود.

نکته مهمی که در این میان نباید از آن غافل شد، جایگاه تأثیرگذار نخبگان و مسئولان و نقش حساس‌تر آنها در این معادله است. همان‌گونه که رهبر معظم انقلاب در پیام خود به صراحت بیان کرده‌اند، نقش عناصر دلسوز و دلباخته به انقلاب و رهبر شهید، در انسجام و یکپارچگی کشور، از هر زمان دیگری حساستر و مهم‌تر است.

آنها به عنوان پیشروان و الگوهای جامعه، وظیفه‌ای خطیر در حفظ وحدت و جلوگیری از تبدیل اختلاف‌نظرات به گسست اجتماعی بر عهده دارند. بیان نقد و نظر، نه تنها اشکالی ندارد، بلکه نشانه پویایی یک جامعه است. اما مرز میان نقد دلسوزانه و تخریب‌گری، بسیار ظریف است. باید از طرح نقدهایی که موجب شکاف و تضعیف روحیه ملی می‌شود، پرهیز کرد.

اتحاد، تنها به معنای کنار گذاشتن اختلاف‌نظر نیست؛ بلکه به معنای پذیرفتن تنوع سلایق در چارچوب اهداف کلان نظام است. این تفاوت‌ها می‌توانند به غنای تصمیم‌گیری‌ها و پویایی جامعه بیفزایند، به شرط آنکه تبدیل به گسست و شکاف نشوند.

در چنین برهه حساس و سرنوشت‌سازی، مردم نیز وظیفه خطیری دارند. آنها باید با اعتماد به مسئولان دلسوز در سه قوه، در میدان حاضر باشند و با هوشیاری، بازی فریب‌کارانه دشمن را در هم بشکنند. اعتماد و حضور مردم، بزرگترین سرمایه‌ای است که می‌تواند دشمن را در دستیابی به اهداف پلیدش ناامید کند.

در پایان، باید اذعان داشت که بازدارندگی اصلی ایران، نه فقط در توان موشکی و نظامی آن، که در توانایی‌اش در حفظ این «اتحاد مقدس» و تبدیل آن به یک قدرت نرم و الهی است. سخت‌ترین دشمن، از «ما»ی متحد و یکپارچه، هراس دارد.

پس بیاییم با الگوگیری از پیام‌های روشنگر رهبری و تبعیت از آن، پاسدار این سرمایه عظیم و بی‌بدیل باشیم تا همدلی و همراهی، ما را از این پیچ تاریخی به سلامت عبور دهد.

خبرنگار: حدیثه حاجیان

انتهای خبر./