به گزارش خبرنگار علم و فناوری ایسکانیوز؛ تحلیل STAT از هزینه‌کردهای مؤسسه ملی سلامت آمریکا (NIH) نشان می‌دهد این نهاد در سال مالی ۲۰۲۶ که روز چهارشنبه به پایان رسید، همچنان اعطای گرنت‌های مرتبط با نابرابری‌های سلامت، نژاد و قومیت را کاهش داده است، اما در پیشبرد دیگر اولویت‌های دولت دونالد ترامپ، از جمله توزیع متوازن‌تر بودجه در سراسر کشور و افزایش حمایت از دانشمندان در ابتدای مسیر حرفه‌ای، پیشرفت چندانی نداشته است.
این مؤسسه که مشابه سال گذشته، پس از شروعی کُند، تمام بودجه حدود ۳۴ میلیارد دلاری خود برای گرنت‌های خارجی را هزینه کرد، شیوه‌ای که برای این کار به کار گرفت، موجب ایجاد عدم اطمینان عمیقی در میان پژوهشگران شده است. پژوهشگران در یک نظرسنجی و همچنین در مصاحبه‌ها گفتند تأخیر در روند بررسی گرنت‌ها سرعت فعالیت‌های پژوهشی آنها را کاهش داده و پیشنهاد دادن و انجام دادن پژوهش‌های نوآورانه و اثرگذاری را که NIH اساساً برای حمایت از آنها ایجاد شده است، دشوار کرده است.
در مجموع، این نهاد حدود ۵۸ هزار پروژه را تأمین مالی کرد؛ رقمی که اندکی کمتر از ۶۱ هزار پروژه تأمین مالی‌شده در سال مالی ۲۰۲۵ است و به‌مراتب پایین‌تر از حدود ۶۳ هزار و ۷۰۰ گرنتی است که در سال‌های پیش از آغاز دومین دولت ترامپ، هر سال اعطا می‌شد.
البته این تعداد ممکن است در هفته‌های آینده تا حدی افزایش یابد، زیرا در ثبت اطلاعات در پایگاه داده گرنت‌های NIH تأخیر وجود دارد. با این حال، کاهش تعداد گرنت‌ها احتمالاً می‌تواند ناشی از فشار کاخ سفید برای تأمین کامل تعداد بیشتری از گرنت‌های چندساله از پیش باشد؛ اقدامی که باعث شد منابع مالی کمتری برای صدور گرنت‌های جدید در دسترس باقی بماند.
این ۶ نمودار نشان می‌دهند بودجه پژوهشی NIH در دوران ترامپ چگونه تغییر کرده است
کارشناسان می‌گویند اگرچه بودجه کلی مؤسسه ملی سلامت نشان می‌دهد تغییر چندانی در وضعیت این نهاد و دریافت‌کنندگان گرنت‌های آن رخ نداده، این ارقام کلی، اختلالات عمیق‌تری را پنهان می‌کنند.
مؤسسه ملی سلامت آمریکا (NIH) بودجه‌ای ۴۷.۵ میلیارد دلاری دارد. بیش از ۸۰ درصد این بودجه در قالب گرنت در اختیار پژوهشگران قرار می‌گیرد تا به پرسش‌های مهم زیست‌پزشکی پاسخ دهند. این گرنت‌ها طی دهه‌های گذشته به دانشمندان کمک کرده‌اند ژنوم انسان را رمزگشایی کنند، ویروس فلج اطفال را در آمریکا ریشه‌کن کنند و ایدز را از یک بیماری مرگبار به بیماری‌ای قابل کنترل و قابل زندگی تبدیل کنند.
کارشناسان می‌گویند این نوع پژوهش‌های بنیادین با دولتی روبه‌رو شده‌اند که تأمین مالی را به تأخیر انداخته و میلیاردها دلار از بودجه پژوهشی را به مسیرهای دیگری هدایت کرده است؛ موضوعی که برای پژوهشگران و بیماران به آشفتگی منجر شده است. مقام‌های دولت ترامپ می‌گویند شیوه‌های فعلی دولت برای پیشبرد اهداف NIH انجام می‌شود.
