سید محمدرضا نوشهور مداح و روضه خوان اهل بیت (ع) در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز در خصوص نماهنگ «پدر ایران» که برای شهادت رهبرمان تولید شده توضیح داد: شعر این کار از آقای مهدی نظری بوده و این شعر را برای به صورت اختصاصی نگفته بود و ماجرایی دارد. برای مراسم تشییع سردار تنگسیری سفری داشتیم که به سمت آبادان میرفتیم و بعد از آن هم به سمت اهواز برویم و به دلیل اینکه شرایط پرواز مهیا نبود با ماشین در جاده میرفتیم. آقای مروانی دوست اهوازی ما که سال آخر هم در محضر رهبر شهید فیض دادند بنا بود بعد از تشییع آقای تنگسیری در مراسم آقای مروانی و تجمع شبانه مردم اهوازم بخوانم. در همین مسیر در این فکر بودم که در مراسم اهواز چه چیزی بخوانم زیرا مراسم مذهبی خاصی نبود و فقط شرایط جنگی کشور و فضای حماسی برقرار بود.
ایسکانیوز: درباره شکلگیری نماهنگ «پدر ایران» بگید که چطور ساخته شد؟
نوشهور: در مسیر آبادان یکی از رفقای ما یعنی آقای صاحب جمعی که هم شاعر و هم مداح است در حال بررسی کانال های شعر در فضای مجازی بود که یکهو شروع به زمزمه «سر از دست دادیم سرور از دست دادیم» کرد. گفتم عجب شعر قشنگی است و درخواست کردم شعرش را برای من ارسال کند.
ما ساعت یک بامداد از آبادان به اهواز رسیدیم و من شروع کردم به خواندن و به این جای شعر که رسید دیدم مستمعین هیئت شروع به گریه کردند و بغض و حال و هوایشان عوض شد و من آنجا متوجه شدم که این کارا گیرا خواهد بود و احتمالا همه عوامل دست به دست هم داد که آنجا این کار به ثمر رسید. بعد از این برنامه بلافاصله که به تهران رسیدیم، اثر را تنظیم کردیم. در واقع برنامهریزیای برای تولید این اثر در کار نبود و کار آمادهای بود که خواندیم و احتمالا به دل برخی نشست.
تلویزیون اصلا از این اثر حمایت نکرد. تلویزیون را روشن میکردین خصوصا در آن ایام، هر چیزی که شما فکر میکردید برای رهبری تولید شده پخش میشد اما روی این کار هیچ حمایتی نکردند اما بازنشر کار نشان داد که نگاه خود حضرت آقا روی این کار بود. وقتی کار بدون برنامهریزی و خالصانه باشد که با تنظیم آقای شکارچی و شعر آقای نظری بود و حتی همان جلسه آقای مروانی در اهواز خیلی باعث دیده و شنیده شدن کار شد حتی اگر رسانهای مثل رسانه ملی پشتیبانی نکند.
ایسکانیوز: از حال و هوای مداحی در محضر رهبر شهید بگید.
نوشهور: در هر کاری هرکسی یک تا هدف را دنبال میکند. در مداحی هم بسیاری دوست دارند خیلی اتفاقات برایشان بیفتد که یکی از آن اتفاقات شیرین به نظر من مداحی کردن در محضر حضرت آقا است و من مثل همه. برخی مداحان که توفیق داشتند ۳۰ سال است هم در ایام فاطمیه، هم در ایام محرم و مناسبات مختلف فیض دادند و خوشا به سعادتشان، حالا من همین یک باری هم که توفیق شد هم استرس داشتم و هم خیلی خوشحال بودم. استرس از این جهت که بالاخره نزد شخص اول مملکت مداحی میکنم و ایشان نگاه ظریف و دقت بالایی داشتند. رهبر شهیدمان کسی بودند که در هر چیزی سررشته کامل داشتند؛ در شعر هزار بودند، در بحث مداحی، بحث منبر و بحث علمی جامع الطراف بودند که این کار را سخت میکرد.
از سوی دیگر حضور اساتید مداحیای که هرساله خدمت رهبر شهید حضور داشتند کار را خیلی سخت میکرد. برخی توصیه میکردند وقتی خواستی بخوانی آقا را اول نگاه نکن و برای مردم بخوان. خلاصه کار را شروع کردم و دیدم مردم همراه هستند و یک سبکی را هم انتخاب کرده بودم که مردم قبلا از من قبلا شنیده بودند. وقتی بند اول را خواندم و دیدم مردم جواب دادند و خودم هم به یک آرامشی رسیدم دیگه فقط حضرت آقا را نگاه میکردم.
