به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از همدان؛ برخی جاده‌ها فقط مسیر عبور نیستند، بلکه بخشی از هویت اقتصادی و اجتماعی یک منطقه محسوب می‌شوند. محور همدان ـ علیصدر نمونه‌ای از همین مسیرهاست؛ جاده‌ای که هر سال میزبان هزاران گردشگر داخلی و مسافرانی است که برای دیدن یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی کشور راهی کبودراهنگ می‌شوند، اما همین مسیر گردشگری سال‌هاست با یک چالش جدی یعنی ایمنی دست‌وپنجه نرم می‌کند.
غار علیصدر به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های طبیعی ایران، ظرفیت بالایی برای توسعه گردشگری همدان دارد. افزایش تعداد گردشگران به این منطقه می‌تواند به رونق کسب‌وکارهای محلی، اشتغال روستایی و تقویت اقتصاد منطقه کمک کند، اما تجربه سفر زمانی کامل می‌شود که مسیر دسترسی نیز استاندارد، ایمن و متناسب با حجم تردد باشد.
جاده‌ای که به مقصدی گردشگری منتهی می‌شود، در واقع بخشی از تجربه گردشگر است. مسیرهای ناایمن، پیچ‌های خطرناک، عرض محدود جاده و مشکلات هندسی راه می‌تواند تصویری منفی از مقصد ایجاد کند و حتی تصمیم برخی مسافران برای بازگشت دوباره را تحت تأثیر قرار دهد.
محور همدان ـ علیصدر در سال‌های گذشته یکی از مسیرهای پرحادثه استان همدان شناخته می‌شد. آمارهای مربوط به تصادفات این جاده نشان می‌دهد که مشکل تنها به یک نقطه خاص محدود نبوده، بلکه ترکیبی از عوامل مانند حجم بالای تردد، ویژگی‌های فنی مسیر، رفتار رانندگان و کمبود زیرساخت‌های مناسب در شکل‌گیری سوانح نقش داشته‌اند.
بر اساس آمار اعلام‌شده، تعداد جان‌باختگان این محور طی سال‌های اخیر کاهش یافته است؛ به‌گونه‌ای که تعداد فوتی‌ها از ۳۰ نفر در سال ۱۴۰۲ به ۹ نفر در سال ۱۴۰۴ رسیده است. این کاهش را می‌توان نتیجه مجموعه اقداماتی مانند کنترل سرعت، نصب تجهیزات نظارتی و افزایش حساسیت رانندگان نسبت به شرایط مسیر دانست.
اما کاهش آمار تصادفات نباید این تصور را ایجاد کند که مسئله به‌طور کامل حل شده است. تجهیزات کنترلی مانند دوربین و سرعت‌گیر، ابزارهای مدیریت خطر هستند، نه جایگزین توسعه زیرساخت. آنها می‌توانند رفتار راننده را اصلاح کنند، اما نمی‌توانند محدودیت عرض جاده، نبود مسیر رفت‌وبرگشت استاندارد یا مشکلات هندسی راه را برطرف کنند.
تجربه بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته در حوزه حمل‌ونقل نشان می‌دهد که ایمنی پایدار زمانی ایجاد می‌شود که سه عامل هم‌زمان مورد توجه قرار گیرد؛ طراحی مناسب جاده، کنترل رفتار کاربران و نگهداری مستمر. تمرکز صرف بر یکی از این عوامل، راه‌حل بلندمدت ایجاد نمی‌کند.
طرح چهارخطه کردن محور همدان ـ علیصدر با هدف رفع همین مشکلات آغاز شد؛ طرحی که انتظار می‌رفت با افزایش ظرفیت عبور، کاهش نقاط حادثه‌خیز و ایجاد شرایط ایمن‌تر، نقش مهمی در توسعه گردشگری منطقه ایفا کند. با این حال، کندی روند اجرا باعث شده بخش‌هایی از مسیر همچنان با شرایط گذشته فعالیت کند.
یکی از چالش‌های اصلی پروژه‌های بزرگراهی در کشور، تأمین منابع مالی و هماهنگی میان دستگاه‌های مختلف است. پروژه‌هایی که از نظر فنی اهمیت بالایی دارند، گاهی به دلیل محدودیت اعتبار، اختلاف میان دستگاه‌های اجرایی یا فرآیندهای اداری طولانی، با تأخیر مواجه می‌شوند.
برای تکمیل این طرح، اعتبار قابل توجهی مورد نیاز است؛ موضوعی که نشان می‌دهد توسعه زیرساخت حمل‌ونقل نیازمند نگاه بلندمدت و اولویت‌بندی دقیق است. جاده‌ای که به یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های گردشگری استان متصل می‌شود، تنها یک پروژه عمرانی نیست، بلکه بخشی از زنجیره اقتصادی منطقه به شمار می‌رود.
از سوی دیگر، اهمیت این مسیر فقط به گردشگران محدود نمی‌شود. روستاها و سکونتگاه‌های اطراف این محور نیز به کیفیت راه وابسته هستند. برای ساکنان محلی، جاده ایمن به معنای دسترسی بهتر به خدمات، کاهش زمان رفت‌وآمد و کاهش خطرات روزمره است.
یکی از نکات قابل توجه در مدیریت این محور، نقش پلیس راه در کاهش حوادث تا زمان تکمیل پروژه است. اقدامات کنترلی مانند محدودیت سرعت و نظارت هوشمند نشان داده‌اند که مدیریت رفتار رانندگان می‌تواند در کوتاه‌مدت اثرگذار باشد، اما استمرار این موفقیت نیازمند تکمیل اقدامات عمرانی است.
در حوزه گردشگری، توسعه مقصد بدون توسعه مسیر دسترسی امکان‌پذیر نیست. بسیاری از مناطق گردشگری موفق جهان، هم‌زمان با معرفی جاذبه‌های خود، روی حمل‌ونقل، تابلوهای راهنما، ایمنی مسیر و تجربه سفر سرمایه‌گذاری کرده‌اند.
همدان نیز برای تبدیل شدن به یک مقصد گردشگری رقابتی، نیازمند توجه هم‌زمان به همه حلقه‌های زنجیره سفر است. غار علیصدر، هگمتانه، طبیعت الوند و دیگر ظرفیت‌های استان زمانی می‌توانند اثر اقتصادی بیشتری ایجاد کنند که زیرساخت‌های پیرامونی آنها نیز توسعه یابد.
آینده محور علیصدر می‌تواند یکی از شاخص‌های مهم سنجش نگاه توسعه‌ای استان باشد. تکمیل یک جاده فقط پایان یک پروژه عمرانی نیست؛ بلکه می‌تواند آغاز دوره‌ای جدید برای گردشگری، اقتصاد محلی و افزایش کیفیت زندگی مردم منطقه باشد.
مسئله اصلی اکنون این است که آیا می‌توان فاصله میان اهمیت یک مقصد گردشگری ملی و کیفیت مسیر دسترسی به آن را کاهش داد؟ پاسخ این پرسش به سرعت عمل در تکمیل زیرساخت‌ها و تبدیل راهکارهای موقت ایمنی به راه‌حل‌های پایدار وابسته است.
خبرنگار: نازنین مولائی منظر
انتهای پیام./
نظر شما