به گزارش خبرنگار بین‌الملل ایسکانیوز، دیشب، در خانه سینما تفلیس و هم‌زمان با هفته دفاع مقدس، فیلم داستانی «اروند» اثر پوریا آذربایجانی و تهیه‌کنندگی مهدی داوری، به همت سفارت جمهوری اسلامی ایران در گرجستان به نمایش درآمد.

هم‌زمانی این رویداد با سالروز جنگ میهنی گرجستان و تحولات اخیر ناشی از حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به تمامیت ارضی و دریایی ایران، در کنار روایت غواصان شهید اروند که پیکر آنان ۲۸ سال پس از شهادت شناسایی شد، فضایی متفاوت و اثرگذار را رقم زد؛ فضایی که در آن، تاریخ دو ملت در تجربه دفاع از سرزمین و حفظ حافظه تاریخی خود، به یکدیگر نزدیک می‌شد.

سرهنگ ابوطالب کیاپاشا، وابسته نظامی سفارت، به‌عنوان میزبان این برنامه، ضمن خوش‌آمدگویی به حاضران، از دفاع سرزمینی و جان‌فشانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در برابر تجاوز سخن گفت و تصورات و محاسبات صدام حسین و دونالد ترامپ درباره امکان تضعیف، تجزیه یا تغییر ساختار سیاسی ایران را در پرتو تجربه تاریخی کشور مقایسه کرد.

وابسته نظامی ایران با اشاره به حمایت‌های گسترده آمریکا از رژیم بعث صدام حسین در دوران جنگ تحمیلی و استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی، بر استمرار یک تجربه تاریخی تأکید کرد که در آن، ملت ایران در برابر فشار و تجاوز خارجی، دفاع از سرزمین و استقلال خود را به یک ارزش ملی تبدیل کرده است.

اما «اروند» فقط فیلمی درباره جنگ نیست؛ روایت انسان‌هایی است که پس از سال‌ها، بازگشت پیکرهایشان به خانه، بار دیگر خاطره یک نسل و یک دوره تاریخی را زنده می‌کند. غواصان اروند در این روایت، از مرز میان تاریخ و حافظه عبور می‌کنند؛ انسان‌هایی که جنگ آنان را از زندگی گرفت، اما زمان نتوانست نام و خاطره‌شان را از میان ببرد.

در پایان مراسم، سید علی موجانی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در گرجستان، ضمن قدردانی از حضور و مشارکت حاضران، توجه داد که جنگ، هرچند زیرساخت‌ها، سرمایه‌های مادی و جان‌های بسیاری را از ملت‌ها می‌گیرد، گاه قهرمانانی را نیز به تاریخ آنان می‌سپارد که فراتر از زمان خود، به بخشی از حافظه و هویت ملی تبدیل می‌شوند.

او تأکید کرد که شناخت جنگ تنها با شمارش سال‌ها، خسارت‌ها و پیروزی‌ها کامل نمی‌شود؛ آنچه در نهایت در حافظه ملت‌ها باقی می‌ماند، انسان‌هایی هستند که در لحظه‌های دشوار، مسئولیت دفاع از خانه و سرزمین خود را بر دوش گرفتند.

شاید به همین دلیل است که تجربه جنگ، با همه تلخی و ویرانگری‌اش، در حافظه ملت‌ها تنها به عنوان یک واقعه نظامی باقی نمی‌ماند؛ بلکه به روایتی درباره سرزمین، انسان، ایثار و ماندگاری یک ملت تبدیل می‌شود.

«اروند» نیز از همین منظر، روایتی ایرانی از حافظه جنگ بود؛ روایتی که در تفلیس، در کنار یادآوری تجربه تاریخی گرجستان، فرصتی برای گفت‌وگو درباره معنای دفاع از سرزمین و جایگاه انسان‌هایی فراهم کرد که نامشان با تاریخ ملتشان گره خورده است.

انتهای پیام/