به گزارش گروه بین‌الملل ایسکانیوز، گیوا لیونی زامیر، در مقاله‌ای که در روزنامه زمان یسرائیل منتشر شد، به توصیف شرایطی پرداخت که در صورت پیروزی بنیامین نتانیاهو در انتخابات پیش‌رو شکل خواهد گرفت.

در بخشی از این مقاله آمده است: این همان صبحی است که من به شدت از آن وحشت دارم، به طور حتم پیش از هر نجوایی پنجره‌های را خواهم بست و هرگز هم از خود نخواهم پرسید که چرا باید از این به بعد یاد بگیرم با سری افکنده و مطیعانه رفتار کنم.

ما برای ادامه حکمرانی بنیامین نتانیاهو، اسرائیل را از دست خواهیم داد... و فرزندانمان در آن سکوت کردن و دم نزدن را فرا خواهند گرفت.

در بخش‌های دیگری از این مقاله آمده است: به چه کسی و چگونه توضیح خواهیم داد که زمانی ساده‌لوح و گشاده‌رو بودیم، در برابر مسائل پیش‌پا افتاده بی‌اعتنا و حسابگر بودیم و برخی از ما ترجیح دادند در روز انتخابات به ساحل بروند یا وقت خود را به پرسه‌زدن بگذرانند؛ و اینکه رهبران ائتلاف تغییر، زمانی که می‌توانستیم جلوی این اتفاق را بگیریم، سرگرم خودخواهی‌هایشان بودند.

چند روز از اعلام نتایج انتخابات سال 2026 گذشته است. صندوق‌های رأی همچنان در بادهای پاییزی در حال شمارش هستند. آرای نظامیان و ملوانان نیز تا آخرین رأی شمارش شده است.

نتایج، همه کسانی را که هنوز به تغییر کابینه مسئول شکست 7 اکتبر(عملیات طوفان الاقصی) و جنگ‌های پس از آن امید داشتند، شوکه کرد.

مقرهای احزاب ائتلاف تغییر متروکه‌اند. پلاکاردهای پیروزی قاطع در گوشه‌ای افتاده‌اند. شبکه چهارده همچنان در حال جشن گرفتن است. ینون مگال (مجری طرفدار نتانیاهو) ، در حالی که کلاهی با نوشته «پیروزی قاطع» بر سر دارد، با وزیران منصوب‌شده مصاحبه می‌کند.

وزارتخانه‌های حفاظت از محیط زیست، فرهنگ و ورزش و نیز وزارت برابری اجتماعی در حال منحل شدن هستند. نهادهای مربوط به حقوق زنان و کودکان نیز تعطیل می‌شوند. نمایندگان ائتلاف توضیح می‌دهند که تورات و خاخام‌ها وجود دارند و نیازی نیست برای هر هوس و خواسته مترقی بودجه اختصاص داده شود.

در جوامع عربی، مردم منتظر فرارسیدن شب هستند. تیراندازی دیگری رخ می‌دهد.

در میان دانشگاهیان و پزشکان، افراد رزومه‌های خود را برای کار در خارج از ارسال می‌کنند. هر کس پیشنهاد کاری دریافت کند، می‌رود. والدین آنها را تشویق می‌کنند: خودشان سالخورده‌اند و به این وضعیت عادت کرده‌اند. مهم‌تر از همه این است که جوانان خود را (از شرایط به وجود آمده در اسرائیل) نجات دهند.

در کیبوتس‌ها و شهرک‌های کارگری، خود را برای اقدامات خصمانه آماده می‌کنند. آگهی‌های اجاره خانه و فروش وسایل با حجم زیادی در اینترنت منتشر می‌شوند. دارندگان گذرنامه‌های خارجی به مقصدهای مهاجرتی خود فکر می‌کنند. حتی فکر رفتن نیز در سایه یهودستیزی (ضد صهیونیستی) در کشورهایی که قصد داشتند به آنها نقل مکان کنند، به امری ترسناک تبدیل شده است.

قیمت‌ها کاهش می‌یابد، اما کسانی که قصد رفتن دارند، مصمم به ترک محل زندگی خود هستند. زوج‌ها پس از خوابیدن بچه‌ها، در گوشی با یکدیگر بحث می‌کنند. یکی می‌گوید که مجبورند همین حالا بروند، در حالی که دیگری می‌پرسد چگونه می‌توانند مادر 92 ساله‌شان را در اینجا تنها بگذارند.

انتهای پیام/