به گزارش گروه بین الملل ایسکانیوز؛ فرانسه از سپتامبر گذشته شاهد بزرگ‌ترین جنبش اعتراضی جوانان در چند دهه اخیر بوده است. دانش‌آموزان با مسدود کردن مدارس با سطل‌های زباله، خواستار تعمیر ساختمان‌های فرسوده، جذب معلمان جایگزین بیشتر، کاهش تراکم کلاس‌ها و برابری بیشتر در نظام پذیرش دانشجو در دانشگاه‌ها هستند. در ۲ ماه گذشته صدها دبیرستان مسدود یا به دلایل امنیتی تعطیل شده‌اند.
رسانه انگلیسی «گاردین» گزارش می‌دهد، حالا با ورود این جنبش اعتراضی به هشتمین هفته خود، بعد از تجربه سرکوب و انفعال مقامات در رسیدگی به مطالبات معترضان، معلمان و مدیران مدارس با هشدار درباره پیامدهای این بحران، از دولت خواسته‌اند برای کاهش خشونت و بازگشت به کلاس درس اقدام کند.
دولت امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه، با سرکوب امنیتی و استقرار پلیس ضدشورش در خارج از مدارس به معترضان پاسخ داد؛ سرکوبی که در ادامه به تشدید تنش در اوضاع و درگیری‌هایی انجامید که در نتیجه آنها معترضان زیادی توسط سلاح‌های پلیس مضروب و مجروح شده و حتی برخی معترضان کم سن‌وسال در نتیجه خشونت پلیس دست یا چشمشان را از دست دادند.
در ادامه این روند دولت ماکرون تلاش کرد با طرح پیشنهادهایی مانند کاهش تعداد محصلان در برخی کلاس‌ها و بازنگری سامانه درخواست پذیرش دانشگاه، جنبش اعتراضی را پایان‌یافته نشان دهد، اما اتحادیه‌های معلمان فرانسوی، دولت را متهم کرده‌اند که صرفا اجازه داده اعتراضات به خشونت فزاینده تبدیل شود.
در هفته‌های اخیر گزارش‌هایی از پرتاب مواد محترقه در داخل و خارج مدارس در نقاط مختلف فرانسه منتشر شده و یک عضو شورای محلی در حومه پاریس هنگام میانجی‌گری بیرون یک مدرسه با بطری بنزین مورد حمله قرار گرفت و به گفته یکی از فعالان اتحادیه آموزش، یک مدیر مدرسه برای محافظت از خود جلیقه ضدگلوله تهیه کرده است.
ژولین روی، ۵۲ ساله، که تاریخ و جغرافیا در دبیرستان بالزاک در شهر مرکزی تور تدریس می‌کند و نماینده اتحادیه آموزشی SNALC در اند-الوآر است، گفت: «دولت فرانسه تلاش می‌کند نوعی پرده موهوم خوش‌بینی را تحمیل کند؛ اینکه همه چیز خوب است و مشکلی وجود ندارد اما همه باید با آنچه در حال وقوع است روبرو شوند. یک بحران اعتماد وجود دارد. ما به کاهش تنش و خشونت و مسیری برای بازگشت به آموزش نیاز داریم.»
وی هشدار داد تداوم این وضعیت کودکان را به این نتیجه می‌رساند که «تنها از طریق خشونت می‌توانند شنیده شوند» و این امر «تأثیری ماندگار بر جامعه» خواهد گذاشت.
دولت و اتحادیه‌های معلمان تأکید کرده‌اند افرادی که در خارج یا داخل مدارس مرتکب خشونت می‌شوند، همان دانش‌آموزانی نیستند که به طور مسالمت‌آمیز برای حقوق آموزشی اعتراض می‌کنند. با این حال، مدیران دبیرستان‌ها روز جمعه تظاهرات جداگانه‌ای برگزار و اعلام کردند به خاطر سردرگمی و هرج‌ومرج در این وضعیت در مدیریت مدارسشان دچار مشکل شده‌اند؛ دست‌کم ۵۰ مدیر درخواست ترک سمت خود را ارائه کرده‌اند و از زمان آغاز اعتراضات بیش از ۳۶۰ دانش‌آموز و ۲۴۵ کارمند مجروح شده‌اند. پلیس به طور فزاینده‌ای در خارج مدارس مستقر شده و گاهی با باتوم به دست دانش‌آموزان می‌زند تا سطل‌های زباله را رها کنند.
در همین حال، والدین برخی دانش‌آموزان نیز صبح زود بیرون مدارس حاضر می‌شوند تا شخصاً مانع ایجاد سنگرهای سطل زباله شوند؛ اقدامی که گاهی به درگیری‌های بیشتر منجر شده است. کلاس‌های آنلاین نیز به ندرت جایگزین کامل کلاس‌های حضوری شده و بسیاری از نوجوانان در چهارمین یا پنجمین هفته بدون مدرسه در خانه مانده‌اند. این وضعیت به ویژه در منطقه پاریس و شهرهایی مانند تولوز حادتر است.
یک معلم زبان انگلیسی در دبیرستانی در منطقه کرتی گفت: «من به اعتراضات مسالمت‌آمیز دانش‌آموزانم افتخار می‌کنم. کودکانی که تظاهرات می‌کنند همان چیزی را می‌خواهند که معلمان سال‌هاست می‌خواهند: منابع بیشتر، کرامت بیشتر در محیط‌های آموزشی. به اعتصابات معلمان گوش داده نشد، در حالی که دانش‌آموزان می‌بینند که تأثیرگذار هستند.»
او تصریح کرد: «اما با نزدیک شدن به انتخابات ریاست‌جمهوری بهار آینده و آغاز فصل انتخاباتی، تصور اینکه این وضعیت متوقف شود دشوار است. من نگران امتحانات دانش‌آموزان هستم. یکی از همکاران سابقم به من گفت که این سال تحصیلی می‌تواند یک سال از دست رفته باشد.»
انتهای پیام/
نظر شما