به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، پدیدار شدن تمثال خموده‌ی سالخوردگی در افق آینده جامعه ایرانی آن هم با رشد شتابزده‌ای که حتی بسیاری از جوامع توسعه یافته را هم پشت سر گذاشته، شاید بیش از همه امید را نشانه رفته باشد. اگرچه دگردیسی در الگوهای زیستی یا بغرنج شدن روندهای درمانی هم از عواقب این کهولت جمعی می‌تواند باشد.
رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان آمارهایش تکان‌دهنده است. وقتی هفت برابر شدن هزینه‌های درمان در برابر افزایش دو تا دو نیم برابری دستمزدهای بازنشستگان را مقابلش می‌گذاریم، تذکارمان می‌دهد که در دو ماه اخیر رشد هزینه‌های دارو و درمان دویست تا سیصد درصد بوده است.
به نیت تلافی و تکافوی اوضاع سالمندی از وضع زادوولد می‌پرسیم. اما در آن جبهه هم افق فتح در چشم‌انداز آتیه میهن روشن نیست. چرا که به گفته فولادیان از سال ۹۰ تا امروز نرخ موالید هم با کاهش سی و هفت درصدی به سراشیب افول و خمودگی افتاده.
اما با همه این احوال رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان زیربار تحقق خمودگی و ناتوانی آینده ایران نمی‌رود و نسخه توانمندسازی سالمندان را به قصد پویایی و بارآوری و کارآمدی کشور روی دایره می‌ریزد.
در ادامه گفت‌وگوی ایسکانیوز با مجید فولادیان، رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور را بخوانید:
فولادیان در پاسخ به این پرسش که هفت برابر شدن هزینه‌های درمانی سالمندان و بازنشستگان در چند سال اخیر در برابر افزایش حداکثر دو تا دو و نیم برابری دستمزد آنان به بروز پدیده مرگ خودخواسته و توقف چرخه درمان می‌انجامد، گفت: در دانشگاه فردوسی پیمایشی درباره تمایل به اتانازی یا همان مرگ خودخواسته انجام دادیم و نتایج آن برای خودمان هم شگفت‌انگیز بود.
او با طرح اینکه متاسفانه بخش جدی از جامعه ایران در مواقع خاص، به این اقدام نگاه لزوما منفی ندارند، اضافه کرد: این در حالی است که در منابع دینی و فرهنگی ما این مساله به شدت مذموم شمرده می‌شود؛ پس این بحث در جامعه ما جدی شده و بخشی از آن هم به شرایط اجتماعی و اقتصادی بازمی‌گردد.
رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان در خصوص آمار دقیق افزایش هزینه‌های درمانی بازنشستگان، گفت: درآمد بازنشستگان حدودا دو برابر شده، اما هزینه‌های درمان بیش از هفت برابر رشد داشته و فقط در همین دو ماه گذشته، دارو و درمان رشد چند صد درصدی، یعنی دویست تا سیصد درصد، را تجربه کرده است.
وی در تشریح دلیل این وضعیت اظهار کرد: سالمندان به دلیل سن‌شان طبیعتا بیشتر با بیماری درگیر می‌شوند و هزینه‌های دارو و درمانشان به شکل جدی افزایش می‌یابد؛ از سوی دیگر، سالمندان ایرانی بر حسب نگاهی تاریخی و فرهنگی می‌خواهند با عزت زندگی کنند و مایل نیستند این هزینه‌ها، بقیه هزینه‌های جاری زندگی خانواده را به مخاطره بیندازد. برای همین ممکن است بخواهند فرایند درمانشان را متوقف کنند.
او با تاکید بر اینکه این جریان امروز آغاز نشده و سال‌هاست در ایران شکل گرفته و به طور جدی ممکن است شدت پیدا کند، گفت: این اقدام در مواقع خاص رخ می‌دهد؛ یعنی زمانی که فرد می‌داند درمانش لزوما نتیجه نمی‌دهد، نه اینکه در وضعیت خوبی باشد و بخواهد چنین کاری کند. یعنی اگر بیماری لاعلاجی داشته باشد شاید به این کار فکر کند.
فولادیان در واکنش به اینکه هزینه‌های سرسام‌آور درمان مانع ادامه چرخه درمان سالمندان می‌شود، اظهار کرد: یکی از عوامل می‌تواند هزینه‌های درمانی باشد و این متغیر بسیار مهمی است، اما عوامل پیچیده‌تر از این است؛ سختی زیست و مسائل دیگر هم موثرند. در سوئیس نیز ممکن است فردی ثروتمند بخواهد چنین اقدامی انجام دهد؛ پس تنها هزینه درمان نیست، هرچند هزینه درمان متغیری مهم است.
افق ۱۴۳۰؛ کهنسال اما نه خموده و ناتوان
وی در پاسخ به پرسشی درباره رسیدن جمعیت سالمند کشور به بیست و شش تا سی و سه درصد تا سال ۱۴۳۰ و نگرانی از سالخوردگی، خمودگی و ناتوانی جامعه ایرانی، گفت: تحقق این عدد بالای سی درصد است و به نظر من بیش از سی درصد جامعه ما سالمند خواهند شد، اما ناتوانی و خمودگی جامعه را قبول ندارم.