امیلی هیلیارد، سخنگوی وزارت بهداشت و خدمات انسانی آمریکا، که NIH زیرمجموعه آن است، در ایمیلی که در ماه اوت ارسال کرد، نوشت: NIH متعهد به مدیریت مسئولانه منابع مالیات‌دهندگان و پیشبرد پژوهش‌های دقیق و با تأثیرگذاری بالا است که پیامدهای سلامت را برای مردم آمریکا بهبود می‌بخشد.
براساس گزارش‌های اخیر، ممکن است نظارت سیاسی بر نحوه توزیع این منابع نیز بیشتر شود. فعلاً پرونده‌های قضایی باعث بازگرداندن برخی بودجه‌ها شده‌اند و کنگره نیز در چندین لایحه بودجه متوالی، این منابع مالی را حفظ کرده است. با این حال، برای دانشمندانی که مجبور شده‌اند آزمایش‌های حساس به زمان خود را کنار بگذارند یا شاهد تعطیلی آزمایشگاه‌هایشان بوده‌اند، این ارقام کلی تمام داستان را روایت نمی‌کنند.
در ادامه، شش نمودار ارائه شده‌اند که برخی از آثار کمتر دیده شده تغییرات در تأمین مالی پژوهش در NIH را نشان می‌دهند.
ترامپ خواستار کاهش ۴۱ درصدی بودجه NIH در سال ۲۰۲۶ بود؛ کنگره بودجه معمول را تصویب کرد
اعداد پشت اعداد
پس از آنکه کنگره بودجه‌ای را تصویب می‌کند، NIH باید این منابع را متعهد کند؛ یعنی آنها را از طریق گرنت‌ها به پروژه‌های مشخص اختصاص دهد. این گرنت‌ها معمولاً در طول سال با نرخ نسبتاً ثابتی توزیع می‌شوند. اما از زمان آغاز ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۵، این روند به‌شدت کند شده است.
در سال مالی ۲۰۲۵، NIH در مقایسه با میانگین سرعت اعطای گرنت در سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴، حدود ۴۴ روز عقب بود. این فاصله تا اوایل ژوئیه ۲۰۲۶ به ۴۲ روز رسیده بود.
اعطای گرنت‌های پژوهشی NIH در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ کندتر شد. این نمودار میزان عقب‌ماندگی NIH از روند معمول اعطای کمک‌هزینه‌های پژوهشی را در طول سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ نشان می‌دهد.
هدر پیرس، که روند تعهدات مالی NIH را برای انجمن کالج‌های پزشکی آمریکا پیگیری می‌کند، گفت تا ماه ژوئیه، یعنی در حالی که سه‌چهارم سال مالی گذشته بود، NIH تقریباً نیمی از بودجه خود را متعهد کرده بود و هنوز میلیاردها دلار از منابع باقی مانده بود.
جنیفر ترویر، مدیر پیشین عملیات برون‌دانشگاهی در مؤسسه ملی تحقیقات ژنوم انسانی NIH، که تا پایان سال ۲۰۲۵ بر میلیاردها دلار گرنت اعطاشده نظارت داشت و سپس از سمت خود استعفا کرد، برخی دلایل این تأخیرها را برشمرد.
ترویر می‌گوید گرنت‌ها پس از طی فرآیند داوری همتا و آماده‌سازی توسط کارکنان NIH برای تأمین مالی، از چندین «وضعیت» مختلف عبور می‌کنند؛ اما اکنون مرحله دیگری به این روند اضافه شده که او آن را یک «سیاه‌چاله» می‌نامد.
ترویر می‌گوید: یک وضعیتی وجود دارد به نام وضعیت ۱۹ که حتی من، با وجود اینکه مدیر بودم، تا زمانی که کارها شروع به گیرکردن نکرده بودند، نمی‌دانستم وجود دارد؛ چون گرنت‌ها قبلاً برای چند دقیقه از این مرحله عبور می‌کردند.
او می‌گوید برخی گرنت‌هایی که خودش آنها را امضا کرده بود، صادر می‌شدند اما بعد متوقف و از سوی وزارت بهداشت و خدمات انسانی، دفتر مدیریت و بودجه یا کاخ سفید به‌عنوان موارد «غیرقابل قبول» علامت‌گذاری می‌شدند.
