به گزارش گروه دانشگاه ایسکانیوز، عبدالحسین خسروپناه امروز در اختتامیه جشنواره ملی برهان که در دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد، با اشاره به برگزاری جشنواره و برنامههای مرتبط با کرسیهای آزاداندیشی، از معاون فرهنگی وزیر علوم و مدیران این وزارتخانه برای طراحی و اجرای این برنامهها قدردانی کرد و افزود: معاون فرهنگی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و مدیران این معاونت برای این جشنواره ساعتها فکر کردهاند و یک فناوری نو و ابتکاری را طراحی کردهاند که امیدوارم این جشنواره با موفقیت برگزار شود.
خسروپناه همچنین از سیدمحمود آقامیری، رئیس دانشگاه شهید بهشتی، برای در اختیار قرار دادن امکانات این دانشگاه در حوزههای مختلف تشکر کرد و ادامه داد: دکتر آقامیری همیشه سالن و امکانات دانشگاه را در همه حوزههای مختلف در اختیار میگذارند و خودشان نیز چون شخصیتی دانشمند و فرهنگی هستند، دغدغه این مسائل را دارند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به برگزاری نشستهایی در حوزه کوانتوم و سایر موضوعات علمی در دانشگاه شهید بهشتی، اظهار کرد: ما بارها در شورا به ایشان زحمت دادهایم و نشستهایی در حوزه کوانتوم و حوزههای دیگر برگزار کردهایم که همیشه در این زمینه همکاری کردهاند.
وی با قدردانی از دانشجویانی که در مناظرهها، گفتوگوها و کرسیهای آزاداندیشی شرکت کردهاند، گفت: از دانشجویانی که در این مناظرهها، گفتوگوها و کرسیهای آزاداندیشی شرکت کردند، تشکر مضاعف دارم.
خسروپناه با بیان اینکه دانشجویان باید امکان نقد تصمیمات شورای عالی انقلاب فرهنگی را داشته باشند، تصریح کرد: اجازه میدهم دانشجویان در یک جلسه با مدیریت خودشان و با حضور اعضای شورا بیایند و هر نقدی که دارند، مطرح کنند. تعارف هم نمیکنم؛ از همین ساعت آمادهام که به من خبر بدهند و خودم نیز در این جلسه شرکت میکنم و از اعضای شورا، بهویژه اعضای حقیقی، میخواهم در این جلسه حضور پیدا کنند.
وی ادامه داد: قرار نیست صرفاً بیاییم و به نقدهای شما پاسخ بدهیم. من معتقدم مسئولان بیش از آنکه به فکر پاسخ دادن باشند، باید یاد بگیرند گوش بدهند. شرط استمرار کرسیهای آزاداندیشی، گوش دادن مسئولان است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی تأکید کرد: همه ما تا زمانی که لباس مسئولیت بر تن داریم، باید آماده باشیم و بشنویم. ممکن است بعضی از نقدها را نپذیریم، اما باید آنها را بشنویم. این نقدها میتواند ما مسئولان را تربیت کند، حوصله ما را بالا ببرد و باعث شود درباره اندیشهها و کارهایی که باید انجام دهیم، تأمل و فکر بیشتری داشته باشیم.
خسروپناه درباره روند تدوین مصوبات و اسناد شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز گفت: در شورای عالی انقلاب فرهنگی، حداقل در سه سالی که من مسئولیت داشتهام ــ چون پیش از آن عضو شورا یا دبیر شورا نبودم ــ میتوانم صادقانه عرض کنم که هیچ پیشنهادی، هیچ ماده واحده و هیچ سندی در حوزه علم یا فرهنگ وارد شورا و صحن شورا نشد، مگر اینکه صدها نفر و گاه هزاران نفر از صاحبنظران درباره آن موضوع نظر داده و در تهیه آن متن مشارکت کرده باشند.
وی افزود: در عین حال، متنهای تهیهشده را دوباره در معرض نقد قرار دادهایم و اکنون نیز وظیفه داریم این نقدها را انجام دهیم. گرچه ما در حال حاضر زیست دانشجویی نداریم، خدا را شاکریم که همیشه دانشجوییم، همیشه طلبهایم و همیشه میخواهیم یاد بگیریم، اما حتماً محتاج فرمایشات و بیانات عزیزانی هستیم که اکنون در زیست دانشجویی به سر میبرند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به مبانی قرآنی و دینی کرسیهای آزاداندیشی، اظهار کرد: کرسی آزاداندیشی چند مبنای قرآنی دارد. در قرآن کریم آمده است: وَلَا تَقْفُ مَا لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ کُلُّ أُولَٰئِکَ کَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا. این آیه در سوره اسراء، مبنایی برای استقلال فکری است.