او با طرح اینکه واژه کهنسال را می‌پذیرم اما خموده و ناتوان را نه، اضافه کرد: این دست خود ماست که چه کنیم؛ ما در دبیرخانه شورای ملی سالمندان جمعیت هدف‌مان تنها سالمندان نیست، بلکه یکی از گروه‌های هدف ما افراد حدود چهل و پنج تا پنجاه ساله‌اند؛ یعنی همان‌هایی که قرار است افق ۱۴۳۰ را شکل دهند.
رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان با بیان اینکه به این افراد در معرض سالمندی باید آموزش دهیم که چگونه زندگی کنند و چگونه مصرف کنند، گفت: اگر سبک زندگی این افراد اصلاح شود، همان تجربه‌ای محقق می‌شود که امروز ژاپن دارد.
او در تشریح تجربه ژاپن اظهار کرد: امروز ژاپن چند صد هزار نفر از مردمش را در سنین بالا و چند هزار نفر را بالای یکصد سال سن دارد و دلیل آن، سبک زندگی متفاوت آنان است؛ همین موضوع باعث شده سالمندی سالم در آنجا محقق شود و نمی‌توان واژه خموده را در ژاپن به کار برد، چراکه سالمند نود و چند ساله آنجا راحت کار می‌کند.
وی با انتقاد از اینکه در جامعه ما پس از بازنشستگی، افراد به صورت سیستماتیک حذف می‌شوند، گفت: باید از الگوهای جهانی استفاده کنیم و مراقب باشیم افق ۱۴۳۰ آن چیزی که شما گفتید نشود؛ جامعه ما قطعا بیش از سی درصد سالخورده خواهد بود، اما باید جامعه‌ای سالخورده، پویا، فعال و با انگیزه باشد و این واقعا شدنی است، به شرط آنکه از امروز برنامه‌ریزی کنیم.
فرزندآوری؛ سیاستی که نباید به دام شعار بیفتد
فولادیان در پاسخ به اینکه آیا متولیان حوزه سالمندی می‌توانند در طرح جوانی جمعیت مشارکت کنند و مانع شتاب سالمندی شوند، گفت: یکی از چیزهایی که درصد سالمندی جامعه را کاهش می‌دهد، رشد موالید است، زیرا در آن صورت سهم سالمندان در جمعیت کم می‌شود.
او با طرح اینکه آمارها به‌ویژه آمار موالید امسال نشان می‌دهد ما با سرعت زیادی مواجهیم، اضافه کرد: از سال نود تا امروز، سی و هفت درصد میزان موالید کاهش یافته و امسال هم نسبت به سال گذشته کاهش معناداری داشتیم؛ نرخ باروری کل جامعه پایین می‌آید و این وضعیت کشور ماست.
وی با بیان تحلیلی جامعه‌شناختی، گفت: اگر امید به آینده را در جامعه ایران افزایش ندهیم و ابهامی که امروز وجود دارد و پرسش چه خواهد شد را برطرف نکنیم، و جامعه را به سمت شفافیت، آینده روشن، کاهش تورم و عبور از بحران اقتصادی نبریم، نمی‌توانیم با شعار و دعوت، مردم را به فرزندآوری فرابخوانیم.
رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان در ادامه افزود: همان‌طور که دیدیم، سیاست‌هایی نظیر پرداخت وام لزوما موفق نبود، چون در این سال‌ها میزان فرزندآوری در کشور علی رغم آن قانون کاهش یافته است؛ بنابراین باید خیلی سریع سیاست‌های خود را تغییر دهیم و به شکل جدی طرحی نو دراندازیم.
مهاجرت؛ تهدیدی که می‌تواند فرصت شود
فولادیان در واکنش به احتمال دگردیسی اجتماعی در ایران به علت افزایش نرخ موالید اتباع بیگانه در کشور، اظهار کرد: ممکن است این اتفاق بیفتد؛ نقطه ضعف ما این است که الگو و سیاست درست، منسجم و اجرایی در قبال مهاجران بیگانه نداریم.
او با طرح اینکه باید ورود مهاجران به ایران را ساماندهی کنیم، اضافه کرد: همان کاری که همه جای دنیا انجام می‌شود؛ در آلمان مشخص است که مهاجر پس از چند سال با چه برنامه‌ای می‌تواند اقامت و در نهایت شناسنامه آن کشور را دریافت کند، اما ما سیاست‌های مبهمی در حوزه مهاجرت داریم.
وی با بیان اینکه مهاجران زیادی در ایران داریم که پنجاه، شصت یا هفتاد سال پیش مهاجرت کرده‌اند، اینجا فرزند و نوه آورده‌اند و هنوز هیچ‌کدام شناسنامه ندارند، در حالی که ایرانی شده‌اند، گفت: اگر سیاست‌های خود را در سه حوزه سیاست‌گذاری مهاجرت تعدیل کنیم، می‌توانیم این تهدید را به فرصت تبدیل کنیم.
او در پایان با تاکید بر اینکه حوزه مهاجرت تخصص او نیست و این نگاه شخصی است، گفت: سیاست‌گذاران این حوزه باید ورود کنند و از آنان بپرسید که چه کارهایی انجام می‌دهند و چه برنامه‌ای دارند.
انتهای پیام/
نظر شما