به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از اصفهان، اعضای نشریه تخصصی سیگما سازه دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، در بازدید از یکی از شرکت‌های دانش‌بنیان مستقر در شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان، با بخش‌هایی از فرآیند طراحی، ساخت و تولید محصولات و تجهیزات این مجموعه آشنا شدند و از نزدیک در جریان مراحل تبدیل ایده به محصول قرار گرفتند.

در جریان این بازدید، بخش‌های مختلف شرکت و تجهیزات موجود به دانشجویان معرفی شد و درباره کاربرد و نحوه کار آن‌ها توضیحاتی ارائه شد. معرفی دستگاه‌ها بر عهده آقای پورعلی رضا، از عوامل شرکت بود. توضیحاتی که بازدید را از یک تماشای ساده فراتر می‌برد و تصویری از فرآیند طراحی، ساخت، مونتاژ و آزمایش تجهیزات ارائه می‌کرد.

یکی از پروژه‌هایی که توجه بازدیدکنندگان را به خود جلب کرد، یک هواپیمای هشت نفره بود که در حال طراحی و ساخت است و در گروه تاکسی‌های هوایی قرار می‌گیرد. حضور چنین پروژه‌ای در میان تجهیزات پزشکی و صنعتی شرکت، دامنه فعالیت مجموعه را برای بازدیدکنندگان ملموس‌تر کرد؛ مجموعه‌ای که فعالیتش تنها به یک حوزه محدود نشده است.

پور علیرضا درباره فرآیند ساخت محصولات شرکت گفت: تمام وسایل و قطعات در این شرکت بومی‌سازی شده‌اند. قطعات ساخته می‌شوند، مونتاژ شده و سپس تست می‌شود.

این جمله را می‌شد در همان فضای کارگاه بهتر فهمید؛ جایی که محصول نهایی یکباره ظاهر نمی‌شود، بلکه از کنار هم قرار گرفتن قطعات، آزمون‌ها و مراحل مختلف تولید شکل می‌گیرد.

مسیر فعالیت این مجموعه، از روایت یک محصول اولیه آغاز می‌شود. به گفته پورعلی رضا، اولین محصول تولید شده این شرکت، تخت‌های بیمارستانی بوده که در سال ۱۳۷۸ به تولید رسیده‌اند. آن روزها شرایط با امروز تفاوت زیادی داشته است؛ نخستین محصولات در سوله‌ای با تعداد محدودی پرسنل و تجهیزات ساده ساخته می‌شدند.

اما ساخت همان محصول اولیه، مسیری کوتاه و ساده نبوده است. به گفته او، طراحی و ساخت تخت‌های بیمارستانی با کیفیت و متفاوت از نمونه‌های قدیمی که بیشتر به ترکیبی از تخته و چرخ محدود می‌شدند، حدود دو سال زمان برده است.

در ادامه بازدید، محصولات و تجهیزات دیگری نیز معرفی شدند؛ از لامپ‌های LED اتاق عمل و تجهیزات تصویربرداری مانند سی‌تی‌اسکن گرفته تا دستگاه‌های مختلفی که در حوزه پزشکی و سایر کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. فعالیت شرکت البته به تجهیزات پزشکی محدود نیست و در حوزه تجهیزات بازرسی و امنیتی نیز محصولاتی تولید می‌کند.

یکی از نکاتی که در توضیحات پورعلیرضا مطرح شد، شیوه اختصاص درآمد حاصل از محصولات به فعالیت‌های توسعه‌ای شرکت بود. او گفت: هنگامی که محصولی به درآمد می‌رسد، درآمد حاصل از محصول در داخل خود شرکت و صرف پروژه‌های تحقیقاتی می‌شود.

در این مدل، محصول نهایی تنها پایان یک پروژه نیست؛ بلکه می‌تواند بخشی از منابع لازم برای آغاز پروژه بعدی را فراهم کند. به این ترتیب، میان تولید و تحقیق یک چرخه شکل می‌گیرد؛ چرخه‌ای که در آن نتیجه یک پروژه می‌تواند زمینه‌ای برای ادامه فعالیت‌های پژوهشی و ساخت محصولات جدید باشد.

با این حال، مسیر تولید چنین محصولاتی بدون چالش نیست. یکی از دغدغه‌هایی که در جریان بازدید مطرح شد، مسئله سرمایه‌گذاری برای پروژه‌های بزرگ بود. پورعلیرضا درباره این موضوع گفت: یکی از بزرگترین چالش‌ها و دغدغه‌های ما نبود سرمایه‌گذار بزرگ دولتی است. او در ادامه توضیح داد که بخش قابل توجهی از سرمایه مورد نیاز برای رساندن تجهیزات به مرحله تولید، توسط خود مجموعه تأمین می‌شود.

برای دانشجویانی که معمولاً صنعت را از طریق کتاب، کلاس یا تصاویر محصولات می‌شناسند، حضور در محیطی که طراحی و ساخت در آن جریان دارد، شکل دیگری از یادگیری است. صدای دستگاه‌ها، قطعاتی که از نزدیک دیده می‌شوند و توضیحاتی که درباره مسیر ساخت یک محصول ارائه می‌شود، بخشی از فاصله میان دانسته‌های دانشگاهی و واقعیت صنعت را پر می‌کند.

از سوی دیگر، این بازدید برای اعضای یک نشریه دانشجویی تنها یک بازدید صنعتی نیست. رسانه دانشگاهی می‌تواند در همین نقطه نقش دیگری پیدا کند؛ نقش واسطه‌ای میان آنچه در دانشگاه به‌عنوان نیاز، ایده یا مسئله مطرح می‌شود و آنچه در صنعت به شکل محصول و راه‌حل ظهور پیدا می‌کند.

سیگماسازه در این بازدید، در جایگاه یک تماشاگر صرف نایستاد. حضور در فضای تولید و گفت‌وگو با فعالان شرکت، فرصتی بود برای دیدن بخشی از مسیری که یک ایده برای رسیدن به محصول طی می‌کند؛ مسیری که در یک سوی آن دانش و نیروی انسانی دانشگاه قرار دارد و در سوی دیگر، امکانات، تجربه و نیازهای صنعت.

شاید معنای چنین بازدیدهایی دقیقاً همین باشد. دانشگاه و صنعت زمانی از یکدیگر فاصله می‌گیرند که ارتباطشان فقط روی کاغذ باقی بماند. دیدن کارگاه، شنیدن صدای ساختن و پرسیدن درباره محصول، این ارتباط را از یک مفهوم به تجربه‌ای ملموس تبدیل می‌کند.

در این میان، نشریه دانشجویی می‌تواند روایت این فاصله و تلاش برای کم‌کردن آن را به جامعه دانشگاهی منتقل کند؛ روایتی از جایی که ایده‌ها، پیش از آنکه به محصول تبدیل شوند، از میان صدا، فلز، قطعه، آزمون و خطا عبور می‌کنند.

خبرنگار: محبوبه نصیری

انتهای خبر/