به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری ایسکانیوز، پیشینیان کشورمان در گذشته به کرفس، اسامی دیگری نسبت می دادند و این گیاه به کرسب یا کرفش معروف بود اما با گذشت زمان این اسامی تغییر یافته و این روزها همگی آن را با نام کرفس می شناسیم.

کرفس گیاهی است از خانواده چتریان که یکی از مفید ترین سبزیجات روی زمین محسوب می شود، در یونان باستان برگ های کرفس به عنوان ارغوانی برای مرده ها و یا به صورت تاج گل به سربازان جنگی می دادند.

طبع کرفس گرم و خشک می باشد. کرفس بیشتر در زمستان و اوایل بهار رشد می کند و به صورت آب کرفس، کرفس خام در سالاد و به صورت کرفس پخته در سوپ، آش و خورش استفاده می شود. کرفس انواع متفاوتی مثل ریشه ای، برگی، دمبرگی، آبی و کرفس مشک دارد.

خواص کرفس لیست بلند بالایی دارد.

 کرفس درد معده را تسکین می دهد، فشار خون را تنظیم می کند و بوی بد دهان را از بین می برد. برگ و آب کرفس چاقی و آرتروز را درمان می کند و گرفتگی رگهای قلب را برطرف می‌کند.

کرفس حداقل هشت ترکیب ضد سرطانی را در خودجای داده است و از رشد تومورهای سرطانی پیشگیری می کند .

از زمان روم باستان، کرفس به عنوان داروی محرک جنسی معروف بوده است. همچنین رومی‌ها معتقد بودند که به سر گذاشتن تاج‌هایی از برگ کرفس، پادزهری علیه اثرات سمی شراب و سردرد ناشی از آن است.

کرفس به طور طبیعی ملین خوبی است و برای درمان یبوست داروی گیاهی موثری به شمار می رود. بنابراین به افراد مبتلا به یبوست توصیه می شود در این فصل بیش از هر چیز کرفس بخورند.

انتهای پیام/