من شش بند شعر داشتم اما در انتخاب نهایی قرار شد چهار بند را بخوانم اما من در دلم بود که این کار معروف «من حیدرم» را هم پیش آقا بخوانم اما اساتیدی که پشت صحنه تصمیم میگرفتند گفتند شما نباید این را بخوانید. خواندم و شعر تمام شده بود. کار که تمام شد به مردم گفتم این یک بند را هم با من بخوانید که تقدیم کنیم به امیرالمومنین. خواندم و مردم هم همراهی کردند، آقا یکهو کاغذ را پشت و رو کردند و دیدند متن شعر نیست و کاغذ را روی میز عسلی بغل دستشان گذاشتند و متمرکز به شعر شده بودند. چون استرس داشتم سریع تمامش کردم و اجازه خواستم رفتم محضرشان. رفتم بالا و اول دستشان را گرفتم بوسیدم و دیگر دستم را رها نکردم. عرض کردم آقا خیلی دوست داشتم محضر شما بخوانم و دوست داشتم خواندن مرا شما یک بار ببینید و ایشان محبت داشتند و فرمودند: «استفاده کردیم، ماشاالله». گفتم شما پسر حضرت زهرا هستید و برای عاقبت به خیری دوست دارم که دستی به سر من بکشید که ایشان یک دستی به سر و صورت من میکشند و بعد عرض کردم که آقا عقدمم دوست دارم شما بخوانید ایشان فرمودند که «تلفنی میخوانم و حضوری نمیتوانم» و گفتم محبت میکنید.
در خصوص یادگاری هم گفتم من تعیین نمیکنم چه چیزی به من بدهید هر چیزی که شما صلاح میدانید به من یادگاری بدهید که من از شما داشته باشم که ایشان هم محبت کردند انگشتری به من دادند که این دیدار خیلی شیرین بود و خیلی حسرتش را میخورم که بیشتر نتوانستم محضرشان باشم.
ایسکانیوز: برای اینکه در محتوای شعرها انحرافات تاریخی صورت نگیرد چقدر مطالعه دارید؟
نوشهور: اگر کسی مطالعه هم نداشته باشد اما یک درصد از فهم، شعور و اعتقاد به بساط اهل بیت داشته باشد و به قاعده یک ربع در هفته پای منبر یکی از این اساتید نشسته باشد متوجه میشود که باید چه چیز بخواند. حالا اگر منبر بیشتری گوش کند، اگر یک فضای علمی داشته باشد، چه حوزوی چه دانشگاهی و اگر مطالعه هم در همان کار خودش داشته باشد که این دیگر خیلی عالی میشود.
مطالعه که هیچ، من میگویم حتی همان ۱۰ دقیقه پای منبر جلسه خودشان را شاید خیلی مداحان ننشینند استفاده کنند. من در حد خودم سعی میکنم که کتاب بخوانم و تقریبا روزی ۲۰ دقیقه تا نیم ساعت مطالعه داشته باشم. خیلی کم است اما باز برای اینکه ذهن درگیر و گرفتار این موضوع باشد این را در برنامه دارم. از سوی دیگر من سالیان سال دروس دانشگاهام طوری بود که مرتبط بود.
ایسکانیوز: چه رشتهای و تا چه مقطعی تحصیلات دارید؟
نوشهور: من ارشد فقه و حقوق از مدرسه عالی شهید مطهری دارم و دبیرستانم نیز دبیرستان علوم معارف اسلامی شهید مطهری بود و از همان ۸۷-۸۸ که وارد فضای دبیرستان شدم با فضای علمی قرآن و حدیث و... مرتبط تر بودم.
مردمی که میآیند و یک ساعت وقت میگذارند که برایشان بخوانیم، اگر من نوعی چیزی از نظر محتوا و فرم برای ارائه نداشته باشم به نظر من حق الناس است چون آن مستمع وقت گذاشته، از خانوادهاش از زندگیاش و از همه چیزش گذشته تا یک ساعت بیاید و یک فضای قابل استفاده برایش وجود داشته باشد حالا من به جای اینکه روایت بخوانم، به جای اینکه مقتل صحیح السند بخوانم، به جای اینکه شعر فاخر بخوانم و به جای اینکه نوحه خوب بخوانم، چیزهای دیگری بخوانم حق الناس گردن من است.
حالا اگر جمعیت هیات ۵ نفر باشد حقل الناس برای ۵ نفر است و اگر جمعیت ۵۰ هزار نفر باشد این بار خیلی سنگینتر است پس مداح باید حتماً مطالعه داشته باشد، حتما پای منبر بنشیند و این حتماها لزوما به این معنی نیست که من خودم عامل هستم. دعا بکنید که من هم عامل باشم. شاید بعضی وقتها نرسیدم خیلی کارها را بکنم و بعضی وقتها هم رسیدم انجام دادم اما خوب است که آدم برای آن مردمی که میآیند و وقت میگذارند، وقت بگذارد.
