به گزارش خبرنگار بینالملل ایسکانیوز، پس از هفتهها تنش، درگیری و رایزنیهای فشرده دیپلماتیک، سرانجام تفاهمنامه اسلامآباد میان ایران و آمریکا به عنوان گام نخست برای پایان دادن به بحران اخیر مورد توافق دو طرف قرار گرفت و قرار است روز جمعه با حضور نمایندگان دو کشور در سوئیس به امضا برسد. این تفاهمنامه اگرچه پایان نهایی اختلافات تهران و واشنگتن محسوب نمیشود، اما چارچوبی را برای یک دوره ۶۰ روزه تعیین کرده تا دو طرف درباره دستیابی به توافق جامعتر، بهویژه در موضوعات مورد اختلاف اصلی، گفتوگو کنند.
به گفته بسیاری از کارشناسان من جمله آمریکاییها، برخلاف اهداف اعلامی واشنگتن جنگی که دونالد ترامپ علیه ایران به راه انداخت نتوانست معادلات منطقهای را به سود آمریکا تغییر دهد و اکنون مسیر دیپلماسی به عنوان راهکار جایگزین در دستور کار قرار گرفته است.
بیشتر بخوانید:
تفاهمنامه اسلامآباد نهایی شد اما حکایت همچنان باقی است!/ شکست آمریکا در جنگ و بازگشت به مسیر دیپلماسی
با وجود دستیابی به این تفاهم اولیه، اصلیترین و دشوارترین بخش مذاکرات در ۶۰ روز آینده، موضوع برنامه هستهای ایران و رسیدن به چارچوبی مورد قبول دو طرف خواهد بود. تهران بارها تاکید کرده که حاضر به پذیرش توافقی یکطرفه یا محدودیتهایی فراتر از تعهدات بینالمللی خود نیست و هر توافقی باید همراه با تضمینهای عملی و رفع واقعی تحریمها باشد. در مقابل، واشنگتن همچنان تلاش دارد خواستههای خود را در این حوزه مطرح کند و همین امر سبب شده بسیاری از تحلیلگران، مسیر پیش رو را پیچیده و همراه با چالشهای جدی ارزیابی کنند.
همزمان، تفاهمنامه اسلامآباد بازتابهای گستردهای در محافل سیاسی آمریکا داشته است. در شرایطی که عملکرد دولت ترامپ در قبال ایران با انتقادات داخلی و پرسشهایی درباره هزینههای سیاسی و اقتصادی آن مواجه شده، منتقدان این پرسش را مطرح میکنند که آیا این توافق نشانه تغییر رویکرد واشنگتن پس از ناکامی در اعمال فشار حداکثری است. بسیاری از ناظران معتقدند نحوه پایان یافتن این روند میتواند تاثیر مستقیمی بر اعتبار بینالمللی آمریکا بگذارد و خروج از یک مسیر تقابلی و حرکت به سمت مذاکره، نشاندهنده تغییر در محاسبات واشنگتن پس از ماهها تنش خواهد بود.
پل پیلار -استاد دانشگاه «جرج تاون» و از کارشناسان ارشد اندیشکده بروکینگز- در مصاحبه با ایسکانیوز به سوالاتی در خصوص تفاهمنامه اسلام آباد و احتمال دستیابی به توافق نهایی میان دو طرف پاسخ داد.
اقدام نظامی آمریکا علیه ایران کاملا بیاثر بود
وی در پاسخ به اینکه جنگی که دولت ترامپ به راه انداخت توانست اهداف امریکا را تامین کند، اظهار کرد: اهداف دولت ترامپ همیشه مبهم تعریف شده بودند اما تا جایی که میتوان اهداف ذکر شده را ارزیابی کرد، تقریبا هیچکدام محقق نشدند.
پل پیلار با بیان اینکه ما هنوز مفاد دقیق تفاهمنامه اسلام آباد را ندیدهایم، تصریح کرد: ترامپ در برههای از زمان درباره غنیسازی اورانیوم، موشکها، «نیروهای نیابتی»، تغییر رژیم و حتی «تسلیم بیقید و شرط» صحبت کرد و اکنون به نظر میرسد بر خلاف ویرانیهایی طبیعی ناشی از جنگ، اقدام نظامی آمریکا در همه این موضوعات بیاثر بوده است.
دستیابی به توافق معنادار بسیار دشوار و زمانبر خواهد بود
استاد آمریکایی در مورد اینکه با وجود چالشهای موجود احتمال به نتیجه رسیدن مذاکرات در ۶۰ روز آینده گفت: دستیابی به یک توافق معنادار در این مدت زمان بسیار دشوار خواهد بود و ما شاهد بودیم که برجام حاصل مذاکراتی بود که سالها به طول انجامید.
از نظر پل پیلار، احتمالا بیشترین چیزی که میتوان در ۶۰ روز به آن امیدوار بود، نوعی توافق موقت یا مشروط است که شامل امتیازات جزئی از هر طرف و تعهد به ادامه مذاکره باشد.
وی افزود: باید به یاد داشته باشیم که قبل از برجام، یک توافق اولیه و جزئی به نام طرح اقدام مشترک (JPOA) وجود داشت.
استاد دانشگاه جرج تاون آمریکا در پاسخ به این سوال که تفاهمنامه اسلام آباد چه بازتابهایی در میان نخبگان سیاسی آمریکا داشته است، تصریح کرد: حملاتی از سوی عناصر تندرو و کسانی که از اهداف اسرائیل حمایت میکنند، صورت خواهد گرفت که میخواهند این توافق را خراب کنند.
تصمیم نادرست برای آغاز جنگ بیش از پذیرش تفاهمنامه به ترامپ آسیب زد
هر چند که به اعتقاد این کارشناس آمریکایی، ترامپ از حمایت کافی از سوی پایگاه سیاسی خود برای مقاومت در برابر چنین حملاتی برخوردار خواهد بود.
وی افزود: آسیبپذیری سیاسی اصلی ترامپ و به طور کلی جمهوریخواهان، در وهله اول از به راه انداختن یک جنگ ناکام ناشی میشود، نه از تفاهمنامهای که به جنگ پایان میدهد.
کارشناس اندیشکده بروکینگز در مورد آسیبهایی که در این دوره به اعتبار آمریکا وارد شده گفت: اقدامات ترامپ در قبال ایران قطعا به اعتبار و آبروی ایالات متحده آسیب رسانده است، اما راه انداختن جنگ و نه تفاهمنامهای که به آن پایان داد، میتواند مقصر این نتیجه باشد.
ایالات متحده حتی برای مذاکره قابل اعتماد نیست
به اعتقاد پل پیلار، ناتوانی نهایی در استفاده از نیروی مسلح برای دستیابی به اهداف اعلام شده، به اعتبار ایالات متحده آسیب میرساند، اما آنچه احتمالا حتی مخربتر است، دو بار انجام حملات نظامی علیرغم مذاکرات جاری با ایران بود.
استاد دانشگاه جرج تاون تاکید کرد: این رفتار پیامی ارسال میکند مبنی بر اینکه ایالات متحده حتی برای مذاکره با حسن نیت قابل اعتماد نیست.
انتهای پیام/
نظر شما