ترویر می‌گوید در ابتدا، این وزارتخانه بهره‌وری دولت (DOGE) بود که گرنت‌ها را علامت‌گذاری می‌کرد، «اما بعد آنها کنار رفتند و در عین حال، سیستم‌های دیگری برای انجام همان کار ایجاد شده بود.»
به گفته او، کارکنانی که پیش‌تر مسئول پردازش گرنت‌ها بودند نیز از این فرآیند کنار رفته‌اند. مؤسسه محل فعالیت او تعداد متخصصان مدیریت گرنت خود را از ۱۱ نفر، به‌علاوه دو دستیار، به تنها سه متخصص کاهش داده است.
تلاش‌ها برای کاهش تعداد کارکنان و توقف استخدام نیروهای جدید، کمبود نیروی انسانی را تشدید کرده و در نتیجه تأمین مالی را بیش از پیش به تأخیر انداخته است.
او می‌گوید: ما نیروی انسانی و زمان کافی برای اینکه گرنت‌ها را صادر کنیم نداشتیم.
وقتی زمان تأمین مالی اهمیت دارد
تأخیرها حتی بر گرنت‌هایی که قبلاً اعطا شده بودند نیز تأثیر گذاشته‌اند. علت این است که بسیاری از گرنت‌های بلندمدت NIH برای چند سال اعطا می‌شوند و منابع مالی آنها به‌صورت سالانه پرداخت می‌شود.
این گرنت‌ها نه‌تنها هزینه فعالیت‌های آزمایشگاهی را تأمین می‌کنند، بلکه حقوق کارکنان و هزینه‌های درمانی در کارآزمایی‌های بالینی را نیز پوشش می‌دهند. دانشمندان برای حفظ ثبات پروژه‌های خود به تداوم این منابع وابسته‌اند. به همین دلیل، پیش از روی کار آمدن دولت فعلی، تمدید این گرنت‌ها معمولاً یک هفته زودتر انجام می‌شد تا وقفه‌ای در تأمین مالی ایجاد نشود.
تمدید کمک‌هزینه‌های NIH قبلاً زودتر اعلام می‌شد؛ اما در سال ۲۰۲۵ اعلام آنها با تأخیر آغاز شد.
NIH که پیش‌تر تمدید گرنت‌های پژوهشی را معمولاً پیش از آغاز دوره بودجه اعلام می‌کرد، از سال ۲۰۲۵ با تأخیر در اعلام این تمدیدها مواجه شده است.
اما در دو سال گذشته، تمدید گرنت‌ها به‌طور منظم ۹۰ روز یا بیشتر به تأخیر افتاده است؛ این اتفاق چهار تا شش برابر بیشتر از چهار سال قبل رخ داده است. این میزان در سال مالی ۲۰۲۵، ۳.۹ درصد و در سال مالی ۲۰۲۶، ۲.۷ درصد بوده است؛ در حالی که در سال‌های مالی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ تنها ۰.۷ درصد بود.
رایان گوتن‌کونست، استاد و رئیس گروه زیست‌شناسی مولکولی و سلولی دانشگاه آریزونا، می‌گوید زمانی که تمدید گرنت او با تأخیر مواجه شد، شروع کرده بود به برنامه‌ریزی برای اینکه «در صورت نیاز، چه کسانی را باید اخراج کنم.
خوشبختانه، به گفته او، دانشگاه منابع مالی موقت در اختیارش قرار داد و گرنت دو ماه و نیم بعد تمدید شد.
اما همه پژوهشگرانی که با این تأخیرها مواجه شده‌اند چنین شانس و حمایتی نداشته‌اند.
گوتن‌کونست توضیح می‌دهد که پژوهشگران گاهی می‌توانند از دانشگاه خود منابع مالی موقت دریافت کنند تا پروژه‌های پژوهشی‌شان ادامه پیدا کند؛ زیرا پس از تمدید گرنت، این منابع می‌توانند بازپرداخت شوند. اما این حمایت مالی موقت معمولاً یک پنجره ۹۰ روزه دارد.
