به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از اصفهان، حدود یک‌چهارم مساحت ایران را مناطق بیابانی تشکیل می‌دهد و بسیاری از این مناطق، به‌ویژه کویر لوت، از تابش مناسب خورشید و روزهای آفتابی فراوان برخوردارند. در بخش‌هایی از این منطقه، تعداد روزهای آفتابی سال به حدود ۳۰۰ روز می‌رسد و میزان بارندگی نیز بسیار پایین است. چنین شرایطی، کویر لوت را به یکی از مناطق مناسب برای توسعه نیروگاه‌های خورشیدی تبدیل کرده است.

برخی مطالعات و برآوردهای دانشگاهی نشان می‌دهد که حتی استفاده از بخش کوچکی از مناطق بیابانی ایران می‌تواند ظرفیت قابل توجهی برای تولید برق ایجاد کند. در برخی برآوردها، استفاده از یک درصد مناطق بیابانی کشور، ظرفیت تولیدی معادل چند برابر نیاز برق کشور ایجاد می‌کند و استفاده از پنج درصد کویر لوت نیز می‌تواند ظرفیت بسیار گسترده‌ای برای تأمین برق ایران و حتی صادرات انرژی به کشورهای منطقه به وجود آورد.

البته ظرفیت بالقوه با برق قابل تولید و انتقال یکسان نیست. احداث نیروگاه در کویر، بدون توسعه شبکه انتقال، ذخیره‌سازی انرژی و برنامه‌ریزی فنی، نمی‌تواند به‌تنهایی مشکل برق کشور را حل کند. با این حال، وجود این چالش‌ها نباید بهانه‌ای برای نادیده گرفتن ظرفیت عظیم انرژی خورشیدی ایران باشد.

در حالی که ایران از کویرهای گسترده و تابش فراوان خورشید برخوردار است، کشورهایی مانند ژاپن برای تولید انرژی خورشیدی به سراغ دریا رفته‌اند. پروژه‌های مزارع خورشیدی شناور در خلیج توکیو نشان می‌دهد که کمبود زمین یا شرایط جغرافیایی نامناسب، لزوماً مانع توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر نیست. ژاپن در نبود کویر، از سطح دریا استفاده می‌کند؛ ایران اما کویر لوت را دارد.

از سوی دیگر، وابستگی گسترده به سوخت‌های فسیلی، هم به دلیل پایان‌پذیر بودن این منابع و هم به دلیل آلودگی ناشی از مصرف آن‌ها، نمی‌تواند راه‌حل بلندمدت تأمین انرژی کشور باشد. توسعه انرژی خورشیدی و بادی می‌تواند ضمن افزایش ظرفیت تولید برق، وابستگی به سوخت‌های فسیلی را کاهش دهد، آلودگی را کنترل کند و زمینه ایجاد اشتغال و حتی صادرات انرژی را فراهم آورد.

اهمیت این موضوع تنها اقتصادی نیست. برق امروز بخشی از زیرساخت اساسی زندگی مردم است. بیمارستان‌ها، مدارس، صنایع، خدمات شهری، ارتباطات و حتی تأمین آب به برق پایدار وابسته‌اند. بنابراین، دسترسی پایدار و عادلانه مردم به انرژی و خدمات زیربنایی، با رفاه عمومی و حقوق اجتماعی آنان ارتباط مستقیم دارد و دولت در برابر ایجاد و توسعه زیرساخت‌های ضروری زندگی مسئولیت دارد.

البته این مسئولیت به معنای نادیده گرفتن محیط‌زیست و قوانین نیست. احداث نیروگاه در کویر لوت باید با رعایت مقررات مربوط به محیط‌زیست، منابع طبیعی، اراضی و حقوق عمومی انجام شود. توسعه انرژی و حفاظت از طبیعت نباید در برابر یکدیگر قرار گیرند؛ بلکه باید در کنار هم دنبال شوند.

کویر لوت به تنهایی قرار نیست تمام بحران برق ایران را حل کند؛ اما نادیده گرفتن چنین ظرفیتی نیز تصمیمی قابل دفاع نیست. ایران برای عبور از بحران انرژی، به ترکیبی از توسعه انرژی خورشیدی و بادی، اصلاح شبکه انتقال، ذخیره‌سازی انرژی و مدیریت مصرف نیاز دارد.

در نهایت، مسئله ایران کمبود آفتاب نیست؛ کمبود تصمیم و برنامه‌ریزی برای استفاده از آن است. کویر لوت می‌تواند بخشی از آینده انرژی ایران باشد؛ آینده‌ای که در آن تولید برق، نه‌تنها به معنای تأمین یک نیاز اقتصادی، بلکه به معنای تضمین بخشی از رفاه و زندگی مردم است.

خبرنگار: مهدیا عابدکریمی

انتهای خبر./