به گزارش خبرگزاری ایسکانیوز، کشورهایی که فوتبالی تمام حرفه ای را در دستور کار قرار داده و تک تک آیتم های حرفه ای را اجرا کرده و در تمامی ارکان فوتبالی خود لحاظ کرده اند از زمره کشورهای پیشرو در فوتبال جهان هستند که ضمن ایجاد شور نشاط برای قشر فوتبال دوست جامعه خود، در روند اقتصادی فوتبال  روز دنیا سهم بسزایی دارند.

کشورهای آسیایی هم به سمت حرفه‌ای شدن فوتبال پیش می‌روند

در بحث حرفه ای شدن ساز و کار فوتبال در دنیا، بسیاری از کشورهای آسیایی هم خود را هم پای فوتبال اروپا به روز کرده یا حداقل ساز و مار حرفه ای شدن فوتبال خود را شروع کرده اند، اگر از ژاپن و کره که پیش روی این بحث در آسیا هستند گذر کنیم، به کشورهای همسایه خود مثل امارات، قطر و عربستان و...می رسیم که انصافا در بحث حرفه ای شدن کام های بلندی برداشته اند، از عوامل زیر ساختی مانند استادیوم های ورزشی مدرن گرفته تا قوانین و مقررات داخلی فوتبال، و دیگر موارد ریز که شاید ماحصل آن گرفتن میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲قطر باشد، قطر کشوری کوچک در حاشیه خلیج همیشه فارس که مدرن ترین ورزشگاه های حال حاضر دنیا را برای میزبانی از جام جهانی احداث کرده است و لیگ آن مقصد بسیاری از بازیکنان تاپ ایرانی و ختی اروپایی شده است. سوای کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، کشورهای مانند سنگاپور، مالزی و تایلند هم در بحث حرفه ای شدن حرفهای زیادی برای گفتن دارند.

حرفه‌ای شدن فوتبال به مثابه توسعه پایدار هست

حرفه ای شدن فوتبال مقوله ای بس بزرگ با سازو کارهای خاص می باشد که اگر آن را با مقوله ی توسعه شباهت دهیم، می بینیم که بسیاری از متغیرها و عوامل را درگیر می کند، از مباحثی مانند لزوم وجود زیر ساخت های لازم گرفته تا بحث توسعه فرهنگی و عوامل انسانی، بله توسعه فرهنگی و عوامل انسانی، چون تمام ساز کارها مربوط به مردم می شوند و توسط افراد یک جامعه باید اجرا شوند. در بحث حرفه ای شدن فوتبال هم بحث حرفه ای شدن مردم، به ویژه افراد درگیر در ورزش فوتبال بسیار حائز اهمیت می باشد، مسیولین ورزشی، مربیان، بازیکنان و حتی تماشاگران و...تک تک این افراد در کنار عوامل زیر ساختی که باید هم پای فوتبال حرفه ای دنیا گام بردارند.

دربی پایتخت برایندی از فوتبال و لیگ حرفه ای

لیگ فوتبال در کشور عزیز ما که فوتبال تمام حرفه ای را یدک می کشد، شاهد شهرآورد قرمز و آبی بود، سرخ آبی ها که تقریبا سرآمد تیم ها ی فوتبالی کشور می باشند، دو باشگاهی که پر هوادارترین تیم های کشور هم می باشند، خلاصه گرچه فوتبال ما همه روزه شاهد حواشی ریز و درشت بوده اما بازی دربی و شهر آورد نود هشتم را می توان برآیندی از حال و احوالات فوتبال تمام حرفه ای نامید، شهر اوردی که گرچه به یکی از جذاب ترین دربی های ده سال اخیر تبدیل شد، اما حواشی عوامل نیروی انسانی آن در خارج از زمین بازهم نشان دهنده تفاوت چشمگیر بحث حرفه ای شدن در فوتبال در کشور با فوتبال حرفه ای دنیا را نشان داد، جایی که با هر سوت داور سکانداران تیم ها به نشانه اعتراض به هوا پریده و متاسفانه دست به کارهای عجیب و غریب می زدند، جایی که یحیی با آن همه خونسردی به یک باره حرفه ای شدن را فراموش کرده و به نشانه اعتراض وارد زمین می شود، جایی که مربی دروازه بانان آبی با بازیکن دست به یقه می شود، جایی که بیانیه پشت بیانیه آن هم بدون در نظر گرفتن اخلاقیات صادر می شود، جالب تر آنکه مدیر عامل یک تیم هم به دور از حرفه ای گری پای صحبت با رسانه ها می نشیند، و...براستی در ایام و روز های که فوتبال ملی صاحب نسلی طلایی هست و به جام جهانی هم صعود کرده، و پیام اور شادی ملی برای تمام اقشار و طیف ها بدون گرایش رنگی شده است، چرا این گونه می شود؟

بد نیست از خودمان سوال کنیم که آیا واقعا در بحث فوتبال حرفه ای شده و حرفه ای عمل می کنیم؟ کلام آخر اینکه برای یک بار هم که شده حرفه ای باشیم.