او می‌گوید: اگر این وضعیت بیشتر از ۹۰ روز طول بکشد، واقعاً بد است.
به گفته او، تأخیرهای طولانی در برخی موارد به از دست رفتن پژوهش‌ها، از بین رفتن فرصت‌های شغلی و افزایش تردید مؤسسات برای ارائه حمایت مالی موقت منجر شده است.
تمدید کمک‌هزینه‌های پژوهشی در حوزه‌های انتخابیه کنگره در سراسر آمریکا با تأخیر مواجه شده است؛ چه دموکرات باشند و چه جمهوری‌خواه. تعداد روزهای اضافی که تمدید کمک‌هزینه‌های هر حوزه انتخابیه کنگره اکنون در انتظار می‌ماند؛ مقایسه میانگین سال‌های مالی ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ با میانگین سال‌های مالی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴.
این تأخیرها در حدود یک‌سوم حوزه‌های انتخابیه کنگره آمریکا قابل اندازه‌گیری بوده و وابسته به گرایش سیاسی مناطق نیز نبوده است.
تمدید گرنت‌ها در حوزه‌های انتخابیه دموکرات‌نشین از این وضعیت که پیش‌تر به‌طور میانگین ۳.۴ روز زودتر انجام می‌شد، به ۸.۴ روز تأخیر رسیده است. در حوزه‌های جمهوری‌خواه‌نشین نیز تمدیدها از ۳.۸ روز زودتر به ۸ روز تأخیر رسیده‌اند.
این تأخیرهای گسترده ماهیتی نظام‌مند داشته‌اند و صرف‌نظر از محل فعالیت پژوهشگران، تحقیقات زیست‌پزشکی آمریکا را در مقیاسی وسیع تحت تأثیر قرار داده‌اند.
برندگان و بازندگان تأمین مالی
بخشی قابل توجه از منابع مالی پژوهش‌های علمی از طریق کمک‌های بشردوستانه تأمین می‌شود؛ حوزه‌ای که با نظارت اندکی روبه‌رو است. کارشناسان می‌گویند جفری اپستین از این واقعیت برای ایجاد ارتباط با دانشمندان و پاک‌کردن وجهه خود استفاده کرده بود.
برخی اختلالات، از جمله لغو گرنت‌ها و تغییر در انواع پژوهش‌هایی که تأمین مالی می‌شوند، باعث شده است منابع اختصاص‌یافته به تحقیقات مربوط به سلامت اقلیت‌های نژادی و قومی در سال ۲۰۲۵، بیش از یک میلیارد دلار کمتر از سال ۲۰۲۴ باشد؛ یعنی کاهشی ۲۹ درصدی.
در مقابل، پروژه‌های مرتبط با هوش مصنوعی و برخی حوزه‌های دیگر بودجه بیشتری دریافت کرده‌اند. حوزه یادگیری ماشین و هوش مصنوعی ۴۶۸ میلیون دلار افزایش بودجه داشته است و شبکه‌سازی و فناوری اطلاعات نیز ۳۶۸ میلیون دلار بیشتر دریافت کرده‌اند؛ این دو حوزه در میان پنج حوزه‌ای قرار دارند که بیشترین افزایش بودجه را داشته‌اند.
این تغییرات با اولویت‌های اعلام‌شده دولت همخوانی دارد. فرمان‌های اجرایی ترامپ به نهادهای دولتی دستور داده‌اند پژوهش‌های مربوط به تنوع، برابری و شمول (DEI) که از نظر دولت «افراطی» و «اتلاف‌گر» تلقی می‌شوند، پایان یابند. همچنین راهبرد یکپارچه تأمین مالی NIH که در اوت ۲۰۲۵ اعلام شد، پژوهش‌های مرتبط با هوش مصنوعی را به‌عنوان یک اولویت معرفی کرد.
کدام حوزه‌های پژوهشی بین سال‌های مالی ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ بودجه NIH را افزایش دادند و کدام حوزه‌ها با کاهش بودجه مواجه شدند؟
ترویر می‌گوید تغییر در تأمین مالی پژوهش تا حدی نتیجه کنترل از بالا به پایین بوده است؛ از جمله یک سیستم جدید که گرنت‌های دارای برخی واژه‌های نامطلوب را علامت‌گذاری می‌کرد.
