به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از کرمان؛ مدیریت شهری زمانی می‌تواند به نیازهای واقعی شهروندان نزدیک شود که صدای همه گروه‌های جامعه را بشنود؛ حتی آنهایی که هنوز در تصمیم‌گیری‌های رسمی شهر نقشی ندارند اما هر روز با نتیجه این تصمیم‌ها زندگی می‌کنند. در کرمان، نشستی متفاوت میان شهردار و گروهی از نوجوانان شکل گرفت تا نسل آینده شهر، بدون واسطه و با زبان خود، دغدغه‌هایش را درباره شهری که در آن زندگی می‌کند مطرح کند.

در رویداد «هم‌روایت؛ رسانه و شهر در کنار هم»، نوجوانانی بین ۱۰ تا ۱۸ سال که علاقه‌مند به خبرنگاری، فعالیت اجتماعی و مطالبه‌گری شهری بودند، پشت میز پرسش نشستند و مسئول ارشد مدیریت شهری را با مجموعه‌ای از سؤال‌های ساده اما عمیق مواجه کردند؛ پرسش‌هایی که نشان می‌داد نگاه نسل جدید به شهر تنها محدود به پروژه‌های بزرگ عمرانی نیست، بلکه کیفیت زندگی روزمره را نیز دنبال می‌کند.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این نشست، تفاوت زاویه نگاه پرسشگران بود. در حالی که جلسات رسمی مدیریت شهری معمولاً حول بودجه، پروژه‌ها، طرح‌های عمرانی و شاخص‌های فنی می‌چرخد، نوجوانان از نقطه‌ای دیگر به شهر نگاه کردند؛ نقطه‌ای که در آن یک وسیله بازی در پارک، مسیر رفت‌وآمد مدرسه یا نحوه معرفی قهرمانان شهر، اهمیت پیدا می‌کند.

پرسش درباره شسته نشدن سرسره‌های پارک‌ها شاید در نگاه نخست یک موضوع کوچک به نظر برسد، اما در واقع به یکی از مهم‌ترین مفاهیم مدیریت شهری یعنی توجه به جزئیات کیفیت زندگی بازمی‌گردد. شهری که قرار است برای شهروندانش محیطی امن، سالم و قابل استفاده باشد، باید علاوه بر پروژه‌های بزرگ، به فضاهای عمومی کوچک و روزمره نیز توجه کند.

همین نگاه در پرسش نوجوان دیگری درباره خط‌کشی مقابل مدارس و امنیت عبور دانش‌آموزان نیز دیده شد. این سؤال، مسئله‌ای فراتر از یک خط‌کشی ساده خیابانی را مطرح می‌کرد؛ موضوعی که به ایمنی کودکان، طراحی شهری انسان‌محور و ضرورت توجه مدیریت شهری به گروه‌های آسیب‌پذیرتر جامعه مربوط است.

نوجوانان در ادامه پرسش‌های خود نشان دادند که دغدغه آنها تنها مسائل خدماتی نیست. یکی از پرسش‌ها درباره معرفی قهرمانان ورزشی و مفاخر کرمان بود؛ موضوعی که به هویت شهری و نقش مدیریت فرهنگی در ساختن الگو برای نسل جوان ارتباط دارد.

کرمان همواره مهد چهره‌های برجسته در حوزه‌های مختلف علمی، فرهنگی، هنری و ورزشی بوده است، اما انتقال این سرمایه اجتماعی به نسل جدید نیازمند برنامه‌ریزی است. شناخت قهرمانان بومی می‌تواند احساس تعلق نوجوانان به شهر را افزایش دهد و آنها را با ظرفیت‌های انسانی منطقه خود آشنا کند.

اما شاید یکی از بزرگ‌ترین مطالبات مطرح‌شده در این نشست، سؤال درباره چرایی اجرا نشدن مترو در کرمان بود؛ پرسشی که نشان داد حتی نوجوانان نیز مسائل کلان توسعه شهری را دنبال می‌کنند. حمل‌ونقل عمومی، کاهش ترافیک، آلودگی هوا و آینده توسعه شهری، موضوعاتی هستند که نسل جدید نیز نسبت به آنها حساس شده است.

اهمیت این نشست در این بود که نوجوانان نه صرفاً به عنوان مخاطب برنامه‌های شهری، بلکه به عنوان بخشی از جامعه شهری دیده شدند. مشارکت دادن نسل آینده در گفت‌وگوهای مدیریتی می‌تواند به تصمیم‌گیری‌هایی منجر شود که نیازهای واقعی‌تر شهروندان را منعکس می‌کند.

از سوی دیگر، چنین برنامه‌هایی می‌تواند بستری برای پرورش نسل جدیدی از خبرنگاران و مطالبه‌گران اجتماعی باشد. نوجوانی که یاد می‌گیرد سؤال بپرسد، مسئله را ببیند و درباره محیط پیرامون خود کنجکاو باشد، در آینده شهروندی فعال‌تر و مسئولانه‌تر خواهد بود.

تجربه بسیاری از شهرهای موفق جهان نشان می‌دهد که مدیریت شهری تنها با تصمیم‌های از بالا به پایین پیش نمی‌رود، بلکه نیازمند شنیدن تجربه زیسته شهروندان است. کودکان و نوجوانان نیز بخشی از همین تجربه شهری هستند و گاهی پرسش‌های آنان می‌تواند نقاطی را آشکار کند که در گزارش‌های رسمی کمتر دیده می‌شود.

نشست نوجوانان با شهردار کرمان را می‌توان فراتر از یک جلسه پرسش و پاسخ دانست؛ تجربه‌ای برای نزدیک کردن مدیریت شهری به نسلی که قرار است آینده شهر را بسازد. شاید مهم‌ترین پیام این دیدار آن بود که توسعه شهری فقط با ساخت پروژه‌های بزرگ معنا پیدا نمی‌کند، بلکه از شنیدن صداهای کوچک و توجه به دغدغه‌های روزمره شهروندان آغاز می‌شود.

کرمان آینده، شهری خواهد بود که امروز برای نسل نوجوان خود فرصت پرسیدن، نقد کردن و مشارکت کردن فراهم کند؛ نسلی که شاید نخستین مطالبه‌اش شستن یک سرسره پارک باشد، اما چند سال بعد درباره مسیر توسعه شهر تصمیم خواهد گرفت.

خبرنگار: زهرا اسکندری

انتهای خبر./