وی ادامه داد: در بیان امیرالمؤمنین(ع) نیز آمده است که پیامبران آمدند تا دفینههای عقول را برانگیزند؛ یعنی این دفینههای عقلایی که دفن شدهاند باید ظاهر و آشکار شوند و از این دفینه جان بیرون بیاید و گفته شود. آزادی اندیشه زمانی محقق میشود که اندیشه به بیان درآید.
خسروپناه با اشاره به این بیان امیرالمؤمنین(ع) که لا تکن عبد غیرک وقد جعلک الله حراً، گفت: اینها مبانی مهمی برای آزادی اندیشه و آزاداندیشی هستند. امام شهید نیز در سال ۱۳۸۱ بر شکلگیری و تقویت کرسیهای آزاداندیشی تأکید داشتند.
وی با اشاره به مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در این زمینه افزود: در شورای عالی انقلاب فرهنگی دو کار در این حوزه مصوب شده که پیش از من به تصویب رسیده بود و در سالهایی نیز انصافاً اجرای موفقی داشته است. یکی کرسیهای نظریهپردازی است که مخصوص استادان است و اکنون در دانشگاهها اجرا میشود و بسیار مفید و مؤثر است؛ استادان و نظریهپردازان دانشگاهی در این کرسیها ارائه نظر میکنند.
وی ادامه داد: دیگری کرسیهای آزاداندیشی دانشجویی است که به نظر من بسیار، بسیار جا دارد که آن را جدی بگیریم.
خسروپناه در ادامه چهار آسیب و چالش پیش روی آزاداندیشی در دانشگاهها را تشریح کرد و گفت: در پایان میخواهم چهار آسیبشناسی و چالش آزاداندیشی در دانشگاه را مطرح کنم. اگر به نظر شما این چهار مانع وجود دارد، باید همه ما تلاش کنیم این چهار چالش و مانع رفع شود.
وی نخستین مانع را موانع مدیریتی و محافظهکاری سازمانی دانست و اظهار کرد: یکی از موانع، موانع مدیریتی و محافظهکاری سازمانی است. وقتی جمعی از دانشجویان میخواهند در دانشگاهی یک کرسی آزاداندیشی تشکیل دهند، برخی و نه همه مدیران دانشگاه دچار محافظهکاری میشوند و اجازه برگزاری آن را نمیدهند. این مسئله بسیار خطرناک است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی تأکید کرد: باید اجازه داد دانشجو هر نقدی که دارد، البته با رعایت اخلاق و منطق، ارائه کند.
وی دومین مانع را امنیتینگری افراطی عنوان کرد و افزود: مانع دوم، مانع روانیِ امنیتینگری افراطی است که بعضاً وجود دارد. گفته میشود اگر حرف بزنیم، مسائل امنیتی پیش میآید و فلان مسئله ایجاد میشود. به نظر من این مانع نیز با ارتباط مستقیم حراستهای دانشگاه با دانشجویان میتواند برطرف شود.
خسروپناه سومین مانع را ضعف مهارت و فرهنگ گفتوگو دانست و گفت: سومین مانع، موانع مهارتی و ضعف فرهنگ گفتوگو است. گاهی اوقات تا میخواهیم گفتوگو کنیم، موضوع به دعوا و اختلاف تبدیل میشود. این مسئله چگونه رفع میشود؟ همین جشنوارهها، تمرینها و ممارستها میتواند این مشکل را رفع کند.
وی در تشریح چهارمین مانع، اظهار کرد: به نظر من مانع چهارم که بسیار مهم است، عدم استقبال حکمرانان از استماع نکات انتقادی دانشجویان است. مسئولان باید آمادگی داشته باشند مطالب دانشجویان را گوش کنند، استماع کنند و این نقدها را بشنوند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی خاطرنشان کرد: اگر مسئولان نقدهای دانشجویان را بشنوند، قطعاً در حکمرانی آنها توفیقاتی حاصل خواهد شد.
انتهای پیام/
نظر شما