براساس گزارشی که Nature منتشر کرده، این واژه‌ها شامل «تغییرات اقلیمی»، «DEI»، «جنسیت» و «تردید نسبت به واکسن» بوده‌اند.
ترویر می‌گوید حدود نیمی از گرنت‌هایی که در حال خروج از فرآیند اعطای بودجه بودند، مجبور شدند «مذاکره مجدد» شوند؛ به این معنا که مؤسسه، پژوهشگر اصلی و مدیر برنامه باید درباره استفاده از زبان جدید در عنوان، اهداف مشخص، چکیده و «هر چیزی که قرار بود به‌صورت عمومی منتشر شود» به توافق می‌رسیدند.
پژوهشگران نیز همین تجربه را از سوی خود توصیف کرده‌اند.
ماریانا استرن، استاد پزشکی پیشگیرانه و اورولوژی در دانشکده پزشکی کِک دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، مجبور شد گرنت‌ها، پژوهش‌ها و حتی نام مرکز پژوهشی خود را تغییر دهد. این مرکز پیش‌تر «مرکز برابری سلامت CaRE۲» نام داشت.
او می‌گوید: «حالا باید آن را مرکز سلامت CaRE۲ بنامیم» و واژه «برابری» را حذف کنیم.
برای برخی پژوهشگران، این تغییر در سیاست تأمین مالی به کاهش منابع و نیروی انسانی منجر شده است.
اسکارلت لین گومز، استاد اپیدمیولوژی و آمار زیستی در دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو، مدیریت «ثبت سرطان منطقه خلیج بزرگ» را بر عهده دارد؛ مرکزی که از مؤسسه ملی سرطان بودجه دریافت می‌کند.
بودجه این مرکز از ۵.۴ میلیون دلار در سال ۲۰۲۴ به ۴.۴ میلیون دلار در سال ۲۰۲۵ و سپس به ۳.۷ میلیون دلار در سال ۲۰۲۶ کاهش یافته است.
گومز می‌گوید: ما با کاهشی مواجه شدیم که کاملاً بی‌سابقه بود. تاکنون هرگز با چنین کاهشی در این ابعاد مواجه نشده بودیم؛ حتی به‌مراتب کمتر از این.
از حدود ۵۰ کارمند آزمایشگاه او، حدود هفت نفر در سال گذشته شغل خود را از دست دادند و انتظار می‌رود امسال پنج یا شش نفر دیگر نیز تعدیل شوند.
این آثار همچنین در قالب تأخیرهای قابل توجه در بسیاری از گرنت‌های آموزشی که هزینه دانشجویان و کارآموزان را تأمین می‌کنند، نمایان شده‌اند.
برخی نگران‌اند که این اختلالات و مشکلات دیگر، نسل بعدی دانشمندان را از ورود به این حوزه منصرف کند.
استرن می‌گوید: دانشجویان بیشتری به‌شدت درباره ورود به دانشگاه و فعالیت در محیط آکادمیک مردد هستند، چون آنچه برای ما و برای استادان و راهنماهایشان اتفاق می‌افتد و میزان استرس آن را می‌بینند.
او ادامه می‌دهد: تعداد بیشتری از آنها صنعت را انتخاب می‌کنند، چون کار در آنجا آسان‌تر است، دستمزد بهتر است و مجبور نیستند مانند ما با مشکل تأمین بودجه دست‌وپنجه نرم کنند.
گومز نیز این وضعیت را تشدید یک مشکل قدیمی می‌داند.
مسیر آموزش و تربیت نیروی پژوهشی NIH مختل شد. سهم هر نوع گرنت آموزشی و توسعه شغلی که در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ با تأخیر ۶۰ روزه یا بیشتر مواجه شده است
او می‌گوید: ما قطعاً شاهد خروج مغزها از محیط دانشگاهی هستیم و محیط فعلی مطمئناً سرعت این روند را بیشتر خواهد کرد.
مقام‌های دولت ترامپ به‌طور مستقیم درباره یافته‌های NPR اظهارنظر نکردند و در عوض بر مزایای راهبرد فعلی دولت تأکید کردند.
