به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از کرمان؛ زندگی محمدعلی ربیعی را میتوان روایت مردی دانست که در هیچ مرحلهای از عمر، توقف را انتخاب نکرد؛ مردی که سالهایی از جوانی و میانسالی خود را در میدانهای دفاع گذراند، در ورزشهای پهلوانی و کشتی نامی آشنا شد و در سالهایی که بسیاری از افراد به آرامش بازنشستگی فکر میکنند، مسیر دشوار کوهستان را برگزید تا بار دیگر معنای اراده، پایداری و خودباوری را به نمایش بگذارد.
ربیعی از جمله تکاوران نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است که در دوران هشت سال دفاع مقدس، مسئولیتهای فرماندهی را بر عهده داشت و در جبهههای نبرد حضور فعالانهای را تجربه کرد. سالهای جنگ برای او تنها خاطرهای از روزهای سخت نیست، بلکه بخشی از هویت شخصی و اجتماعی او به شمار میرود؛ هویتی که بر پایه نظم، استقامت، مسئولیتپذیری و ایستادگی شکل گرفته است. همین ویژگیها بعدها در عرصه ورزش و کوهنوردی نیز مسیر زندگی او را ادامه داد.
همرزمان و ورزشکارانی که سالها ربیعی را از نزدیک شناختهاند، او را چهرهای میدانند که منش پهلوانی را تنها به میدان ورزش محدود نکرده است. او در کنار مسئولیتهای نظامی، در ورزش کشتی، آیینهای زورخانهای و ورزش پهلوانی نیز حضور داشته و همواره با اخلاق، جوانمردی و پایبندی به اصول شناخته شده است. در فرهنگ ایرانی، پهلوانی تنها به توان بدنی خلاصه نمیشود، بلکه با فروتنی، احترام، انصاف و پایداری همراه است؛ ویژگیهایی که در روایت زندگی ربیعی برجسته دیده میشود.
اما یکی از متفاوتترین فصلهای زندگی این پیشکسوت، پس از ۷۰ سالگی آغاز شد؛ زمانی که بسیاری از افراد فعالیتهای سنگین را کنار میگذارند و زندگی آرامتری را دنبال میکنند. ربیعی در ۷۱ سالگی تصمیم گرفت به صورت جدی وارد کوهنوردی شود؛ انتخابی که برای بسیاری از افراد در این سن، دشوار و حتی دور از تصور به نظر میرسد. کوهنوردی تنها یک فعالیت ورزشی ساده نیست، بلکه نیازمند آمادگی جسمی، نظم ذهنی، شناخت مسیر، تحمل شرایط سخت و توان مدیریت خطر است.
او در مدت چهار سال توانست شماری از قلههای شاخص و مرتفع ایران را فتح کند و در ۷۵ سالگی عنوان سیمرغ کوههای ایران را به دست آورد. این عنوان به کوهنوردانی تعلق میگیرد که موفق به صعود مجموعهای از بلندترین و مهمترین قلههای کشور شوند؛ دستاوردی که نیازمند تمرین، پشتکار، برنامهریزی دقیق و روحیهای استوار است. رسیدن به چنین جایگاهی در دهه هشتم زندگی، موفقیتی معمولی نیست و از شخصیت فردی خبر میدهد که مرزهای توانایی را نه با عدد سن، بلکه با میزان تلاش خود میسنجد.
موفقیت ربیعی در کوهنوردی، پیام روشنی برای نسلهای مختلف دارد. او نشان داده است که بازنشستگی پایان اثرگذاری نیست و افزایش سن، اگر با انگیزه و مراقبت همراه باشد، مانع حرکت و پیشرفت نخواهد بود. در جامعهای که گاه سالمندی با انزوا و کاهش فعالیت پیوند میخورد، چنین نمونههایی میتوانند نگاه عمومی را تغییر دهند و الهامبخش کسانی باشند که تصور میکنند فرصت شروعهای تازه را از دست دادهاند.
نام محمدعلی ربیعی امروز تنها در میان پیشکسوتان ارتش یا جامعه ورزش معنا نمییابد، بلکه برای علاقهمندان به کوهنوردی نیز یادآور استقامت، جسارت و امید است. او از میدانهای سخت دفاع تا فضای اخلاقمدار ورزش و از زورخانه تا بلندای کوههای ایران، مسیری را پیموده که در آن یک پیام مشترک دیده میشود: انسان تا زمانی که اراده دارد، میتواند قلهای تازه برای صعود پیدا کند.
خبرنگار: زهرا اسکندری
انتهای خبر/
نظر شما