به گزارش گروه اجتماعی ایسکانیوز؛ پژمان عقدک با اشاره به علائم افسردگی گفت: افسردگی یک اختلال شایع سلامت روان است که می‌تواند احساسات، افکار، خواب، اشتها، انرژی، روابط اجتماعی و عملکرد شغلی فرد را تحت تأثیر قرار دهد؛ با این حال، این بیماری قابل درمان است و کمک گرفتن برای درمان آن نشانه ضعف نیست.

وی افزود: همه افراد ممکن است در پی مشکلات زندگی، از دست دادن عزیزان، مشکلات مالی، بیماری، اختلافات خانوادگی یا فشارهای شغلی برای مدتی احساس ناراحتی و بی‌حوصلگی داشته باشند و این واکنش‌ها طبیعی است، اما در افسردگی علائم معمولاً حداقل دو هفته، بیشتر روزها و تقریباً هر روز ادامه پیدا می‌کنند و عملکرد طبیعی فرد را مختل می‌سازند.

وی ادامه داد: یکی از مهم‌ترین نشانه‌های افسردگی، احساس غم، پوچی یا بی‌انگیزگی مداوم است، اما این بیماری همیشه با گریه و ناراحتی آشکار همراه نیست و گاهی فرد ممکن است بیشتر تحریک‌پذیر، عصبی یا گوشه‌گیر شود.

عقدک از دست دادن علاقه و لذت نسبت به فعالیت‌های روزمره را از دیگر نشانه‌های مهم افسردگی دانست و گفت: فعالیت‌هایی که پیش از این برای فرد لذت‌بخش و جذاب بوده‌اند، ممکن است دیگر برای او جذابیتی نداشته باشند. خستگی و کاهش انرژی، اختلال خواب، پرخوابی یا بی‌خوابی، تغییر اشتها و وزن، کاهش تمرکز و قدرت تصمیم‌گیری، احساس بی‌ارزشی یا گناه شدید و ناامیدی نسبت به آینده نیز از دیگر علائم این بیماری هستند.

وی اضافه کرد: برخی افراد نیز بیشتر با علائم جسمی مانند دردهای مختلف یا مشکلات گوارشی مراجعه می‌کنند، اما داشتن چند مورد از این علائم به‌تنهایی به معنای ابتلا به افسردگی نیست و تشخیص باید توسط پزشک یا متخصص سلامت روان انجام شود. در تشخیص افسردگی، شدت و مدت علائم، میزان تأثیر آنها بر زندگی فرد، سابقه بیماری‌های جسمی و روانی، داروهای مصرفی و احتمال وجود اختلالات دیگر مانند اختلال دوقطبی بررسی می‌شود؛ بنابراین نباید خود یا اطرافیان را صرفاً بر اساس چند علامت، مبتلا به افسردگی دانست.

عقدک درباره عوامل مؤثر در بروز افسردگی گفت: افسردگی یک علت واحد ندارد و عوامل زیستی، روان‌شناختی و اجتماعی می‌توانند در ایجاد آن نقش داشته باشند. تجربه فقدان و سوگ، استرس‌های شدید، مشکلات خانوادگی یا اقتصادی، برخی بیماری‌های جسمی و عوامل فردی می‌توانند احتمال ابتلا به افسردگی را افزایش دهند؛ بنابراین نسبت دادن افسردگی به ضعف اراده، برداشت نادرستی است.

وی با بیان اینکه افسردگی بیماری قابل درمان است، گفت: نوع درمان به شدت افسردگی و شرایط فرد بستگی دارد. روان‌درمانی یکی از روش‌های مؤثر درمان است و روش‌هایی مانند درمان شناختی رفتاری و فعال‌سازی رفتاری می‌توانند به فرد در شناخت و تغییر افکار و الگوهای رفتاری ناسالم کمک کنند.

وی افزود: در برخی افراد، به‌ویژه مبتلایان به افسردگی متوسط یا شدید، ممکن است پزشک داروهای ضدافسردگی تجویز کند و در برخی موارد ترکیب روان‌درمانی و دارودرمانی بهترین گزینه باشد. داروهای ضدافسردگی نباید خودسرانه شروع، قطع یا تغییر داده شوند و انتخاب دارو باید با توجه به شرایط جسمی و روانی فرد، داروهای مصرفی و نظر پزشک انجام شود.

عقدک با اشاره به نقش برخی اقدامات روزمره در روند بهبود افسردگی گفت: داشتن برنامه منظم خواب و غذا، فعالیت بدنی منظم حتی در حد پیاده‌روی کوتاه، حفظ ارتباط با خانواده و دوستان، انجام فعالیت‌های روزمره و صحبت با یک فرد قابل اعتماد می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما این اقدامات جایگزین درمان تخصصی در افسردگی متوسط یا شدید نیستند.

وی درباره ضرورت توجه به صحبت‌های فرد درباره مرگ یا خودکشی گفت: اگر فردی بگوید دیگر نمی‌خواهد زنده باشد یا درباره مرگ و خودکشی صحبت کند، نباید این موضوع را ساده گرفت یا آن را صرفاً تلاش برای جلب توجه دانست. این افکار نیازمند توجه فوری هستند؛ فرد نباید تنها گذاشته شود، باید با آرامش به او گوش داد و هرچه سریع‌تر از خدمات پزشکی و سلامت روان کمک گرفت. در صورت وجود خطر فوری نیز باید با خدمات اورژانسی محل زندگی تماس گرفته شود.

عقدک در پایان گفت: افسردگی ضعف شخصیت یا تنبلی نیست و با مثبت‌اندیشی به‌تنهایی برطرف نمی‌شود. اگر فردی بیش از دو هفته احساس غم، بی‌انگیزگی، بی‌لذتی، خستگی یا ناامیدی دارد و این علائم زندگی روزمره او را تحت تأثیر قرار داده است، باید در اولین فرصت برای دریافت کمک تخصصی به پزشک مراجعه کند. کمک گرفتن می‌تواند نخستین قدم برای بازگشت فرد به زندگی عادی باشد.

انتهای پیام/