به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، انگ اجتماعی یک مسئله بسیار مهم مخصوصا در فضای علمی جامعه شناسی، روان شناسی، مردم شناسی و جامعه شناسی اختلالات و بیماری های روانی است. یک رواندرمانگر، آسیب شناس اجتماعی و مدرس دانشگاه معتقد است برخی بیماری های روانی یا برخی پدیده های اجتماعی در جامعه ما انگ بیشتری با خود به همراه دارند که با مراجعه به درمانگران یا کار فرهنگی می تواند برطرف شوند.

در ادامه گفتگوی ایسکانیوز با رضا ببری، رواندرمانگر، آسیب شناس اجتماعی و مدرس دانشگاه را بخوانید.

دکتر رضا ببری، در گفتگو با خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز گفت: منظور از انگ اجتماعی برچسبی است که به یک نفر یا گروه به واسطه شرایطی که در آن قرار دارند یا کارهایی که انجام داده‌اند وارد می شود و آن فرد یا افراد به واسطه آن برچسب از مشارکت در برخی جمع‌ها یا فعالیت‌ها یا دریافت برخی از امکانات جامعه محروم می شوند.

این مدرس دانشگاه افزود: این محرومیت می‌تواند واقعی و عینی باشد یعنی جامعه به خاطر برچسب به فرد امکانات ندهد یا صرفاً درونی و ادراک شده باشد یعنی خود فرد از پیگیری حقوق یا امکاناتی که در جامعه وجود دارد اجتناب کند.

وی با ذکر مصداق های بارز از کسانی که برچسب خورده اند، گفت: مثلا انگی که بانوان مطلقه در ایران تجربه می کنند یکی از عمیق ترین انگ های اجتماعی است. همچنین در بحث انگ‌های روانی این مسئله بیشتر خودش را نشان می دهد.

ببری با اشاره به قابل رفع بودن برخی از انگ‌های اجتماعی و نقش خود افراد در پیشگیری یا کاهش انگ‌ها اظهار کرد: گاهی ما می بینیم که افرادی که یک سری مشکلات روانی اجتماعی دارند با این منطق که ممکن است برچسب بیمار روانی به او بخورد از مراجعه به مراکز درمانی امتناع می کنند که این موضوع می تواند مشکل را عمیق تر کند در حالی که آنها می توانستند مراجعه کنند و خیلی راحت درمان شوند.

این آسیب شناس اجتماعی همچنین به اهمیت مداخله در نهادها و ساختار برای تغییر شرایط ادامه داد: چه در سطح پیشگیری، چه درمان، چه رفتار پیشینی و چه رفتار پسینی باید در ساختارها یعنی ساختارهایی مثل آموزش و پرورش، خانواده، رسانه، سیاست گذاری های اجتماعی و درمانی یک جامعه دنبال تغییر باشیم.

به گفته وی، خانواده و مدرسه می تواند در سطح اول انگ و برچسب را از فرزندانشان دور نگه دارند زیرا پدر مادر و معلم مراجع قدرت فرزندان هستند و برچسبی که آنها به فرد می زنند تا آخر عمر ادامه خواهد داشت.

ببری در توضیح مسیرهای موجود در جامعه برای انگ زدایی از هر قشری، ضمن ابراز امیدواری نسبت به تغییر نگاه جامعه به برخی از جمعیت های آسیب دیده اجتماعی یا روانی عنوان کرد: تنها راه، تغییرات ساختاری در سطوح سیاستگذاری، فرهنگی و اجتماعی است.

انتهای پیام/