ایسکانیوز: آیا جمعیت داخل هیئت و مجلسی که دعوت میشوید برایتان مهم است؟
نوشهور: اگر بگویم جمعیت مهم نیست شاید دروغ باشد اگر هم بگویم مهم است در واقع خیلی جاها هم برای من مهم نبوده است اما دوست دارم که جلسهای که برای اهل بیت است پرجمعیت باشد اما بحث روضه خانگی متفاوت است و بالاخره هرچقدر جلسه امام حسین (ع) با شکوهتر برگزار بشود این خوشایند همه نوکران امام حسین است. حالا این باشکوه تر برگزار شدن آیتم های مختلفی دارد و چند وجه است. مثلا شاید یک وجه جمعیت باشد، شاید پذیرایی باشد، شاید کیفیت منبر و مداح باشد اما همه اینها اگر در سطح بالا باشد به نظر من خیلی عالی است. من جلسهای رفتم که شاید ۵ نفر بودند و جلسه هم رفتم که شاید ۱۰ هزار نفر مستمع داشته است اما اینطور نبوده بگویم نمیآیم و نمیخوانم و هروقت فرصت داشتم رفتم.
ایسکانیوز: شما در یکی از صحبتهایتان گفته بودیند اولین باری که در سنین کمتر در یک مجلس بزرگ خواندید، مجلس آقای رضا هلالی بود. اینکه حالا با آقا رضا هلالی نماهنگ مشترک تولید میکنید چه احساسی دارید؟
نوشهور: بله. این هم کار دنیاست. اگر خدا بخواهد تو را به آن چیزی را که یک روزی آرزویت بوده میرساند. شاید من یک روزی آرزو داشتم مثلا آقای هلالی را ببینم اما امروز آن آرزوی من تکمیلتر شده و من با آقای هلالی رفیق هستم و ایشان به من محبت دارد و من هم قلبا خیلی ایشان را دوست دارم. الان باب شده مثلاً بچهها خیلی در هیاتها میخوانند اما آن موقع که من پیش آقای هلالی خواندم اصلا این موضوع باب نبود و دهه ۸۰ اوج شهرت آقای هلالی بود و خیلی از آقایانی که الان معروفند آن موقع اصلا شهرتی نداشتند و برای من خیلی اتفاق بزرگی بود.
من در ۸ سالگی در مجلس ایشان یعنی هیئت الرضا دوبار در سالهای ۸۴ و ۸۵ خواندم و البته من هم خیلی اعتماد به نفس داشتم که در آن جمعیتی که آن موقع شاید ۵هزار نفر بود خواندم و شاید تا ۱۵ سال بعدش با هم ارتباط نداشتیم، یعنی من در سال ۸۵ در آن هیات خواندم تا سال ۱۴۰۰ من با ایشان ارتباط نداشتم و پنج سال است با هم رفاقت داریم.
ایسکانیوز: الگوی شما در مداحی چه کسی بود؟
نوشهور: من دوست داشتم در هر حوزهای کسی را الگو قرار دهم. مثلاً روضه خواندن آقای ایکس را دوست داشتم، زمینه خوانی آقای ایگرگ را دوست داشتم اما دوست داشتم جای حاج محمود کریمی باشم. در هنرنمایی، در بحث مدل هیئت داری و در بحث شیک و باکلاس برگزار کردن هیئت چه سطح کیفی و چه سطح کمی، همه فضای کاریشان، چه فضای خواندن خودشان، چه انتخاب هایشان، چه تعاملشان با شاعرهایشان و... حاج محمود کریمی را دوست دارم.
اما در فضای اخلاقی و رفتاری سالیان سال خیلی توجه ویژهای به حاج قربون داشتم. مثلا خود حاج قربون میآمد کفشش را زیر بغلش میگرفت. خودش میآمد و خودش میرفت و کار خودش را میکرد و من خیلی اخلاق ایشان را دوست داشتم. هرچند خیلی روی من تاثیر نذاشت متاسفانه چون هر آدم یک ظرفیتی دارد اما دوست دارم که تلاش بکنم من هم یک ذره شبیه ایشان بشوم.
ایسکانیوز: مداحیهای چه کسی را بیشتر گوش میدهید؟
نوشهور: در گوش کردن من سیدمهدی حسینی را خیلی گوش میدهم و خواندن ایشان را خیلی دوست دارم و خیلی سوز دارد و در ماشین و... معمولاً ایشان را گوش میدهم اما به صورت کلی همه را گوش میکنم. تقریبا هر مداحی جدیدی که میآید من همه را گوش میدهم. محرم تک تک آقایان را گوش میدهم، زمینهها، سبکها و نوحهها و... را کامل گوش میدهم. این هم رصد است و هم چیزی را که به کارم میآید را استفاده میکنم و هم اینکه کسب تجربه است.
انتهای پیام/
نظر شما