به گزارش خبرنگار ایسکانیوز از تهران؛ به نقل از روابط عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، سالن شیخبهایی، اینبار فقط یک محل برگزاری مراسم نبود؛ به صحنهای برای ترسیم آینده آموزش کشور تبدیل شد. جایی که دانشآموز، معلم، دانشگاه و فناوری در یک قاب مشترک ایستادند تا درباره «تولید محتوا» نه بهعنوان یک فعالیت جانبی، بلکه بهمثابه یک مأموریت ملی گفتوگو کنند.
بزرگترین جشنواره ملی تولید محتوای «نسیم دانایی و توانایی» به همت معاونت علوم تربیتی و مهارتی دانشگاه آزاد اسلامی و با مشارکت دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب برگزار شد؛ رویدادی که از سطح یک جشنواره رقابتی فراتر رفت و به بستری برای بازتعریف نسبت مدرسه با فناوری و دانشگاه با نظام تعلیم و تربیت بدل شد.
در این آیین، چهرههای اثرگذار حوزه آموزش حضور داشتند؛ از جمله علیرضا لادن مقدم، علیرضا فیروزفر رئیس دانشگاه آزاد اسلامی استان تهران، سید یعقوب زراعتکیش رئیس واحد تهران غرب، رضا زینیوند مدیرکل مدارس غیردولتی وزارت آموزش و پرورش، فاطمه حمیدیفرد معاون تحول و تعالی مدارس سما، حوریه یحیایی رئیس مرکز تربیت اسلامی کودک (تاک) و دبیر جشنواره و رسول اسکندری معاون امور مدارس سما استان تهران.
زراعتکیش در آغاز مراسم، با نگاهی تحلیلی و صریح، از یک خلأ مزمن سخن گفت؛ کمتوجهی به تولید محتوای آموزشی متناسب با تحولات عصر دیجیتال. او تصریح کرد که دانشآموزان بهسرعت در فضای مجازی پیش رفتهاند، اما ساختارهای آموزشی همگام با این شتاب تحول نیافتهاند. از نگاه او، اگر مدرسه نتواند روایتگر اصلی آموزش در زیستبوم دیجیتال باشد، دیگران این نقش را بر عهده خواهند گرفت.
وی پیوند دانشگاه و مدرسه را راهبردیترین پاسخ به این چالش دانست و بر توسعه آموزش دیجیتال، بهرهگیری هوشمندانه از هوش مصنوعی و توجه به سلامت روان دانشآموزان تأکید کرد. در میان همه این محورها، «ایجاد امید» را بهعنوان مأموریتی بنیادین برجسته ساخت؛ امیدی که موتور محرک یادگیری و خلاقیت است.
فیروزفر در ادامه، با تفکیک دقیق میان دو مفهوم «دانایی» و «توانایی»، سطح بحث را از توصیف به تحلیل ارتقا داد. او دانایی را گام نخست دانست، اما تأکید کرد آنچه آیندهساز است، تبدیل دانش به مهارت و مهارت به کنش اثربخش است.
به باور او، توانایی حاصل تمرین، ممارست، پشتکار و آمادگی ذهنی و جسمی است. او پیشنهاد «آموزش معکوس» را بهعنوان مدلی عملی برای این گذار مطرح کرد؛ الگویی که در آن محتوا پیش از کلاس در اختیار دانشآموز قرار میگیرد و زمان کلاس به تحلیل، گفتوگو و حل مسئله اختصاص مییابد. در چنین مدلی، کلاس درس به آزمایشگاه اندیشه تبدیل میشود، نه صرفاً محل انتقال اطلاعات.
یکی از مهمترین بخشهای این رویداد، اعلام اجرای طرح جامع آموزش هوش مصنوعی در مدارس سما استان تهران بود. اسکندری با تأکید بر ضرورت همگامی نظام تعلیم و تربیت با تحولات فناورانه، این طرح را گامی راهبردی در آمادهسازی دانشآموزان برای زیستن در جهان هوشمند دانست.
او تصریح کرد که ممکن است همه دانشآموزان برنامهنویس نشوند، اما همگی در زیستبوم هوش مصنوعی زندگی خواهند کرد. این طرح دانشآموزان پایه سوم ابتدایی تا دوازدهم را دربر میگیرد و همزمان دورههای توانمندسازی برای معلمان، کادر اجرایی و خانوادهها نیز طراحی شده است؛ رویکردی جامع که آموزش فناوری را به یک فرهنگ سازمانی تبدیل میکند، نه یک مهارت مقطعی.
حمیدیفرد در سخنان خود، تولید محتوا را نه صرفاً یک فعالیت رسانهای، بلکه یک مسئولیت اجتماعی دانست. او با اشاره به نقش فضای مجازی در شکلگیری هویت نسل جدید، بر ضرورت هدایت آگاهانه این فضا تأکید کرد و تولید محتوای بومی مبتنی بر ارزشهای فرهنگی را سپری در برابر چالشهای هویتی برشمرد.
به گفته وی، محتوای ماندگار محصول تلفیق سه عنصر کلیدی است: دانایی، خلاقیت و فناوری. او بر استفاده هدفمند از هوش مصنوعی و فناوریهای آموزشی برای ارتقای کیفیت یادگیری تأکید کرد و از فعالان حوزه آموزش خواست با نوآوری و نگاه مسئلهمحور، سهم خود را در آیندهسازی کشور ایفا کنند.
یحیایی، دبیر جشنواره، با ارائه گزارشی آماری، ابعاد این رویداد را ملموستر کرد. دریافت ۴۳۷ اثر در محورهای آموزش و تربیت و سلامت و امنیت روان و پذیرش ۲۸۲ اثر پس از داوری دو مرحلهای، نشان از استقبال گسترده جامعه آموزشی داشت.
تنوع قالبها – از ویدئو و فیلم کوتاه تا پادکست، بازی، انیمیشن، اپلیکیشن، موشنگرافیک و تولیدات مبتنی بر هوش مصنوعی – گویای آن است که نسل جدید، زبانهای متنوعی برای بیان ایدههای خود یافته است. مشارکت دانشآموزان، معلمان، مدیران مدارس، استادان دانشگاه و حتی کودکان پیشدبستانی، این جشنواره را به میدان همافزایی واقعی مدرسه و دانشگاه بدل کرد.
در کنار بخشهای رسمی، اجرای نقالی از شاهنامه اثر ابوالقاسم فردوسی و سرودهای دانشآموزی، پیوندی نمادین میان میراث فرهنگی و فناوریهای نوین ایجاد کرد؛ گویی روایت فردوسی در کنار هوش مصنوعی، یک پیام مشترک داشت: هویت، زمانی ماندگار است که با خلاقیت و نوآوری همراه شود.
آیین پایانی با تقدیر از برگزیدگان همراه بود؛ اما دستاورد اصلی این رویداد، شکلگیری یک گفتمان نو در عرصه آموزش است. گفتمانی که مدرسه را از مصرفکننده محتوا به تولیدکننده اثرگذار ارتقا میدهد، دانشآموز را به کنشگر فعال یادگیری بدل میکند و دانشگاه را در متن تحولات تربیتی قرار میدهد.
«نسیم دانایی و توانایی» تنها یک جشنواره نبود؛ روایتی بود از آیندهای که در آن دانایی کافی نیست، بلکه توانایی شرط بقا و پیشرفت است. آیندهای که در آن آموزش، خلاقیت و فناوری در کنار هم، نسلی امیدآفرین و مسئلهحلکن تربیت میکنند.
نظر شما