امیلی هیلیارد، سخنگوی وزارت بهداشت و خدمات انسانی، در ایمیل ماه اوت خود نوشت: راهبرد یکپارچه تأمین مالی تضمین می‌کند که NIH شفافیت، سختگیری علمی و پژوهش بی‌طرفانه و مبتنی بر شواهد را در دستور کار خود قرار دهد.
او افزود: بر اساس این راهبرد، مدیران مؤسسات و مراکز NIH پس از در نظر گرفتن عوامل متعدد و مطابق با رویه‌های دیرینه در اعطای گرنت‌های فدرال، تصمیم‌های نهایی درباره تأمین مالی را اتخاذ می‌کنند.
آیا اصلاحات NIH ضروری بود؟
همه از تغییرات NIH انتقاد نمی‌کنند.
ایان بنکس، مدیر بخش علم و توسعه در بنیاد نوآوری آمریکا که پیش‌تر به کاخ سفید درباره سیاست علمی مشاوره داده است، معتقد است NIH مدت‌ها بود که به اصلاحات نیاز داشت.
او می‌گوید: فکر می‌کنم تقریباً برای هر ناظری، چه چپ، چه راست و چه میانه، روشن بود که NIH در دهه‌های اخیر به یک نهاد بسیار ناسالم تبدیل شده و واقعاً به اصلاحات اساسی نیاز داشت.
بنکس طرفدار کاهش بودجه نیست، زیرا به گفته او به‌خوبی ثابت شده است که تأمین مالی علم اقدامی موجه و ضروری است. با این حال، او معتقد است زمان آن رسیده بررسی شود که آیا راه بهتری برای تخصیص این منابع وجود دارد یا نه.
بر اساس یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۸، بیش از ۴۴ درصد از زمان پژوهشگران اصلی صرف فعالیت‌های غیرپژوهشی مانند تکمیل مدارک و امور اداری می‌شود و بنکس معتقد است این رقم ممکن است امروز به بیش از ۵۰ درصد رسیده باشد.
به گفته او، این مسئله به افزایش زمان و هزینه لازم برای نوآوری‌های جدید زیست‌پزشکی کمک می‌کند؛ روند نگران‌کننده‌ای که با عنوان «قانون ائِروم» شناخته می‌شود.
بنکس می‌پرسد: آیا قرعه‌کشی راه بهتری برای تخصیص برخی منابع مالی نسبت به فرآیند فعلی داوری همتا است؟
او می‌گوید برای هر ایده‌ای که بتواند به بهبود تأمین مالی علم کمک کند، آمادگی بررسی وجود دارد.
بنکس می‌افزاید: دست‌کم درباره اصلاحات در تأمین مالی، واقعاً نمی‌دانیم چه چیزی جواب می‌دهد.
این احساس در میان دانشمندان نیز وجود دارد. در نهایت، بیشتر آنها دوست دارند بتوانند پژوهش بیشتری انجام دهند و این کار برایشان آسان‌تر باشد.
گوتن‌کونست، از دانشگاه آریزونا، می‌گوید: این بحثی مشروع است که باید درباره آن گفت‌وگو شود.
او ادامه می‌دهد: اما این باید یک بحث علنی باشد. نباید یک فهرست مخفی از کلمات وجود داشته باشد که همه‌چیز را تعیین کند. این باید یک گفت‌وگوی واقعی میان دولت، دانشمندان و مردم باشد.
یکی از دلایلی که او و دیگر کارشناسان را نگران کرده، پیشنهاد یک قانون جدید از سوی دفتر مدیریت و بودجه کاخ سفید است؛ قانونی که در صورت اجرایی‌شدن، اختیار نهایی درباره اعطای گرنت‌های فدرال را در اختیار منصوبان سیاسی قرار خواهد داد.
دانشمندان می‌گویند این اقدام احتمالاً محدودیت‌های بیشتری بر تأمین مالی پژوهش ایجاد می‌کند و کنترل قوه مجریه بر این روند را افزایش می‌دهد.
پیامدهای این قانون، در صورت تصویب و اجرا، هنوز مشخص نیست.
انتهای پیام/
نظر شما