احمد بخشایش اردستانی، نماینده مردم اردستان و عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی ایسکانیوز با بیان اینکه صحبت‌های اخیر مقام معظم رهبری در دیدار با فرماندهان نظام، نشان‌دهنده تغییر ماهیت بازدارندگی ایران است، اظهار کرد: تأکید رهبری بر پاسخ بدون محدودیت جغرافیایی به این معناست که ما از یک دفاع مرزی و محدود، به سمت یک دفاع چندبعدی و فرامرزی حرکت کرده‌ایم. این یعنی ما می‌توانیم از داخل به منطقه و از منطقه به فرا منطقه حرکت کنیم؛ به طوری که پایگاه‌هایی که برای حمله به ما استفاده می‌شوند، ولو در اروپا یا نقاط دیگر باشند، توسط موشک‌های ما مورد تعدیل و تهاجم قرار می‌گیرند.
وی در ادامه با اشاره به اهمیت صنعت هسته‌ای در تقویت توان دفاعی کشور گفت: یکی از لایه‌های اصلی این موضوع، بحث هسته‌ای است؛ ما باید به دنبال حرکت در مسیر صنعت هسته‌ای و دستیابی به بمب اتم باشیم تا بازدارندگی ما به سطح مطلوبی برسد و قوی شود.
بخشایش اردستانی محاسبات امنیتی دشمن در منطقه دچار تردید و خطا دانست و گفت: حتی قبل از این تأکیدات رهبری و حتی بعد از آن، فرماندهان آمریکایی تا حدی دچار تردید هستند. علت این تردید در حمله می‌تواند این باشد که نمی‌دانند آیا پس از حمله موفق خواهند بود یا اینکه دوباره به نقطه صفر بازمی‌گردند؛ یعنی به وضعیتی که نه جنگ وجود داشته باشد و نه مذاکره. در حال حاضر آن‌ها در نقطه صفر هستند، اما اگر حس کنند با یک حمله پرشتاب و کوتاه‌مدت می‌توانند ضربات زیادتری به ایران بزنند که ایران را به میز مذاکره بیاورند، در حمله شک نخواهند کرد؛ اما فعلاً در این مسئله تردید دارند.
نماینده مردم اردستان همچنین به تغییر نگرش نیروهای مسلح ایران نسبت به قدرت آمریکا اشاره کرد و افزود: فرماندهان ایرانی نیز قبل از جنگ ۱۲ روزه، دچار نوعی ابهت و شک نسبت به آمریکا بودند و فکر می‌کردند آمریکا همان قدرت متزلزل‌ناپذیر است؛ اما پس از این جنگ‌های ۱۲، ۴۰ روزه، متوجه شدیم که آمریکا هم مثل خودمان عادی است و ما می‌توانیم تنگه هرمز را با وجود فشارهای آمریکا و با ترتیبات خودمان مدیریت کنیم. در طول این ۹ ماه، ترس ایرانی‌ها ریخته شده و اکنون می‌توانند در برابر او به خوبی دفاع کنند.
وحدت ساحات و نظم جدید غرب آسیا
وی با اشاره به تأکید رهبری وحدت ساحات و تأثیر آن بر کاهش قدرت آمریکا در منطقه تصریح کرد: مقاومت ایران به همراه لبنان، حزب‌الله و حوثی‌ها، به همراه تسلط ایران بر تنگه خلیج فارس و باب‌المندب، خود به خود موج جدیدی را در میان رهبران کشورهای غرب آسیا ایجاد کرده است؛ به طوری که کشورهایی مثل عربستان، ترکیه و پاکستان اکنون به ایران می‌آیند تا درباره نظم جدید منطقه‌ای گفتگو کنند. معنای این وضعیت این است که وقتی غرب می‌خواهد به ایران حمله کند، از تمام متحدانش استفاده می‌کند، اما حالا نوبت به ما رسیده است. یکی از متحدان هوشیار ایران، انصارالله است که در باب‌المندب مسلط شده و کسی که در باب‌المندب مسلط باشد، می‌تواند کانال سوئز را هم تحت تأثیر قرار دهد.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس افزود: تأکید رهبری بر وحدت ساحات یعنی این‌طور نباشد که ما فقط به فکر خودمان باشیم و رفقایمان را در هنگام جنگ منزوی کنیم؛ بلکه اگر توافقی بر مبنای بازدارندگی ما انجام می‌شود، این توافق باید در تمام جبهه‌ها، از جمله لبنان، یمن و عراق، شامل حال آن‌ها نیز بشود. در واقع اولویت در بحث بازدارندگی منطقه، بر محور قدرت و بازوی محور مقاومت است.
