به گزارش خبرنگار بین‌الملل ایسکانیوز؛ دونالد ترامپ خود را استاد دیپلماسی مبتنی بر اجبار می‌داند؛ کسی که تلاش می‌کند طرف مقابل را وادار کند سریعاً در برابر خواسته‌های آمریکا تسلیم شود، وگرنه با تهدید حمله روبه‌رو خواهد شد. اما در تعامل با ایران طی ۶ هفته گذشته، او با کشوری مواجه شده که به مقاومت و فرسایشی کردن مذاکرات افتخار می‌کند.

براساس گزارش نیویورک پست، این موضوع در روزهای اخیر آشکارتر شده است؛ زمانی که ترامپ تلاش کرد با ادعاهایی مانند اینکه ایران «قبلاً تسلیم شده» و «با همه چیز موافقت کرده»، تهران را تحت فشار قرار دهد؛ از جمله ادعای او مبنی بر اینکه ایران گرد و غبار هسته‌ای خود را تحویل داده است. اما مقامات ایرانی این ادعاها را رد کردند و در شبکه‌های اجتماعی اعلام کردند که او این موارد را ساخته و پرداخته کرده است.

اکنون با در نظر گرفتن مذاکره احتمالی این ۲ کشور برای رسیدن به یک چارچوب توافق، ۲ سبک مذاکره در مسیر برخورد مستقیم قرار گرفته‌اند. اگر پیامدهای این وضعیت -از جمله احتمال جنگ دوباره در خاورمیانه، بحران جهانی انرژی و حتی احتمال حرکت ایران به سمت ساخت سلاح هسته‌ای- تا این حد جدی نبود، این موضوع می‌توانست یک مطالعه کلاسیک در تفاوت سبک‌های مذاکره باشد.

رابرت مالی، مذاکره‌کننده پیشین آمریکا با ایران، می‌گوید: ترامپ عجول و هیجانی است؛ رهبری ایران سرسخت و مقاوم است. ترامپ نتیجه فوری می‌خواهد؛ ایران بازی بلندمدت را انجام می‌دهد. ترامپ به دنبال توافقی پر سر و صدا و رسانه‌ای است؛ ایران به جزئیات وسواس دارد. ترامپ فکر می‌کند فشار می‌تواند طرف مقابل را وادار کند؛ ایران حاضر است رنج زیادی تحمل کند اما بر منافع اصلی خود عقب‌نشینی نکند.

او افزود دلیل طولانی شدن توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ این بود که مذاکرات نزدیک به ۲ سال طول کشید و شامل صدها جلسه و بیش از ۱۶۰ صفحه توافق با پنج پیوست فنی بود. هر بخش از توافق با اختلاف مواجه می‌شد و هر بار که مسائل حل می‌شد، ایران درخواست‌های جدید مطرح می‌کرد.

ایرانی‌ها نیز انتقادهای خود را دارند. آنها می‌گویند توافق ۲۰۱۵ که در دوره اوباما حاصل شد، در سال ۲۰۱۸ توسط ترامپ لغو شد و همین موضوع باعث شده اعتماد به مذاکرات از بین برود، زیرا یک رئیس‌جمهور توافق را امضا می‌کند و رئیس‌جمهور بعدی آن را لغو می‌کند.

در هفته‌های اخیر نیز تنش‌ها افزایش یافته است؛ از جمله درگیری‌های دریایی در تنگه هرمز. ترامپ همچنین هشدار داده اگر توافقی حاصل نشود، آمریکا زیرساخت‌های انرژی و پل‌های ایران را هدف قرار خواهد داد.

در سطح تاریخی نیز این اختلاف سبک مذاکره سابقه دارد. در مذاکرات سال ۲۰۱۵ در سوئیس، آمریکا با حضور تیم‌های فنی و کارشناسان هسته‌ای وارد جزئیات دقیق می‌شد، اما ایران بیشتر بر حاکمیت و حقوق سیاسی خود تأکید می‌کرد. همین اختلاف رویکرد بارها مذاکرات را پیچیده کرده بود.

در مقابل، تیم ترامپ سبک ساده‌تری دارد و متکی به افراد نزدیک مانند جرد کوشنر و استیو ویتکاف است که بیشتر تجربه‌شان در حوزه املاک است تا مذاکرات هسته‌ای.

با وجود این، ترامپ تأکید دارد توافق جدید باید بهتر از توافق ۲۰۱۵ باشد و مانع کامل دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شود. او در واقع معیار سختی برای موفقیت مذاکرات خود تعیین کرده است.

انتهای پیام/