در میان هر قوم و فرهنگ، تعدادی افراد شاخص، نامدار و محبوب وجود دارند که در طیف‌های مختلف از جمله ورزشکاران، هنرمندان، دانشمندان، سیاستمداران، چهره های ملی و مذهبی و امثال این‌ها قرار می‌گیرند. مردم هر جامعه هم برای نمایش عشق و ارادت خود به این افراد روش‌های مختلفی دارند، از گرفتن امضا و عکس دونفره، تا دستبوسی و مراسم‌های بزرگداشت یا استقبال و بدرقه، همه و همه نمود دلدادگی یک جامعه به کسانی است که برای افراد زیادی از آن جامعه بسیار عزیز هستند.

بعد از مرگ فقط محبوبیت یک سیاستمدار مردم را به تشییع او می‌کشاند

یکی از مظاهر نمود مراسم تشییع و خاکسپاری است، تا جایی که شاخص میزان دلدادگی یک ملت به بزرگان و شُهرگان‌شان را اغلب تعداد حضار در مراسم تشییع می‌دانند. زمانی که با درگذشت یک فرد، دیگر قدرت و بزرگی و سیاست و ترس و قدرت معنایی ندارد و انسان‌ها احساس باطنی و حقیقی خود را عیان می‌کنند، بی‌اعتنایی موج می‌زند یا حکومت بر دل‌ها و عشق و علاقه و ارادت جلوه‌گر می‌شود.

بیشتر بخوانید:

حضور بیش از ۶۰۰ چهره سیاسی و مذهبی از ۷۰ کشور جهان در مراسم تشییع رهبر شهید

از این رو است که صفحه گینس برای بزرگترین مراسم‌های تشییع تاریخ، نصاب حضور جمعیت را معیار قرار داده است. در تشییع کسی چون کارل مارکس مبدع نظریه مارکسیسم، بنا بر اقوال تنها یازده نفر حضور داشته‌اند. در مقابل، یکی از بزرگترین تشییع‌ها در سال‌های اخیر مراسم بدرقه سردار شهید قاسم سلیمانی بوده است که هفت میلیون تشییع کننده در شهرهای اهواز، تهران، قم و کرمان پیکر پاکش را تا مزار او بدرقه کردند.

شکوه حضور خیره‌کننده ایرانیان در مراسم تشییع امام خمینی

اما مردم قدرشناس ایران حضوری چشمگیرتر هم داشته‌اند. پایگاه اینترنتی ثبت نصاب‌ها، گینس، در صفحه خود بیان داشته مردم ایران در تشییع پیکر حضرت امام خمینی (ره)، با حضور ده میلیون و دویست هزار نفری در مسیر ۳۲ کیلومتری از مصلا تا بهشت زهرا(س) بالاترین نصاب جمعیت مردمی در تاریخ تشییع و خاکسپاری‌ها را به نام خود ثبت کرده‌اند و سند ولایتمداری‌شان را بر جریده عالم ثبت نموده‌اند.

در گزارش لس‌انجلس تایمز از این واقعه تاریخی هم آمده است که به دلیل ازدحام جمعیت میلیونی، آتشنشانان بر سر جمعیت آب می‌پاشیدند تا مانع از گرمازدگی مردم شوند. تابوت امام به دلیل فشار جمعیت شکست و قطعاتی از کفن ایشان توسط مردم برای تبرک جدا شد که برخی کاربران و رسانه‌های خارجی، تصویر این رویداد را شبیه یک تابلوی نقاشی که تداعی کننده عیسی روح الله(ع) است، ذکر کرده‌اند.

پس از آن، برای مدیریت مراسم پیکر را با بالگرد از محل ازدحام خارج کردند اما ازدحام جمعیت به گونه‌ای بود که حتی بالگرد جایی برای نشستن و بردن پیکر نداشت. به هر ترتیب بالگرد نزدیک زمین شد و پیکر را داخل آن گذاشتند و در حالی‌که همچنان در بالگرد باز بود از جا برخاست تا مردم و پیکر هیچکدام آسیب نبینند. گفته شد مراسم خاکسپاری به تعویق افتاده است. اما سه ساعت بعد، پس از تعویض کفن بالگرد دیگری پیکر را در تابوت فلزی بازگرداند. این بار حاج احمد خمینی به همراه هاشمی رفسنجانی و تعدادی از پاسداران به سرعت پیکر را دفن کردند و سنگ‌های لحد را در مقبره چیدند. سپس یک کانتینر فلزی را روی محل مقبره قرار دادند.

تلاش‌رسانه‌های خارجی برای بایکوت شکوه حضور ایرانیان

با وجود آنکه برخی رسانه‌های ناهمسو برای کوچک‌نمایی این اتفاق تاریخی تلاش کردند حضور چشمگیر مردم ایران را به جمعیتی دو میلیون نفری تقلیل دهند، اما حضور مردم در فیلم‌ها و گزارش‌های خبری چنان انبوه بود که تعدادی از رسانه‌ها برای حفظ اعتبار حرفه‌ای خود لب به اعتراف گشودند. برای مثال پاتریک تیلر از خبرگزاری واشنگتن پست در گزارش خود از روز تشییع حضرت امام خمینی(ره) آورده بود مردم خیابان‌های منتهی به مصلی تهران را تا شعاع حدودا دو کیلومتری پر کرده‌اند؛ مردمی که آسوشیتدپرس بیان کرده از فواصل دور حتی هشتصد کیلومتری خود را برای مراسم تشییع امام خمینی به تهران رسانده بودند.

لس‌آنجلس تایمز در گزارش خود اذعان کرد که آن روز در دمای چهل درجه سانتیگراد، فقط پانصد نفر از مردم در اثر ازدحام، بیهوش یا مجروح شدند. و آن شب بیشتر جمعیت شش میلیونی تهران پس از مراسم تدفین در خیابانها ماندند و به شب زنده داری و عزاداری پرداختند. این خبرگزاری جمعیت مردمی که دل از امام خود نمیکندند و در طول شب اطراف محل خاکسپاری به راز و نیاز و دعا و نماز مشغول بودند، حدود دو میلیون نفر ذکر کرده است.

خبرنگار: زهرا ستاریان

انتهای پیام/