به‌روزرسانی بانک اهداف؛ هدف قرار دادن داده‌ها و زیرساخت‌های غیرمادی
بخشایش با اشاره به ضرورت به‌روزرسانی بانک اهداف گفت: در مورد تأکید رهبری بر رسیدن به سطحی از توانمندی که حتی دارایی‌های غیرمادی دشمن را هدف قرار دهد، باید گفت اگر تنش‌ها و جنگ شدت پیدا کند، تنها مردم ایران نباید متضرر شوند؛ بلکه کسانی که به آمریکا پایگاه می‌دهند نیز باید آسیب ببینند. این شامل دو لایه است: نخست، پایگاه‌های مادی یعنی همان سایت‌ها و مراکز نظامی که از آن‌ها برای حمله و ترور استفاده می‌شود؛ و دوم، پایگاه‌های غیرمادی شامل داده‌ها. این داده‌ها شامل کابل‌های اینترنتی زیر دریا در تنگه هرمز و کانال‌ها، و همچنین شرکت‌هایی مثل گوگل و شرکت‌های تجهیز هوش مصنوعی است که برای کمک به آمریکا و اسرائیل جهت حمله به ما استفاده می‌شوند. ما به سطحی از توانمندی رسیده‌ایم که این لایه‌ها نیز در تیررس قرار می‌گیرند.
وی افزود: در گذشته اگر آمریکا از یک پایگاه ما را می‌زد، ما سعی می‌کردیم فقط همان جایی را بزنیم که آمریکا از آن بلند شده است؛ اما این دفعه اگر آمریکا از عربستان یا امارات بلند شود و ما را بزند، ما متقابل دستمان را وسیع می‌کنیم و مثلاً کاخ‌های آن‌ها را می‌زنیم. تصمیم بر این است که اگر از پایگاهی برای حمله به ما استفاده شود، ما متقابلا از همان جایگاه پاسخ دهیم.
از جنگ دفاعی به جنگ پیش‌دستانه؛ بازخوانی فتوای هسته‌ای
وی با اشاره به لزوم تغییرات دکترین نظامی اظهار کرد: رهبری دو استراتژی کلیدی را معلوم کردند؛ اول اینکه از جنگ دفاعی به سمت جنگ پیش‌دستانه حرکت کنیم و دوم اینکه در توافقات، دیگر امتیاز نقد ندهیم و امتیازات را نسیه نگیریم. در دکترین پیش‌دستانه، اگر احراز شود که دشمن قصد حمله دارد، ما منتظر نمی‌مانیم تا ضربه بخوریم، بلکه قبل از آن اقدام می‌کنیم تا قصد حمله عملیاتی نشود؛ مشابه همان کاری که در مورد پایگاه لیضرق در اردن انجام دادیم.
نماینده مردم اردستان با بیان اینکه حکم رهبری شهید درخصوص عدم ساخت بمب هسته‌ای گفت: آن حکم مربوط به حالت آفندی یا تهاجمی بود؛ یعنی زمانی که بخواهید به کشوری حمله کنید و نسل‌ها را نابود کنید. اما امروز، ما در حالت دفاعی هستیم. وقتی اسرائیل و آمریکا که دو کشور اتمی هستند، مرتباً به ما حمله می‌کنند، فتوایی که در حالت تهاجمی ممنوع بود، در حالت دفاعی می‌تواند شامل رفع حرمت باشد. ما باید ابزاری داشته باشیم که در مقابل حملات مستمر ایستادگی کنیم، در غیر این صورت، هر شب به ما ضربه می‌زنند.
خروج از NPT و بازدارندگی مطلق
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس با اشاره به بحث خروج از پیمان NPT در مجلس گفت: خروج از این پیمان طبق ماده ۴، نیازمند یک فرصت سه ماهه است. اما منظور مردم از خروج، در واقع ساخت بمب هسته‌ای و قرار دادن آن بر سر موشک‌های بالستیک برای تقویت بازدارندگی است. یک طرز تفکر می‌گوید خارج نشوید چون ممکن است بن‌بست ایجاد شود و روسیه و چین هم توصیه می‌کنند در پیمان بمانیم. اما گروه دیگری معتقدند وقتی آمریکا هر شب در حال ترور است و حتی حملات به سایت‌های اتمی ما توسط آژانس محکوم نشد، پس ماندن در این پیمان سودی ندارد.
وی افزود: نظر من این است که اگر قرار است خارج شویم، ابتدا بمب را بسازیم و سپس اعلام خروج کنیم؛ چون ساخت بمب برای ما که صنعت بومی داریم ساده است و این ترتیب، بازدارندگی بیشتری ایجاد می‌کند. در حال حاضر، مسئولین مملکتی و مجلس هنوز ضرورت فوری برای خروج را احساس نمی‌کنند و احتمالاً این موضوع در لایه‌های بالا و در راستای مذاکرات احتمالی در حال بررسی است.
اردستانی در پایان با اشاره به پایان رسیدن مهلت قانون سپرستی وزارت اطلاعات و تأخیر در معرفی وزیر خاطرنشان کرد: گویا در پروسه معرفی وزیر اطلاعات در دولت، اختلاف‌نظرهایی وجود دارد و دولت می‌خواهد به قطعیت برسد. اگرچه مهلت معرفی وزیر اطلاعات به پایان رسیده و اکنون وارد ماه ششم شده است، اما الزامی مشخص برای تعیین تاریخ معین برای دولت تعریف نشده است. با اینکه گفته شده اذن رهبری گرفته شده، اما باید توجه داشت که دوران اذن نیز زمان‌مند است و باید منتظر اعلام قطعی توسط دولت بود.
انتهای پیام/
نظر شما