به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از کرمان؛ از جمله تأکید استاندار کرمان بر تبدیل این استان به قطب «توریست‌درمانی» و توسعه زیرساخت‌های درمانی در قالب برنامه «کرمان برفراز». در همین مسیر، مدرسه‌سازی هم به‌عنوان یک پروژه اجتماعی-اقتصادی جدی مطرح شده و کرمان طبق گزارش‌ها به یکی از استان‌های فعال در این حوزه تبدیل شده است. این‌ها نشان می‌دهد در سطح مدیریت کلان، تلاش برای بازتعریف جایگاه استان در حوزه آموزش و سلامت در جریان است.

در کنار این تصویر توسعه‌ای، یک لایه مهم دیگر وجود دارد: اقتصاد آسیب‌پذیر در برابر بحران‌ها. گزارش هتلداران کرمان یکی از روشن‌ترین نمونه‌هاست؛ صنعتی که با ضریب اشغال ۶ تا ۱۲ درصد عملاً به مرز زیان کامل رسیده و حتی خطر تعطیلی بیش از ۶۰ درصد واحدها را مطرح می‌کند. این بخش نشان می‌دهد گردشگری در استان هنوز نتوانسته به یک ثبات پایدار برسد و به شدت از تنش‌های سیاسی، امنیتی و حتی روانی جامعه اثر می‌گیرد.

در حوزه امنیت و اقتصاد غیررسمی هم خبرهایی مثل محکومیت سنگین قاچاقچی سوخت در کرمان دیده می‌شود؛ نشانه‌ای از تلاش نهادهای نظارتی برای کنترل بازار انرژی و مقابله با اقتصاد زیرزمینی.

از طرف دیگر، در بخش میراث فرهنگی، پرونده «دقیانوس جیرفت» به‌عنوان یکی از مهم‌ترین محوطه‌های باستانی ایران دوباره برجسته شده است. تصمیم صریح وزارت میراث‌فرهنگی برای ممنوعیت ساخت‌وساز در حریم این شهر باستانی، در واقع یک نقطه توقف در برابر توسعه شهری است؛ جایی که «حفظ تاریخ» در برابر «نیاز مسکن» قرار می‌گیرد.

در لایه اجتماعی، دو روایت کاملاً انسانی دیده می‌شود: یکی پویش «بابا خون داد» که تلاش دارد فرهنگ اهدای خون و نوع‌دوستی را با آموزش و یاد خاطره‌های جمعی تقویت کند، و دیگری روایت معلمانی که در مناطق محروم کرمان، آموزش را از کلاس درس به بیابان و مزرعه می‌برند؛ مثل معلمی که به دانش‌آموز چوپان در حین چرای گوسفندان درس می‌دهد. این‌ها تصویری از آموزش در شرایط نابرابر و تلاش فردی برای جبران خلأ ساختاری است.

در بخش دیگر، زندگی اقتصادی و اجتماعی روستاها در قالبی شاعرانه‌تر دیده می‌شود: گل‌کاری در شهداد. برداشت گل خشت در دل بیابان لوت، هم یک فعالیت اقتصادی است و هم یک سبک زندگی. حضور خانواده‌ها، کودکان و سالمندان در مزرعه، نشان می‌دهد اقتصاد محلی هنوز به‌شدت خانوادگی و کارمحور است و مهاجرت جوانان هم به‌عنوان یک نگرانی جدی مطرح می‌شود.

در نهایت، حوزه ورزش همگانی نیز به‌عنوان ابزار «تاب‌آوری اجتماعی» معرفی شده؛ جایی که حتی در شرایط جنگی یا بحران، تلاش می‌شود نشاط اجتماعی حفظ شود.

انتهای پیام./