به گزارش ایسکانیوز، به نقل از میدل‌ایست‌آی، آنکارا از مارس ۲۰۲۵ واردات گاز طبیعی از ترکمنستان را بر اساس توافقی آغاز کرده بود که امکان انتقال سالانه یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون مترمکعب گاز از طریق زیرساخت‌های ایران را فراهم می‌کرد. شرکت دولتی بوتاش، واردکننده گاز ترکیه، نیز مجوز واردات این گاز را تا سال ۲۰۳۳ در اختیار داشت.

با این حال، عشق‌آباد در اکتبر ۲۰۲۵ جریان انتقال گاز را متوقف کرد. مقام‌های ترکمنستان در آن زمان اعلام کردند قرارداد دو کشور کوتاه‌مدت بوده و به دلیل نرسیدن به توافق درباره حجم صادرات و قیمت گاز، امکان ادامه فروش به ترکیه وجود ندارد.

بایراکتار پیش‌تر در سال جاری میلادی از برنامه آنکارا برای ازسرگیری واردات گاز ترکمنستان از مسیر ایران خبر داده بود، اما این برنامه هرگز عملی نشد.

وزیر انرژی ترکیه اکنون فاش کرده است که نگرانی از تحریم‌های آمریکا و تشدید تنش میان واشنگتن و تهران، مانع اصلی احیای این توافق بوده است.

او در توضیح علت توقف این همکاری گفت: «ما این کار را متوقف کردیم، زیرا دفتر کنترل دارایی‌های خارجی آمریکا ‌نوعی در این موضوع دخالت داشت.»

بایراکتار با اشاره به اینکه ترکیه هیچ پرداختی به ایران بابت این مبادله انجام نمی‌داد، افزود: «با وجود اینکه هیچ پولی به ایران پرداخت نمی‌کردیم، شرایط میان ایران و آمریکا تشدید شد.»

وزیر انرژی ترکیه در بخش دیگری از اظهارات خود به ظرفیت‌های انتقال گاز این کشور به اروپا اشاره کرد و گفت خط لوله انتقال گاز ترانس‌آناتولی ظرفیت خالی قابل‌توجهی دارد و ترکیه می‌تواند به‌راحتی حجم صادرات گاز خود به اروپا را دو برابر کند.

او همچنین با اشاره به کاهش تدریجی ذخایر گاز جمهوری آذربایجان، منابع عظیم گازی ترکمنستان را گزینه‌ای مناسب برای تأمین نیاز بازار ترکیه و کشورهای اروپایی دانست.

با این حال، اختلافات مربوط به مناطق انحصاری اقتصادی در دریای خزر و مشکلات زیرساختی، احداث خط لوله مستقیم میان ترکمنستان و جمهوری آذربایجان را دشوار کرده است.

این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که قراردادهای واردات مستقیم گاز ترکیه از ایران نیز در ماه نوامبر به پایان می‌رسند و هنوز مشخص نیست آنکارا برای تمدید این قراردادها چه تصمیمی خواهد گرفت.

افزایش فشار تحریمی آمریکا علیه ایران در سال جاری، شرکت‌ها و کشورهای منطقه را وادار کرده است در همکاری‌های اقتصادی و مالی مرتبط با ایران محتاطانه‌تر عمل کنند؛ موضوعی که اکنون حتی مسیرهای ترانزیت انرژی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

انتهای پیام/