گروه بین‌الملل ایسکانیوز؛ وقتی همسایگان دور و نزدیک، از قفقاز تا کرانه‌های خلیج فارس، به گفت‌وگو می‌نشینند، گاهی یک فرش ایرانی نیز در قاب تصویر، بیش از آنکه یک اثر هنری باشد، یادآور یک جغرافیاست.

طرح چهارصدساله این فرش، بخشی از تاریخی است که در آن ایران نه فقط یک کشور، بلکه یکی از پیوندگاه‌های دیرپای میان قفقاز، خلیج فارس، هند و آسیای مرکزی بوده است.

جهان در حال تغییر است؛ ائتلاف‌ها، مسیرهای تجاری، ترتیبات سیاسی و حتی برداشت‌ها از مراکز قدرت دگرگون می‌شوند. اما در کنار این جغرافیای سیاسیِ متغیر، جغرافیای تاریخی نیز وجود دارد؛ جغرافیایی که با تغییر فصل‌های سیاست از میان نمی‌رود.

ایران یکی از همین واقعیت‌های پایدار جغرافیایی است.

بسیاری از گفت‌وگوهای دیپلماتیک جهان ممکن است هزاران کیلومتر دورتر از ایران انجام شوند؛ اما جغرافیا را نمی‌توان از میز گفت‌وگو حذف کرد.

تمدن ایران برای اثبات خود نیازی به فریاد ندارد. تاریخ، فرهنگ و جغرافیا گاهی در ساده‌ترین جزئیات خود را نشان می‌دهند؛ حتی در فرشی که دیپلمات‌ها بر آن می‌نشینند.

ایران با تاریخی چندهزارساله، فراتر از معادلات زودگذر سیاسی، همچنان در قلب جغرافیایی ایستاده است که قفقاز را به خلیج فارس، هند را به روسیه و شرق را به غرب پیوند می‌دهد.

شاید یکی از درس‌های دیپلماسی امروز همین باشد:

جغرافیای سیاسی جهان تغییر می‌کند؛ اما جغرافیای تاریخی ایران، همچنان در جای خود ایستاده است.

*سفیر جمهوری اسلامی ایران در گرجستان

انتهای پیام/