به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از خراسان رضوی، امیرحجت صفرلی فیلمساز و مدرس سینما در حاشیه چهل‌وچهارمین دوره جشنواره فیلم فجر در مشهد در گفتگو با خبرنگار ایسکانیوز به بررسی فنی فیلم سینمایی «قمارباز» به کارگردانی محسن بهاری پرداخت و دیدگاه‌های خود را درباره نقاط قوت و ضعف این اثر که در سینما آفریقا به نمایش درآمد، بیان کرد.

صفرلی در ابتدا نگاهی مثبت به زیربنای اثر داشت و گفت: موضوع و روایت اصلی فیلم در فیلمنامه مناسب ارزیابی می‌شود. اما نکته اساسی که در اجرا خودنمایی می‌کند، مدیریت زمان و ریتم اثر است. با توجه به اینکه فیلم در یک لوکیشن محدود و با تعداد محدودی از شخصیت‌ها شکل گرفته بود، زمان اجرای آن بیش از حد کشیده شده بود و می‌توانست با فشردگی بیشتر و در زمان کوتاه‌تری، مفاهیم کلیدی فیلمنامه را به طور مؤثرتری منتقل کند.

وی ادامه داد: اشکال اصلی فیلم، حجم فوق‌العاده زیاد دیالوگ‌ها است. بخش زیادی از انتقال مفاهیم، صرفاً از طریق دیالوگ صورت می‌گیرد که این امر با استانداردهای تصویر و صدا در سینما مغایرت دارد. در واقع، این ساختار بیشتر شبیه اجرای یک نمایشنامه رادیویی است که در آن، بالاترین مفاهیم باید صرفاً از طریق کلام به مخاطب منتقل شوند.

وی گفت: در دانش سینما، تصویر و صدا باید هم‌پا و هم‌تراز با یکدیگر مفاهیم را به مخاطب برسانند، اما در این فیلم، بیش از هشتاد درصد بار انتقال پیام بر دوش دیالوگ قرار گرفته بود که این نشان‌دهنده نیاز کارگردان به کسب دانش بیشتر در زمینه زبان تصویر است.

صفرلی افزود: با این وجود، باید توجه داشت که این اولین تجربه کارگردانی محسن بهاری است. در کارهای اول، اشتباهات ساختاری و فنی امری طبیعی است و اهمیت دارد که کارگردان بتواند از این تجربیات بیاموزد و در کارهای بعدی، خود را با زبان سینما آشتی دهد. کسب دانش بیشتر در زمینه ایجاد تقابل میان تصویر و گفتار، کلید موفقیت‌های آتی او خواهد بود تا آثار بعدی‌اش شاخص‌تر و ساختارمندتر شوند.

وی با اشاره به برگزاری رویدادهایی مانند جشنواره فجر در مشهد، فرصتی طلایی برای تزریق انرژی جدید به بدنه سینمای استان است، بیان داشت: جشنواره‌ها محلی برای آزمون و خطای فیلمسازان جوان است، اما هیئت انتخاب نیز باید به ریتم کلی جشنواره توجه کند. وقتی یک اثر با وجود پتانسیل داستانی، دچار افت ریتم شدید به دلیل دیالوگ‌محوری می‌شود، این مسئله می‌تواند در تجربه کلی مخاطب از فضای جشنواره تأثیر منفی بگذارد.

صفرلی اظهار کرد: مخاطب امروز بسیار باهوش است و به سرعت، ضعف‌ها را تشخیص می‌دهد. اگر محتوای بصری قوی نباشد، حتی بهترین دیالوگ‌ها هم نمی‌توانند مخاطب را تا انتها با اثر همراه سازند. سینما، هنر «نشان دادن» است، نه صرفاً «گفتن».

در پایان، مدرس سینما تأکید کرد: برای موفقیت در عرصه بین‌المللی و حتی ارتقاء سطح کیفی سینمای ملی، فیلمسازان باید زبان سینمایی را از مرحله دیالوگ‌محوری فراتر ببرند. «قمارباز» نمونه‌ای است که نشان می‌دهد همچنان فاصله زیادی تا رسیدن به یک ساختار کاملاً بصری در سینمای ایران وجود دارد؛ فاصله‌ای که باید با مطالعه، تمرین و تجربه بیشتر طی شود.

خبرنگار: نفیسه قدیری

انتهای پیام/